VII SA/Wa 2276/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na działanie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

L. H. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Wojewody [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] października 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało nadane do skarżącej, jednakże przesyłka je zawierająca wróciła z adnotacjami o awizacji. Na postawie art. 73 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") powyższą przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 30 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi – tj. nie podpisała skargi, ani nie nadesłała skargi własnoręcznie podpisanej. Przesyłka zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną w dniu 30 października 2019 r. Termin do usunięcia braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu 6 listopada 2019 r. W tym stanie rzeczy – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.