VII SA/Wa 2364/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Anna Milicka – Stojek, , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2022 r. znak: DOA.7110.142.2022.MGL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 4 maja 2022 r., Nr 330/SAAB/2022, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351), w związku z art. 13, art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 273 - dalej specustawa), oraz ustawy z dnia oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. dalej k.p.a.) - zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S.A. w K. pozwolenia na "budowę linii 400 kV O. - S. Część 7: budowa stanowisk słupowych oraz montaż przewodów na terenie gmin D., B., J., S. i S.", na określonych w decyzji działkach ewidencyjnych. Nadto organ wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, decyzja o pozwoleniu na budowę podlega natychmiastowemu wykonaniu. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda podał, że inwestor - P. S.A., w dniu 17 marca 2022 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na: "budowę linii 400 kV O. – S.. Część 7: budowa stanowisk słupowych oraz montaż przewodów na terenie gmin D. B., J., S. i S.". Wniosek został uzupełniony 18 marca 2022 r. Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył: 1. trzy egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, 2. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3. decyzję Nr 118/SPEC/2021 Wojewody Mazowieckiego z 26 listopada 2021 r. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, 4. decyzję Nr 9/SPEC/2022 Wojewody Mazowieckiego z 21 stycznia 2022 r. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, 5. decyzję Nr 103/SPEC/2020 Wojewody Mazowieckiego z 2 października 2020 r. o ustaleniu strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, 6. decyzję Nr 138/SPEC/2021 Wojewody Mazowieckiego z 29 grudnia 2021 r. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Organ pismem z dnia 13 kwietnia 2022 r. zawiadomił strony (wnioskodawcę, właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem), zgodnie z art. 7 specustawy, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla wymienionej inwestycji. Pozostałe strony postępowania zostały powiadomione w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację sieci przesyłowej, na stronie internetowej urzędu wojewódzkiego i urzędów gmin oraz w prasie o zasięgu ogólnopolskim (art. 7 ust. 1 pkt 3 specustawy). Zawiadomienie zawierało m.in.: oznaczenie nieruchomości objętych wnioskiem, według katastru nieruchomości oraz informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy. Następnie organ dokonał sprawdzenia przedmiotowego wniosku pod względem materialno-prawnym, tj.: 1. zgodność projektu budowlanego z warunkami określonymi w decyzjach Wojewody Mazowieckiego o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, a także z warunkami środowiskowymi wskazanymi w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach; 2. zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa wart. 20 ust. 1 pkt 1 b; 4. wykonanie, a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2022 r. wezwał inwestor do uzupełnienia projektu budowlanego, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia doręczenia postanowienia. W dniu 29 kwietnia 2022 r. inwestor przedłożył uzupełnione projekt. Zdaniem organu inwestor prawidłowo usunął braki wskazane w postanowieniu. W ocenie organu z przedłożonej dokumentacji projektowej (w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 - ustawa ooś), wynikało, że warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji z dnia 30 sierpnia 2021 r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie o środowiskowych uwarunkowaniach, zostały uwzględnione. W szczególności w tym zakresie wskazano, że ramach robót przygotowawczych, nastąpi kontrola występowania w miejscach realizacji robót, gatunków chronionych (w tym rekontrola gatunków, stanowisk i siedlisk wykazanych na etapie raportu OOŚ). W przypadku stwierdzenia ich występowania, roboty nie zostaną podjęte do czasu uzyskania stosownej decyzji derogacyjnej w trybie ustawy o ochronie przyrody. Zapewniona zostanie stała obecność specjalisty ds. ochrony przyrody w trakcie wykonywania robót budowlanych. Przed przystąpieniem do robót przygotowany zostanie program ich wykonywania obejmujący sposób zachowania się pracowników uwzględniający elementy środowiska i ich ochronę. Wokół wykonywanych wykopów pod fundamenty zostaną zamontowane zabezpieczenia, uniemożliwiające przedostawanie się do tych wykopów przedstawicieli fauny, w szczególności ssaków i płazów. Wykonanie wykopów, ustawienie w nich fundamentów i ich zakopanie, zaplanowano wykonywać w możliwie jak największym zakresie w ciągu jednego