VII SA/Wa 2552/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia drzwi wejściowych do stanu poprzedniego postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 5 lipca 2016 r., odmawiającego przyznania H. M. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

H. M. w dniu 16 lutego 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje mąż, utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości 3.900 zł netto miesięcznie, na które składają się świadczenia rentowe skarżącej i jej męża oraz wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez skarżącą. Skarżąca wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 35,50 m², las (1,10 ha) i oszczędności w kwocie 5.000 zł. Skarżąca podniosła, że ponoszą z mężem duże wydatki na zakup lekarstw oraz na wizyty u lekarzy i wskazała, że mąż z uwagi na stan zdrowia nie pracuje. H.M. do miesięcznych wydatków zaliczyła: czynsz za mieszkanie – 400 zł, opłaty za telefon – 100 zł, za energię elektryczną – 70 zł, za gaz – 60 zł, ubezpieczenie na życie - 250 zł, wydatki na leki – 500 zł, wydatki na rehabilitację, prywatne wizyty lekarskie, badania, przejazdy do lekarzy do W. – 500 zł, wydatki na zakup benzyny – 200 zł. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia H.M. nie złożyła sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., z uwagi na jej złożenie z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc jednocześnie o "odstąpienie kosztów za wpis w całości lub częściowy". Składając następnie w dniu 31 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zwróciła się o "częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie połowy opłaty". Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zauważyć przede wszystkim trzeba, że wniosek z dnia 31 stycznia 2017 r. jest kolejnym wnioskiem H. M. o przyznanie prawa pomocy złożonym w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r., po rozpoznaniu wcześniejszego wniosku, referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W takiej sytuacji kolejny wniosek H. M. należy traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 5 lipca 2016 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zatem zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy (stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych), które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Wniosek taki może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Z treści wniosku złożonego w dniu 31 stycznia 2017 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości 3.900 zł netto miesięcznie, na które składają się świadczenia rentowe skarżącej i jej męża oraz wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez skarżącą. Skarżąca oświadczyła, że posiada mieszkanie o powierzchni 35,50 m², las (1,10 ha) i oszczędności w kwocie 2.000 zł. Skarżąca podniosła, że ponoszą z mężem duże wydatki na zakup lekarstw oraz na wizyty u lekarzy i wskazała, że mąż z uwagi na stan zdrowia nie pracuje. H. M. do wydatków zaliczyła: czynsz za mieszkanie – 400 zł, opłaty za telefon – 100 zł, za energię elektryczną – 50-100 zł, za gaz – 60 zł, ubezpieczenie na życie - 250 zł, wydatki na leki – 500-600 zł, wydatki na rehabilitację, wizyty lekarskie, badania – 500 zł. W ocenie referendarza sądowego H. M. nie wykazała, aby jej aktualna sytuacja finansowa nie pozwalała na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie (zauważyć jednocześnie trzeba, że na obecnym etapie postępowania jedyny koszt to wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 24 listopada 2016 r. w wysokości 100 zł). Jak wynika z wniosku H. M. z dnia 31 stycznia 2017 r., wysokość dochodów skarżącej i jej męża nie uległa obniżeniu w porównaniu z sytuacją przedstawioną w poprzednim wniosku, zmniejszyły się jedynie oszczędności skarżącej (z kwoty 5000 zł do kwoty 2000 zł). Wydatki wymienione przez skarżącą w poprzednim wniosku wynosiły łącznie 2080 zł, natomiast łączna kwota deklarowanych obecnie przez skarżącą stałych wydatków wynosi 1860-2010 zł. Dokonując oceny wniosku H. M. stwierdzić zatem trzeba, że skarżąca nie wykazała takich okoliczności, które wskazywałyby, że w okresie pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 lutego 2016 r., a wnioskiem z dnia 31 stycznia 2017 r., nastąpiło istotne pogorszenie jej sytuacji finansowej. Brak jest więc podstaw do zmiany postanowienia z dnia 5 lipca 2016 r., którym odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.