VII SA/Wa 2543/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Nogal, asesor WSA Szczepan Borowski, , Protokolant: referent Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2026 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 1109/OPO/2025 w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę

Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy decyzją z dnia 2 czerwca 2025 r. Nr 109/AM/SRD/PB/2025/X, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), po rozpatrzeniu wniosku E. K. - odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r. Nr 73/ŚRD/2019 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej V. Sp z o.o. pozwolenia na przebudowę budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania ostatniej kondygnacji, na działce nr ewid. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 6.12.2024 r. wpłynął wniosek E. K., właścicielki lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego na ostatniej kondygnacji ww. budynku przy ul. [...], dotyczący wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania zakończonego decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r. Nr 73/ŚRD/2019. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że w trakcie rozpatrywania pierwszego wniosku inwestora o udzielenie pozwolenia na przebudowę budynku przy ul. [...] w W., organ zawiesił postępowanie w którym wnioskodawczyni była stroną, ale jednocześnie wszczęło nowe identyczne postępowanie, w którym pozbawiło ją prawa strony. Wnioskodawczyni twierdziła, że jej lokal mieszkalny na ostatniej kondygnacji ww. budynku znajduje się w obszarze bezpośredniego oddziaływania inwestycji. Organ, uznał że wymogi formalne dotyczące postępowania wznowieniowego zostały spełnione. Na podstawie rejestru gruntów i księgi wieczystej dla działki nr [...] z obrębu [...] wraz z budynkiem przy ul. [...] oraz księgi wieczystej lokalu mieszkalnego nr [...] ustalił, że E. K. wraz z mężem jest właścicielem wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] oraz posiada udziały w częściach wspólnych przedmiotowej nieruchomości. Prezydent m.st. Warszawy postanowieniem z dnia 17.01.2025 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r. Nr 73/ŚRD/2019. Następnie organ wezwał wnioskodawczynię do wykazania interesu prawnego, poprzez wskazanie przepisów, na podstawie których inwestycja wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu jej nieruchomości, dające podstawę do uczestnictwa w przedmiotowym postępowaniu w charakterze strony, a także wezwał do przedstawienia usytuowania lokalu w budynku. Inwestor V. Sp. z o.o. podniósł, że wniosek o wznowienie postępowania był spóźniony, wskazując że E. K. wiedziała o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę co najmniej od 2023 r. Nadto zauwazył, że organ nie może uchylić decyzji o pozwoleniu na budowę wobec upływu 5 lat od jej wydania i doręczenia stronom. E. K. wskazała, że ma 88 lat i jest osobą schorowaną. Ochrona jej interesu prawnego wynika z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - § 96, § 323, § 326 oraz § 327. Projektowana nadbudowa np. usytuowanie pomieszczeń technicznych (hydroforu, wentylacji, klimatyzacji, pomieszczeń sanitarnych, schodów, dodatkowej windy) może wprowadzić znaczne ograniczenia w korzystaniu z jej nieruchomości, stwarzając zagrożenie dla zdrowia oraz uniemożliwiając odpoczynek i sen. Wnioskodawczyni załączyła też mapę, na której zaznaczyła usytuowanie swojego lokalu nr [...] na V piętrze (6 kondygnacji) bezpośrednio sąsiadującego ze strychem poprzez strop. Stosownie do art. 149 § 2 k.p.a. organ przeprowadził postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę 6.12.2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, rozumianym zgodnie z art. 3 ust. 20 ww. ustawy jako "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu". Prezydent m.st. Warszawy podkreślił, że przymiotu strony postępowania nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na otoczenie, lecz wyłącznie oddziaływanie w sposób określony w ustawie Prawo budowlane. E. K. nie wykazała niezgodności projektowanej inwestycji z przepisami ustawy Prawo budowlane i rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie lub ochrony przeciwpożarowej. Biorąc pod uwagę charakter inwestycji - nadbudowa budynku wraz z remontem, uznał, że lokal wnioskodawczyni nr [...], nie jest objęty obszarem oddziaływania inwestycji V. Sp z o.o. Jej realizacja nie wpływa na sposób zagospodarowania i zabudowy nieruchomości skarżącej. Ponadto organ zauważył, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24.06.1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021r., poz. 1048 ze zm.) "ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową". W myśl art. 20 ww. ustawy "jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych jest większa niż trzy, właściciele lokali są zobowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu". Zaś zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali "zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz". Właściciel lokalu nie ma co do zasady przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, mimo że przysługuje mu współwłasność nieruchomości. Stroną w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę jest, co do zasady wspólnota mieszkaniowa, którą reprezentuje na zewnątrz zarząd (art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali) lub zarządca (art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali). Jedynie wyjątkowo, w razie wykazania przez członka wspólnoty, że posiada odrębny, a zwłaszcza rozbieżny od wspólnoty interes prawny, może być on uznany za stronę. Wnioskodawczyni nie wskazała przepisów prawa materialnego, które byłyby podstawą odrębnego (rozbieżnego) od wspólnoty interesu prawnego. W zakończonym postępowaniu, Wspólnotę Mieszkaniową [...], reprezentował Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej w składzie: M. N., E. M. i P. K. Ponad uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (nawet gdyby została ona potwierdzona), nie mogłoby nastąpić, ponieważ od dnia jej doręczenia upłynęło pięć lat. Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a. Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 11 sierpnia 2025 r. Nr 1109/OPO/2025, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r., poz. 572, dalej "Kpa") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2025 r., poz. 418), po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 2 czerwca 2025 r., odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r., Nr 73/ŚRD/2019 - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 2 czerwca 2025 r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że E. K., nie brała udziału w postępowaniu zakończony decyzją ostateczną Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r. Występując z żądaniem wznowienia postępowania wskazała, iż jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego na ostatniej kondygnacji budynku przy ul. [...] w W. Nie można było uznać "oczywistości" braku przymiotu strony skarżącej skutkującej możliwością wydania postanowienia na podstawie art. 149 § 3 Kpa. Jednak zdaniem Organu II instancji projektowana inwestycja nie ogranicza możliwości zagospodarowania, w tym zabudowy nieruchomości wnioskodawczyni. Przymiotu strony postępowania nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na otoczenie, lecz oddziaływanie w sposób określony w ustawie Prawo budowlane. Uciążliwości - immisje pośrednie mogą rodzić jedynie roszczenia cywilnoprawne, ale nie dają praw strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Biorąc pod uwagę charakter inwestycji tj. przebudowę budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania ostatniej kondygnacji, Wojewoda Mazowiecki uznał, że lokal nr [...] w tym budynku, nie jest objęty obszarem oddziaływania inwestycji z uwagi na to, że nie ona wpływa na sposób zagospodarowania i zabudowy nieruchomości skarżącej. Status strony posiadała Wspólnota Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej. Wspólnota była informowana o każdym etapie postępowania, w tym o wydaniu zaskarżonej decyzji. W sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej interes właściciela lokalu, jako członka wspólnoty mieszkaniowej jest chroniony przez wspólnotę mieszkaniową, działającą poprzez zarząd lub zarządcę ustanowionego w trybie art. 18 ust. 1 lub art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021r., poz. 1048 ze zm., dalej u.w.l.) Nie jest wykluczony samodzielny udział w postępowaniu poszczególnych członków wspólnoty, ale jest to sytuacja wyjątkowa i uzależniona od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.w.l. - zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz. Stosownie zaś do art. 21 ust. 2 u.w.l. - w przypadku, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. W postępowaniu administracyjnym do reprezentowania interesu podmiotu zbiorowego - ogółu właścicieli odrębnych lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową - legitymację ma wspólnota mieszkaniowa, a nie poszczególni członkowie tej wspólnoty, co wynika z art. 6 u.w.l. Skarżąca nie wykazała własnego, indywidualnego interes prawnego w przedmiotowym postępowaniu, odrębnego od interesu Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei pojęcie obszaru oddziaływania obiektu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane i należy przez to rozumieć - teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. Źródłem interesu prawnego uzasadniającego udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie są jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, lecz tylko takie, które dotyczą obszaru wyznaczanego na podstawie konkretnego, odrębnego przepisu prawa. Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Wobec zasady wolności budowlanej, ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor - właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania czy miejscu posadowienia. Nie zaistniała przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Stąd stosownie do art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, Prezydent m.st. Warszawy musiał odmówić uchylenia decyzji ostatecznej. E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 sierpnia 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaskarżonej decyzji, zarzuciła naruszenie art. 61 a § 1, art. 73 § 1 i 28 K.p.a. poprzez odmowę uznania skarżącej za stronę postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazała, że była stroną postępowania w sprawie zakończonej decyzją o umorzeniu z dnia 16 lipca 2021 r. Nr 180/SRD/2021. W czasie gdy to postępowanie było na wniosek inwestora zawieszone, wydano decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę w tajemnicy przed skarżącą i z jej pominięciem jako strony. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są m.in. właściciele nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu. Do przepisów odrębnych należą m.in. przepisy dotyczące warunków technicznych budynków i budowli, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony przyrody, prawa wodnego czy o drogach publicznych. Do przepisów odrębnych w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należą nie tylko przepisy techniczno-budowlane, ale wszelkie regulacje prawa powszechnie obowiązującego, które wyznaczają jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. W szczególności należą do nich przepisy sanitarne, a także przepisy z zakresu ochrony środowiska, w tym dotyczące ochrony przed hałasem, zanieczyszczeniami powietrza i inne. Organ nie przeprowadził żadnego postępowania sprawdzającego ani dowodowego w kwestii obszaru oddziaływania obiektu. Źródłem interesu prawego w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę może być wynikające z art. 140 Kodeksu cywilnego prawo własności. Skarżąca wywodzi swój interes prawny z przepisów prawa cywilnego: art. 140 i 144 k.c. Stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę powinny być nie tylko osoby, których prawa zostały naruszone określonym rozwiązaniem projektowym, ale też takie, na których nieruchomości obiekt może oddziaływać, nawet jeżeli z projektu budowlanego wynika, że spełniono wszystkie wymagania wynikające z przepisów prawa. Niedopuszczalne jest uzależnianie przymiotu strony wyłącznie od negatywnego oddziaływania inwestycji na prawa osób trzecich czy też od naruszenia ich interesu