dnia roboczego. W objętych projektem miejscach realizacji stanowisk słupowych nie stwierdzono mrowisk. Nie dojdzie do zniszczenia żadnego z nich. Objęty projektem zakres robót będzie realizowany poza terminami wzmożonej aktywności płazów. W przypadku incydentalnej konieczności wykonywania robót w którymś z tych terminów, będą one wykonywane pod nadzorem herpetologa. Przygotowane zostaną systemowe, przenośne (wielokrotnego użytku) płaty folii, które będą montowane na odpowiednich słupkach. W każdym przypadku zastosowania tego zabezpieczenia, dolna część folii będzie wkopana na głębokość minimum 10 cm, zaś jej górna część wywinięta na zewnątrz realizowanego w ten sposób wygrodzenia, tworząc daszek zabezpieczający przed wtargnięciem herpetofauny wspinającej. Tak wykonane wygrodzenie będzie miało wysokość od 50 cm do 60 cm. Wygrodzenia będą mały formę zamkniętą tym samym nie zostaną w nich zastosowane zawracacze. W każdym z przypadków wystąpienia kłód drzew z cennymi gatunkami porostów w miejscach budowy poszczególnych stanowisk słupowych, kłody te zostaną przeniesione na odległość ponad 35 m od osi stanowiska, nie więcej jednak niż 50 m, w kierunku zbliżonym do prostopadłego względem linii sytuowania tych stanowisk. W odniesieniu do pkt 1.2.1.7. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (nakazującego by wycinkę drzew i krzewów przeprowadzić poza okresem rozrodu większości gatunków zwierząt, tzn. poza okresem od 1 marca do 15 września; w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się możliwość wycinki w okresie lęgowym, po uprzednim stwierdzeniu braku czynnych siedlisk rozrodczych w zadrzewieniach przeznaczonych do wycinki, pod ścisłą kontrolą nadzoru przyrodniczego specjalisty posiadającego wiedzę z zakresu ornitologii, chiropterologii i teriologii.) - wskazano, że z uwagi na wyjątkowo małą ilość drzew w miejscach budowy projektowanych stanowisk słupowych, drzewa te zostaną wycięte przed przystąpieniem do robót budowlanych w miesiącach grudzień-luty. W przypadku wycinki drzew poza tym okresem zostanie to poprzedzone kontrolą w zakresie występowania czynnych siedlisk rozrodczych. W razie stwierdzenia występowania takiego siedliska, drzewo zostanie wycięte w okresie pomiędzy 16 września a 28 lutego. Objęty projektem zakres nie koliduje z siedliskami gatunków zwierząt objętych ochroną. W trakcie prowadzonej wycinki uczestniczył będzie entomolog. W przypadku stwierdzenia występowania na materii wycinanego drzewa chronionych gatunków bezkręgowców, wszystkie części takiego drzewa, na których bezkręgowce będą występowały, zostaną przeniesione wg wskazania entomologa na odległość ponad 35 m od osi sytuowania stanowisk słupowych. W odniesieniu do budowy każdego z projektowanych stanowisk słupowych, na odległość najmniejszą jak to tylko jest możliwe do miejsca jego budowy, dojazd do tego miejsca będzie się odbywał po istniejących drogach. Wszędzie tam gdzie dojazd ten będzie się odbywał dodatkowo poza tymi drogami i jednocześnie po gruncie nieutwardzonym, zastosowane zostaną tymczasowe najazdy, zdejmowane po ich wykorzystaniu. Szerokość pasa technologicznego dla pracującej linii elektromagnetycznej 400 kV winna wynosić co najmniej 70 m (2 X 35 m w obie strony od linii). Szerokość pasa technologicznego linii, której stanowiska słupowe są przedmiotem projektu, będzie wynosiła 70 m (2x35 m w obie strony od jej osi). W odniesieniu do wymogu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wskazanego w pkt 1.2.2.21. (wycinkę drzew ograniczyć do niezbędnego minimum. Dotyczy to w szczególności lokalizacji stanowiących siedliska gatunków chronionych w km [...] (wariant W2) – wskazano, że realizację całej inwestycji, przyjęto przy minimalnej wycince drzew i krzewów. Projektowany zakres będzie realizowany przy wykorzystaniu istniejących dróg i pasa technologicznego. Ewentualna wycinka drzew nakierowana na utworzenie dojazdu do słupa będzie ostatecznością. Dojazd do miejsc montażu stanowisk słupowych będzie realizowany w pierwszym rzędzie po istniejących drogach i po gruncie o twardej strukturze. Tam gdzie nie będzie to możliwe zostaną zastosowane tymczasowe najazdy z płyt drewnianych lub stalowych. Montaż konstrukcji słupów będzie prowadzony poziomo na podkładach drewnianych, po czym konstrukcje te zostaną podniesione żurawiem samojezdnym i posadowione na wcześniej wykonanych fundamentach. Materiały budowlane i prefabrykaty w miejsce ich wybudowania i montażu będą dowożone na bieżąco. Nie przewiduje się organizacji zaplecza budowy. Zaplecza te będą zorganizowane na istniejących lokalnie bazach sprzętu i składach budowlanych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 26 września 2022 r. DOA.7110.142.2022.MGL, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo M., od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 4 maja 2022 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z 4 maja 2022 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, inwestor nabywa prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (art. 19 ust. 6 ustawy z 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 273). Inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dołączył: - decyzję Wojewody Mazowieckiego z 26 listopada 2021 r., Nr 118/SPEC/2021, ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na rzecz spółki P. S.A. obejmującą "budowę linii elektroenergetycznej 400 kV O.