VII SA/Wa 2422/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 lipca 2025 r. nr 1075/OPO/2025 w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz J. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 30 lipca 2025 r. nr 1075/OPO/2025 w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 października 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi i wskazanie numeru PESEL. Jak wynika z odpowiedzi na reklamację z 3 grudnia 2025 r. udzielonej przez Pocztę Polską S.A. oraz ze śledzenia przesyłki nr [...] na stronie Poczty Polskiej S.A. https://emonitoring.poczta-polska.pl, placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 24 października 2025 r. i awizo powtórne z 3 listopada 2025 r.), po czym w dniu 12 listopada 2025 r. wydała przesyłkę adresatowi J. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tego rodzaju wymogów jest przewidziany w art. 47 ppsa obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów, przeznaczonych dla uczestników postępowania. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy skarga dotknięta jest brakiem w powyższym zakresie, przewodniczący – w myśl art. 49 § 1 ppsa – wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. Gdy brak powyższy nie zostanie uzupełniony we wskazanym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W niniejszej sprawie skarżąca, wnosząc do Sądu skargę, nie podała w niej własnego numeru PESEL oraz nie dołączyła do skargi jej dwóch odpisów, uczyniła to dopiero na wezwanie Przewodniczącego Wydziału w piśmie z 17 listopada 2025 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej). Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 73 § 1 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 ppsa). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi § 4 art. 73 ppsa. W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 ppsa, przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, że w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (por. np. postanowienia NSA z dnia 30 sierpnia 2016 r., II GZ 861/16 i z dnia 11 października 2024 r., I GZ 312/24). W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. z 3 grudnia 2025 r. oraz ze śledzenia przesyłki nr [...] (k. 19 i 20 akt sądowych) na stronie Poczty Polskiej S.A. https://emonitoring.poczta-polska.pl, przesyłka skierowana do skarżącej i zawierająca wezwanie z 15 października 2025 r. do nadesłania dwóch odpisów skargi i wskazania numeru PESEL, została awizowana po raz pierwszy w dniu 24 października 2025 r. i w tym samym dniu pozostawiona w urzędzie pocztowym wobec nieudanej próby jej doręczenia, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W tym dniu rozpoczął bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 ppsa. Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 7 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania dwóch odpisów skargi i wskazania numeru PESEL upłynął z dniem 14 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). Placówka pocztowa wydała skarżącej przesyłkę w dniu 12 listopada 2025 r., skarżąca zaś braki formalne skargi uzupełniła w dniu 17 listopada 2025 r., a więc z uchybieniem terminu, zaś czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 ppsa. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu. Wskazać przy tym trzeba, że późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 ppsa (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie może obalić skutku doręczenia pisma w trybie art. 73 ppsa. Zatem dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany czternastodniowy termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej (w niniejszej sprawie jest to dzień 7 listopada 2025 r.), a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi (w niniejszej sprawie dzień 12 listopada 2025 r.) – vide: postanowienie NSA z dnia 15 października 2014 r., I FZ 340/14). Okoliczność odbioru pisma sądowego po upływie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, tj. 12 listopada 2025 r. nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokumentu urzędowego. Obalenie fikcji doręczenia (domniemanie faktyczne) może natomiast nastąpić, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Należy zauważyć, że Sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2013 r., II OZ 606/13). W ocenie Sądu okoliczność faktycznego odebrania przez skarżącą korespondencji w urzędzie pocztowym po terminie nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Rzeczywiste oddanie przesyłki w placówce pocztowej skarżącej po terminie wskazanym w art. 73 § 3 ppsa nie ma bowiem prawnej doniosłości przez wzgląd na skutki upływu czternastodniowego terminu określone ustawą, a konkretnie powołanym już wyżej art. 73 § 4 ppsa. W konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.", jak również z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi – choćby nawet jednego – zgodnie z art. 47 § 1 powołanej ustawy, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 powołanej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie Sąd wskazuje, że powołane orzeczenia w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).