VII SA/Wa 2536/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi J.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2022 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (SKO) postanowieniem z [...] września 2022r. [...] – na podstawie art. 134 k.p.a. - stwierdziło, że odwołanie J. Z. od decyzji Prezydent Miasta P. z [...] lipca 2022r. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla rozbudowy budynku jednorodzinnego ze zmianą użytkowania na budynek handlowo przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], obr [...] ) zostało wniesione z uchybieniem terminu. SKO wskazało, że powyższą decyzję doręczono J.Z. 22 lipca 2022r. (pisemne potwierdzenie odbioru) i zaznaczyło, że zawierała ona prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia. Odwołanie (datowane na 10 sierpnia 2022r.) zostało natomiast wniesione 12 sierpnia 2022r., co potwierdza dowód w postaci koperty opatrzonej ww. datą przez operatora pocztowego ([...]). Koniec 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania liczony od dnia następnego po doręczeniu decyzji organu I instancji przypadał 5 sierpnia 2022r. Odwołanie wniesiono zatem tydzień po upływie ustawowego terminu. Przy czym, w odwołaniu skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do jego wniesienia. SKO podkreśliło, że uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność wniesienia odwołania, a organ wyższego stopnia nie odnosi się do merytorycznych zarzutów w nim zawartych. Skargę na to postanowienie wniósł J.Z. podnosząc, że potwierdzono w nim nieprawdę. Błędnie bowiem SKO ustaliło datę odbioru decyzji organu I instancji na 22 lipca 2022r., gdy faktycznie skarżący odebrał ją 28 lipca 2022r. Z dowodu w postaci śledzenia przesyłki wynika, że została przygotowana do wysłania 22 lipca 2022r. o godz. 19.49. Natomiast nadanie odwołania nastąpiło 12 sierpnia 2022r. o godz. 15.57 (śledzenie przesyłki PP). Nie doszło zatem do uchybienia terminu, o którym mowa w art. 129 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej - "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrolowane rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższy przepis został zastosowany w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Art. 134 k.p.a. określa zatem obowiązki organu II instancji we wstępnej fazie postępowania odwoławczego, to jest ustalenia, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. W razie stwierdzenia przesłanek negatywnych organ odwoławczy nie rozpatruje merytorycznie środka zaskarżenia i stwierdza niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do jego wniesienia. Należy przy tym podkreślić, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. W świetle powyższej argumentacji wskazać należy, że decyzja Prezydenta Miasta P. z [...] lipca 2022r. została doręczona skarżącemu 22 lipca 2022r.,który to fakt potwierdził składając własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Termin do złożenia odwołania - o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a.- upływał zatem 25 maja 2022 r. Natomiast odwołanie opatrzone datą 10 sierpnia 2022r. zostało wniesione 12 sierpnia 2022r., co potwierdza jednoznacznie koperta ostęplowana w placówce operatora pocztowego ([...]). Zasadnie zatem SKO stwierdziło, że odwołanie wniesiono po terminie wskazanym w art. 129 § 2 k.p.a., jak i nie zawierało ono wniosku o przywrócenie tego terminu. Podnoszona przez skarżącego okoliczność doręczenia mu przesyłki 28 lipca 2022r. jest zatem sprzeczna z materiałem dowodowym - pisemnym potwierdzeniem przez skarżącego odbioru decyzji organu I instancji w dniu 22 lipca 2022r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Słusznie też organ odwoławczy zauważył w odpowiedzi na skargę, że nawet gdyby przyjąć dowód w postaci wyciągu z trackingu (śledzenia) przesyłki i datę doręczenia przesyłki w dniu 28 lipca 2022r., to i tak termin do wniesienia odwołania nie zostałby przez stronę zachowany. Drugi z wyciągów śledzenia przesyłek załączony do skargi potwierdza bowiem ustaloną przez SKO datę nadania odwołania w dniu 12 sierpnia 2022r. Licząc zatem termin do wniesienia odwołania od daty wskazywanego przez skarżącego doręczenia upłynąłby on 11 sierpnia 2022r. (w czwartek), a odwołanie zostało wniesione dniu w następnym, tj. 12 sierpnia 2022r. W tej sytuacji SKO prawidłowo, zgodnie z art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stanowisko organu jest zgodne z przyjętą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, w której wskazuje się, że termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym wyznaczonym stronie w celu dokonania określonej czynności procesowej. Oznacza to, że organ nie ma żadnego wpływu na jego długość. W szczególności termin ten nie może zostać przedłużony ani skrócony przez organ (por. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1878/11- CBOSA). Podkreślić przy tym trzeba, że rozpatrzenie odwołania wniesionego po upływie terminu jest kwalifikowane, jako rażące naruszenie prawa, które na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.