-S." w zakresie budowy 6 odcinków danej linii; - decyzję Wojewody Mazowieckiego z 29 grudnia 2021 r., Nr 138/SPEC/2021, ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na rzecz spółki P. S.A. obejmującą "budowę linii elektroenergetycznej 400 kV O.-S." w zakresie budowy 8 odcinków danej linii; - decyzję Wojewody Mazowieckiego z 21 stycznia 2022 r., Nr 9/SPEC/2022, ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na rzecz spółki P. S.A. obejmującą "budowę linii elektroenergetycznej 400 kV O. – S." w zakresie budowy 26 odcinków danej linii; - decyzję Wojewody Mazowieckiego z 2 października 2020 r., Nr 103/SPEC/2020, ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na rzecz spółki P. S.A. obejmującą "budowę odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV O. – S." w zakresie budowy tymczasowego dowiązania (połącznia), od stacji elektroenergetycznej Wyszków do istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej relacji M. – O. Stosownie do art. 13 ust. 6 ww. ustawy, ilekroć w przepisach ustawy Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. Zaprojektowana inwestycja zgodna jest z ustaleniami określonymi w decyzjach Wojewody Mazowieckiego z 26 listopada 2021 r., z 29 grudnia 2021 r., z 21 stycznia 2022 r. oraz z 2 października 2020r., o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przedłożony projekt budowlany uwzględnia warunki zawarte w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z 30 sierpnia 2021 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii elektroenergetycznej 400 kV O.-S. z zadania inwestycyjnego: Budowa linii 400 kV O.-S. oraz rozbudowa stacji 400 kV S. i stacji 400/220/110/ kV O. (etap II) według wariantu WB2 przebiegu linii. Organ stwierdził kompletność przedłożonego projektu budowlanego zawierającego projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, do którego dołączono wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego. Inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, które złożyły oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo M., iż doszło do naruszenia art. 8, 9 i 10 k.p.a., poprzez wydanie decyzji w tym samym dniu, w którym doręczone zostało zawiadomienie o wszczęciu postępowania wraz z pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów, a także poprzez brak doręczenia zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego, to w ocenie GINB zarzuty te były bezzasadne. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, organ wojewódzki poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Natomiast uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić skuteczny zarzut jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II GSK 1022/17, CBOSA). Odwołujący takiego związku nie wykazali. Za bezzasadny uznano zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. (zasady prawdy obiektywnej) i art. 8 k.p.a. (zasady zaufania do władzy publicznej). Materiał dowodowy jest zupełny. Zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość, organ wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Postępowanie było prowadzone w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony, a podjęte orzeczenie nie narusza przepisów postępowania administracyjnego. W sprawie nie istnieją wątpliwości, które mogłyby być rozstrzygane na korzyść strony. Nieuzasadniony był również zdaniem organu, zarzut naruszenia art. 77 i 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., gdyż organ wojewódzki należycie wyjaśnił wszystkie okoliczności faktyczne, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Fakt, iż odwołujący nie zgadzają się z przyjętym rozstrzygnięciem, nie oznacza, że zapadło ono w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny, czy niepełną analizę materiału dowodowego. Za bezzasadny oceniono zarzut naruszenia art. 78 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zw. art. 129 k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, gdyż Wojewoda nie pozbawił odwołujących prawa zaskarżenia decyzji. Zgodnie art. 10 ust. 2a w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim. Zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 