VII SA/Wa 2521/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: odrzucić skargę.

Jacka Żurawskiegoć potwierdzenie o ich odbyciu? S. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. W dniu 7 listopada 2017 r. mocą zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII WSA w Warszawie wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego. Skarżący w odpowiedzi na ww. zarządzenie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mocą postanowienia Starszego referendarza sądowego z dnia 29 marca 2018 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy m.in. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ww. postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2018 r. Następnie mocą zarządzenia z dnia 13 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 7 listopada 2017 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 czerwca 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżącego nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 w związku z art. 211 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 ww. artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego względu koniecznym było rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, postanowieniem Starszego referendarza sądowego z dnia 29 marca 2018 r., którym odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2018 r. Rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych uzyskało zatem przymiot prawomocności, a w konsekwencji – uzyskało moc wiążącą wobec Sądu, który je wydał. W tej sytuacji koniecznym było wezwanie skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 7 listopada 2017 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie to zostało zagrożone rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 7 listopada 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 czerwca 2018 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 25 czerwca 2018 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis nie został uiszczony. Stwierdzić zatem należy, że pomimo upływu terminu wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony, a zatem skarga zawiera wadę uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Nieuzupełnienie w zakreślonym terminie powyższego braku, skutkuje odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.