VII SA/Wa 228/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1856/17 postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz C. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi.

Prawomocnym wyrokiem z 16 maja 2018 r. sygn. VII SA/Wa 1856/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2017 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2012 r. r [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. P., Z. P. oraz E. B. pozwolenia na budowę dwóch budynków gospodarczych w zabudowie bliźniaczej na działkach nr ew. [...] i [...], obręb [...], położonych przy ul. [...] w [...]. Pismem z 25 kwietnia 2019 r. C. P. złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z 9 września 2019 r. sygn. VII SA/Wa 914/19 odrzucił. C. P. pismem z 28 stycznia 2020 r. ponownie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1856/17. Jako podstawę wznowienia skarżąca podała art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 285 § 1 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest prezentowany pogląd, który Sąd w rozpoznawanej sprawie w całości podziela, że uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje zasadniczo niedopuszczalność jego ponownego wznowienia. W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie określił rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Z treści art. 285 p.p.s.a. nie wynika bowiem, aby ustawodawca dokonał rozróżnienia przypadków dopuszczalności ponownego wznowienia postępowania na te, gdy poprzednie postępowanie zakończyło się wyrokiem oraz te, w których zakończyło się postanowieniem. Przepis ten wprost stanowi o niedopuszczalności "dalszego wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie". Jedynym wyjątkiem od zakazu z art. 285 § 1 p.p.s.a. jest sytuacja, w której skarga o wznowienie jest wnoszona na podstawie art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a. Wskazane w art. 285 § 1 p.p.s.a. orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to zatem każde orzeczenie zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym, tj. postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania lub o umorzeniu postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania (por. postanowienie NSA z 9 stycznia 2018 r. sygn. I GSK 921/17; postanowienie NSA z 22 listopada 2016 r. sygn. II OSK 2413/16; postanowienie NSA z 27 kwietnia 2016 r. sygn. I OSK 871/16; postanowienie NSA z 30 stycznia 2015 r. sygn. I OZ 45/15; postanowienie NSA z 8 sierpnia 2013 r. sygn. II GSK 1330/13; postanowienie NSA z 9 sierpnia 2012 r. sygn. II FSK 1192/12; postanowienie NSA z 27 września 2011 r. sygn. II OSK 1765/11; postanowienie NSA z 15 lipca 2011 r. sygn. II OSK 1253/11; postanowienie NSA z 29 marca 2011 r. sygn. II OSK 237/11). Przepis art. 285 § 1 p.p.s.a., jak należy uznać, stanowi wyraz przyjętej na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego zasady stabilizacji prawomocnych orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – poddana ochronie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżąca powołując się ponownie na przyczynę wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1856/17 w sytuacji, gdy toczyło się już postępowanie o wznowienie tego postępowania i postępowanie to zakończyło się odrzuceniem skargi. W tych warunkach Sąd uznał skargę skarżącej o wznowienie postępowania za niedopuszczalną. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 285 § 1 i art. 276 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji orzeczenia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.