4 maja 2022 r., rozpoczął bieg od dnia, w którym zawiadomienie o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia uważa się za dokonane. Z informacji zamieszczonej w obwieszczeniu Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego z 9 maja 2022 r., zawiadamiającym o wydaniu decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 maja 2022 r., zostało wywieszone 16 maja 2022 r. na tablicy ogłoszeń Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Zatem termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Mazowieckiego upłynął z końcem dnia 13 czerwca 2021 r. Wprawdzie zawiadomienie o wydaniu decyzji, zawierało błędne pouczenie o prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji (takie samo błędne pouczenie zawiera decyzja o pozwoleniu na budowę oraz obwieszczenie o jej wydaniu), to jednak odwołujący wnieśli odwołanie w terminie i nie można mówić o pozbawieniu ich prawa do zaskarżenia decyzji pierwszej instancji. W ocenie GINB, przedłożony projekt budowlany uwzględnia warunki zawarte w decyzji środowiskowej. Do wycinki drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych (art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.). Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów nie należy do kategorii pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo M. wniosło skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2022 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 w zw. z art. 8, 9 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego mimo jej wydania w tym samym dniu, w którym Nadleśnictwu M. doręczono zawiadomienie o wszczęciu postępowania wraz z pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów, a także poprzez brak doręczenia zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego; - art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 w zw. z art. 7, 77 i 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo iż rozstrzygnięcie nie zawierało uzasadnienia prawnego oraz pomimo braku przeprowadzenia postępowania dowodowego; - art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody, pomimo braku sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 30 sierpnia 2021 r., - art. 7, 77 i 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia, - art. 135 K.p.a. w zw. z art. 25 ust. 3a ustawy z 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, poprzez nieuchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody Mazowieckiego. Nadleśnictwa M. domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wojewoda celowo organizował swoje czynności tak, aby ograniczyć udział stron do zupełnego minimum. Brak zapewnienia możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i przedłożenia wniosków dowodowych przez Nadleśnictwo doprowadziło do sytuacji, iż stanowisko strony zostało przedstawione dopiero w postępowaniu odwoławczym, co stanowiło naruszenie zasady dwuinstancyjności, czyli dwukrotnego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez różne organy. W ocenie skarżącego oba działające organy dopuściły się także naruszenia art. 7, 77 i 107 § 1 pkt 6 i § 3 Kpa. Decyzje nie zawierają uzasadnienia prawnego ani faktycznego, ograniczając się do ogólnych sformułowań. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykazał skąd wysnuł wniosek o zgodności projektu budowlanego z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. GINB dokonał oceny najważniejszego dowodu ograniczając się do suchego sformułowania, iż w jego ocenie projekt budowlany jest zgodny z tą decyzją. Inwestor twierdził, że wycinka drzew prowadzona będzie jedynie w miejscach lokalizacji stanowisk słupowych, a ponadto w miejscach tych występuje "wyjątkowo mała ilość drzew" (str. 9 uzasadnienia decyzji Wojewody). Tymczasem oczywistym jest, że realizacja inwestycji zakłada dokonanie wycinki w całym pasie przebiegu linii przesyłowej - zarówno pod stanowiskami słupowymi jak i pod przewodami elektrycznymi, a więc faktycznie prowadzona będzie na długości kilkudziesięciu kilometrów w pasie o szerokości 70 m. Lokalizacja linii na gruntach będących lasami Skarbu Państwa odbyła się w dorosłych, dojrzałych drzewostanach o gęstym pokryciu szatą roślinną. Dojdzie do wycinki lasów wodochronnych, regulujących stosunki wodne na obszarze setek hektarów. Tylko na obszarze Nadleśnictwa M. zaplanowana została wycinka na obszarze 16,45 ha (jeśli doliczyć drzewostany, które w przyszłości będą musiały zostać wycięte z uwagi na osiągnięcie wysokości zagrażającej linii, to obszar ten zwiększy się do 25,16 ha). Stwierdzenie o "wyjątkowo małej ilości drzew" jest całkowicie niezgodne z prawdą, a inwestor świadomie wprowadził w błąd organy. Stąd niezgodność wydanego pozwolenia na budowę z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 30 sierpnia 2021 r. Brak prawidłowych ustaleń w tym zakresie spowodował naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit b Prawa budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest niezasadna. Sąd podzielił ocenę materiału dowodowego oraz argumentację prawną przedstawianą w uzasadnieniach decyzji. Zaskarżoną decyzją z 26 września 2022 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z 4 maja 2022 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. S.A. pozwolenia na budowę "linii 400 kV O.