VII SA/Wa 2389/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Skarżąca wraz ze skargą na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2016 r., znak [...] o uznaniu za niezasadne zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16 odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 124/17, po rozpoznaniu zażalenia K. R., uchylił zaskarżone postanowienie i wniosek o wstrzymanie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd II instancji wskazał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż wskazane w zażaleniu. Dalej Sąd wskazał, że sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16 została zarejestrowana w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne. Odpowiedź organu na skargę również dotyczy postanowienia w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów do postępowania egzekucyjnego. Tymczasem z treści wniesionej przez K. R. skargi oraz wniosku o wstrzymanie – oba pisma datowane [...] września 2016 r., wynika, że przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie jest postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W konsekwencji nie jest wiadome, które postanowienie Ministra Zdrowia utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] jest przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. W związku z powyższym Sąd I instancji powinien w pierwszej kolejności jednoznacznie określić przedmiot skargi K. R. datowanej [...] września 2016 r. i dołączonego do niej wniosku o wstrzymanie z tej samej daty, zarejestrowanych pod sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. Kierując się powyższymi wytycznymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił, że skarżąca wniosła do Sądu dwie skargi: - w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne (skarga na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., [...]) zarejestrowanej pod sygn. akt VII SA/Wa 2389/16 - w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia (skarga na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., [...]) zarejestrowanej pod sygn. akt VII SA/Wa 2535/16. Z uwagi na błędne dołączenie skarg do akt sądowych, zgodnie z zarządzenie Sądu z dnia 5 kwietnia 2017 r. wyszyto skargę dołączoną do sprawy sygn. akt VII SA/Wa 2389/16 i dołączono do sprawy sygn. akt VII SA/Wa 2535/16, jako, że została wniesiona w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz wyszyto skargę dołączoną do sprawy sygn. akt VII SA/Wa 2535/16 i dołączono do sprawy sygn. akt VII SA/Wa 2389/16, jako, że została wniesiona w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] utrzymującego w mocy postanowienie z dnia ...[ maja 2016 r., znak [...] o uznaniu za niezasadne zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, Sąd uznał złożony wniosek za niezasadny. Należy podkreślić, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy aktu administracyjnego wydanego w przedmiocie uznania za niezasadne zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zaskarżone rozstrzygnięcia nie nakładają na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Nie rodzą po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków, ponieważ nie mają one przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). W tych okolicznościach brak jest podstaw do orzekania o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.