prawnego. Sama potencjalna możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie jest wystarczającą przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca w piśmie z dnia 11 lutego 2025 r. wykazała interes prawny w rozumieniu art. 28 K.p.a. zgodnie z posiadaną wiedzą w takim zakresie jaki był możliwy bez zapoznania się z projektem budowlanym i decyzją o pozwoleniu na budowę. Wojewoda Mazowiecki w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga była bezzasadna. Wojewoda Mazowiecki zaskarżoną decyzją z dnia 11 sierpnia 2025 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 2 czerwca 2025 r., odmawiającą uchylenia - po wznowieniu postępowania - ostatecznej decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r. Zaskarżona decyzja zapadła w ramach postępowania wznowieniowego, będącego postępowaniem nadzwyczajnym, stanowiącym wyjątek od zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 § 1 k.p.a. Warunkiem uruchomienia tego postępowania jest istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji, której postępowanie dotyczy, złożenie wniosku w tym przedmiocie przez uprawniony podmiot, ze wskazaniem jednej z przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. oraz art. 145a § 1 k.p.a. i art. 145b § 1 k.p.a., a także zachowanie terminu, o którym stanowi art. 148 k.p.a. Spełnienie łącznie wskazanych przesłanek jest podstawą do wydania przez organ postanowienia o wznowieniu postępowania w trybie art. 149 § 1 k.p.a., które umożliwia przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 k.p.a.). W sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - kwestia braku udziału podmiotu ubiegającego się o wznowienie, jako strony postępowania zakończonego ostateczną decyzją, stanowi jednocześnie przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), jej zbadanie jest możliwe dopiero po wszczęciu postępowania wznowieniowego. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a., wznowieniu podlega postępowanie jeśli: 1. dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2. decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3. decyzja wydana została przez pracownika lub organ, który podlega wyłączeniu; 4. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6. decyzja została wydana bez wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7. zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd lub organ odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji; 8. decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wnioskodawczyni żądanie wznowienia postępowania, oparła na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Posiadanie interes prawnego związane jest z istnieniem przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Jeżeli akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę prawną danego podmiotu, to nie można mówić o jego interesie prawnym, a co za tym idzie - o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r., sygn. III SA 1876/99). Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę - 6 grudnia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, definiowało ówczesne brzmienie art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) Za obszar oddziaływania obiektu przyjmowano teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu. Na podmiocie powołującym się na pominięcie go w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, ciążył obowiązek wykazania interesu prawnego, a co za tym idzie - wskazania konkretnej normy prawnej, która stanowi dla tego podmiotu źródło określonych praw lub obowiązków. Organ musi natomiast ocenić czy powołane przepisy przesądzają o istnieniu interesu prawnego. E. K., nie brała udziału w postępowaniu zakończony decyzją ostateczną Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 marca 2019 r., Nr 73/ŚRD/2019. Występując z żądaniem wznowienia postępowania wskazała, iż jako właścicielka lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego na ostatniej kondygnacji budynku przy ul. [...] w W, znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, skoro dotyczy ona przebudowy tego budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania ostatniej kondygnacji. Prawidłowa była ocena organów, że projektowana inwestycja nie ogranicza możliwości zagospodarowania lokalu wnioskodawczyni. Przymiotu strony postępowania nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na otoczenie, lecz wyłącznie oddziaływanie w sposób określony w ustawie Prawo budowlane. Powoływane okoliczności co do potencjalnych immisji, nie uzasadniały przyznania skarżącej przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej interes właściciela lokalu, jako członka wspólnoty mieszkaniowej jest chroniony przez wspólnotę mieszkaniową, działającą poprzez zarząd lub zarządcę ustanowionego w trybie art. 18 ust. 1 lub art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021, poz. 1048 ze zm., dalej u.w.l.) Status strony posiadała Wspólnota Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej. Wspólnota była informowana o każdym etapie postępowania, w tym o wydaniu zaskarżonej decyzji. Choć nie jest wykluczony samodzielny udział w postępowaniu poszczególnych członków wspólnoty, ale jest to sytuacja wyjątkowa i uzależniona od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.w.l. - zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz. Stosownie zaś do art. 21 ust. 2 u.w.l. - w przypadku, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. W postępowaniu administracyjnym do reprezentowania interesu podmiotu zbiorowego - ogółu właścicieli odrębnych lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową - legitymację ma wspólnota mieszkaniowa, a nie poszczególni członkowie tej wspólnoty, co wynika z art. 6 u.w.l. Skarżąca nie wykazała własnego, indywidualnego interes prawnego w przedmiotowym postępowaniu, odrębnego od interesu Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Nie zaistniała przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Stąd stosownie do art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, Prezydent m.st. Warszawy musiał odmówić uchylenia decyzji ostatecznej. Reasumując, nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.