-S.. Część 7: budowa stanowisk słupowych oraz montaż przewodów na terenie gmin D., B., J., S. i S.". Organ II instancji wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że przedłożony projekt budowlany uwzględnia warunki zawarte w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony środowiska w Warszawie z 30 sierpnia 2021 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii elektroenergetycznej 400 kV O.-S. z zadania inwestycyjnego: Budowa linii 400 kV O.-S. oraz rozbudowa stacji 400 kV S. i stacji 400/220/110/ kV O. (etap II) według wariantu WB2 przebiegu linii. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostało przeprowadzone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 2373) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże m.in. organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie przyjmuje się, że następstwem prawnym rozwiązania przyjętego w art. 86 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku jest pełne związanie organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy (wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., II OSK 710/11, LEX nr 1217447). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter "rozstrzygnięcia wstępnego" względem przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i pełni względem niego w istocie funkcję prejudycjalną. Podkreślenia wymaga, że organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji, w formie tabeli przedstawił sposób spełnienia przy realizacji inwestycji, warunków wynikających z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem Sądu kwestionowanie wydanej w niniejszej sprawie decyzji, opiera się głównie na twierdzeniu, że ograniczenia wynikające z decyzji środowiskowej nie były wystarczające, zwłaszcza w zakresie koniecznej wycinki drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją. Jednak kwestionowanie prawidłowości decyzji środowiskowej, nie może odbywać się w ramach oceny decyzji podjętej w przedmiotowym postępowaniu. Skoro jest odrębny tryb zaskarżania decyzji środowiskowej, to ewentualne wady takiej decyzji muszą być podnoszone w ramach oceny legalności tejże decyzji. W tej sprawie uwzględniono uwarunkowania decyzji środowiskowej. Natomiast z analizy samej decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z 30 sierpnia 2021 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia (etap II) według wariantu WB2 przebiegu linii - wynika, że organ w pkt 1.2.2.13 wskazywał na szerokość pasa technologicznego dla pracującej linii elektromagnetycznej 400 kV, która winna wynosić co najmniej 70 m (2 X 35 m w obie strony od linii). Analizował kwestę wycinki drzew i stwierdził konieczność ograniczenia jej do niezbędnego minimum. Zalecił również zastosowanie środków minimalizujących wpływ na środowisko. Warunki te zaskarżona decyzja niewątpliwie spełnia. Jednocześnie słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w postępowaniu dotyczącym ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych (art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.). Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów nie należy do kategorii pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do kwestii wydania decyzji w tym samym dniu, w którym doręczone zostało zawiadomienie o wszczęciu postępowania wraz z pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów, a także brak doręczenia zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego, to zarzuty te nie mogły uzasadnić uchylenia decyzji. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, organ wojewódzki poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić skuteczny zarzut jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II GSK 1022/17, CBOSA). Skarżący takiego związku nie wykazał. Zdaniem Sądu, organ zebrał i prawidłowo rozpatrzył dowody, wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy wydaniu decyzji. Wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. - w uzasadnieniach decyzji organy wskazały przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, które znajdują potwierdzenie w przepisach prawa i materiale dowodowym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.