VII SA/Wa 2309/25

Dnia 5 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego ds. Nauczycieli Akademickich przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 lipca 2025 r. w sprawie umorzenia postępowania wyjaśniającego postanawia: odrzucić skargę #

A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego ds. Nauczycieli Akademickich przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 lipca 2025 r., w sprawie umorzenia postępowania wyjaśniającego. W postanowieniu tym wskazano, że przysługuje od niego zażalenie do komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy jest postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego ds. Nauczycieli Akademickich przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 lipca 2025 r., umarzające postępowanie wyjaśniające, wydane na podstawie art. 285 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 287 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571, z późn. zm.) w zw. z § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 8 czerwca 2022 r. w sprawie szczegółowego trybu prowadzenia mediacji, postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczycieli akademickich, a także sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1236) i artykułem 17 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 46 z późn. zm.). Zgodnie z art. 279 pkt 1 lit. b tiret 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 z późn. zm.) w postępowaniu dyscyplinarnym w pierwszej instancji orzeka komisja dyscyplinarna przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (zwana dalej "RGNiSW") w przypadku nauczyciela akademickiego wymienionego w art. 277 ust. 3, zaś stosownie do art. 279 pkt 2 ww. ustawy w drugiej instancji orzeka komisja dyscyplinarna przy ministrze. Jak stanowi art. 277 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rzecznik dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 2, jest właściwy w sprawach dotyczących czynów nauczycieli akademickich pełniących funkcje rektora, przewodniczącego uczelnianej komisji dyscyplinarnej, przewodniczącego i członka komisji dyscyplinarnej przy RGNiSW oraz przewodniczącego i członka komisji dyscyplinarnej przy ministrze. Zauważyć zatem należy, iż w skarżonym postanowieniu zawarte zostało błędne pouczenie. Jednakże wymaga podkreślenia, iż skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia, lecz wniosła skargę na rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Warunkiem rozpatrzenia skargi jest dopuszczalność jej wniesienia. Natomiast w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z brakiem wyczerpania przysługujących skarżącej środków zaskarżenia, tj. złożeniem skargi do sądu zamiast zażalenia do komisji dyscyplinarnej przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako organu właściwego do rozpatrzenia zażalenia. Należy zatem stwierdzić, że zachodzi sytuacja opisana w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. czyli niedopuszczalność wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- #