VII SA/Wa 2509/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. i A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę B. Z.

Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. skarżący B. Z. i A. Z., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 18 lutego 2022 r. skarżąca wskazała, że przedmiotem jej skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. znak [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane po rozpatrzeniu zażalenia A. Z. i zostało doręczone wyłącznie skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm., "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Tym samym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie powyższego przepisu jest ten, kto wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną chronioną normą prawa materialnego, a przedmiotem sprawy objętej działaniem organu administracyjnego. Zatem prawo do wniesienia skargi będzie miał przede wszystkim adresat zaskarżonego aktu, ale też podmiot biorący udział w postępowaniu zakończonym jego wydaniem. Tymczasem skarżąca B. Z. nie jest żadnym z tych podmiotów. Jak wynika z akt sprawy, nie uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym, w którym organ nałożył na A. Z. grzywnę w celu przymuszenia. Oczywisty brak interesu prawnego skarżącej uniemożliwia więc rozpoznanie jej skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.