VII SA/Wa 2231/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Jarecka, asesor WSA Marcin Maszczyński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Gminy Młodzieszyn z dnia 28 grudnia 2022 r. nr LXV/282/2022 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; II. zasądza od Rady Gminy Młodzieszyn na rzecz Wojewody Mazowieckiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewoda Mazowiecki (dalej: "Wojewoda" lub "organ") pismem z dnia 9 sierpnia 2023 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2022 r. "w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w miejscowości [...] ". Skarżący zarzucił naruszenie: art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, dalej "u.p.z.p.") oraz § 2 pkt 4 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587, dalej: "rozporządzenie MI"), w związku ze stwierdzoną sprzecznością pomiędzy częścią tekstową a częścią graficzną, w zakresie ustaleń dotyczących możliwości sytuowania zabudowy w odległości do 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego; art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 2 pkt 6, 7 i 9 u.p.z.p. w związku z art. 176 ust. 1 pkt 5 ustawy dnia z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2625) poprzez dopuszczenie możliwości zabudowy w odległości 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego w granicach terenów oznaczonych symbolami: 1RM, UMN i 2MN/ML; art. 15 ust. 2 pkt 7, 9, 10 u.p.z.p. w związku z art. 27 u.p.z.p. poprzez wprowadzenie uregulowań wykraczających poza zakres kompetencji określonej w przepisach u.p.z.p.; art. 4 ust. 1 i art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia MI poprzez brak jednoznacznego określenia przeznaczenia terenów oznaczonych symbolami 1RM i 2RM; art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p. oraz § 4 pkt 6 rozporządzenia MI poprzez brak określenia wskaźnika maksymalnej wysokości zabudowy letniskowej dla terenów oznaczonych symbolami 1MN/ML, 2MN/ML, 3MN/ML, 4MN/ML i 5MN/ML; art. 17 pkt 9, 11 i 13 i art. 19 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. poprzez wprowadzenie zmian do wyłożonego projektu planu miejscowego bez ponowienia, w niezbędnym zakresie, czynności pianistycznych. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę z dnia 15 września 2023 r. Rada Gminy M. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz.1634, dalej: "p.p.s.a."). Stosownie zaś do art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Oceny tego czy zaskarżony plan miejscowy jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem jego nieważności dokonuje się przez pryzmat przesłanek, o których mowa w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Przepis ten, będący przepisem szczególnym w stosunku do art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40, dalej: "u.s.g."), stanowi, że istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Przepisy art. 28 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 91 ust. 4 u.s.g. wyróżniają dwie rozłączne kategorie wad uchwały organu gminy w zakresie planu miejscowego: istotne naruszenie prawa i nieistotne naruszenie prawa. Ustawa nie definiuje pojęcia "istotnego naruszenia prawa" ani nie typizuje wad, które należy w ten sposób kwalifikować. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, zgodnie z którym przy ustalaniu zakresu pojęcia "istotnego naruszenia prawa" w sprawach dotyczących uchwał planistycznych zastosowanie mają poglądy wypracowane w odniesieniu do instytucji kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże nie w zakresie przesłanki nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., czyli "rażącego naruszenia prawa", które jest naruszeniem prawa dalej idącym niż "naruszenie istotne" (por. wyrok NSA z dnia 18 września 1990 r., SA/Wr 849/90, OSNA nr 4/1990 r., poz. 2; wyrok NSA z dnia 26 marca 1991 r., SA/Wr 81/91, Wspólnota nr 26/1991, poz. 14). Z poglądami tymi koresponduje stanowisko doktryny, która typizuje wady uznane za "istotne". Należą do nich: naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania tych aktów, podstawy prawnej ich podejmowania, przepisów prawa ustrojowego lub przepisów regulujących procedurę podejmowania tych aktów. Podkreśla się, że chodzi tu zatem o wadę kwalifikowaną, polegającą na tego rodzaju sprzeczności uchwały z prawem, która jest "czymś więcej" niż tylko nieistotnym naruszeniem prawa, ale która może dotyczyć nie tylko naruszenia przepisu nie budzącego wątpliwości ale również jego wykładni (por. B. Adamiak, Wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach z zakresu samorządu terytorialnego, ST nr 4/1997, str. 23). Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy, Wojewoda wskazał na następuje przesłanki, które jego zdaniem, winny powodować wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały: 1) sprzeczność pomiędzy częścią tekstową a częścią graficzną, w zakresie ustaleń dotyczących możliwości sytuowania zabudowy w odległości do 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego; 2) dopuszczenie możliwości zabudowy w odległości 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego w granicach terenów oznaczonych symbolami: 1RM, UMN i 2MN/ML; 3) wprowadzenie uregulowań wykraczających poza zakres kompetencji określonej w przepisach u.p.z.p.; 4) brak jednoznacznego określenia przeznaczenia terenów oznaczonych symbolami 1RM i 2RM; 5) brak określenia wskaźnika maksymalnej wysokości zabudowy letniskowej dla terenów oznaczonych symbolami 1MN/ML, 2MN/ML, 3MN/ML, 4MN/ML i 5MN/ML; 6) wprowadzenie zmian do wyłożonego projektu planu miejscowego bez ponowienia, w niezbędnym zakresie, czynności pianistycznych. Dokonując oceny zasadności tak postawionych przesłanek, zdaniem Sądu, należy zacząć od tej ostatniej, gdyż skarżący w uzasadnieniu swojej skargi wskazuje, że Wójt Gminy M., jako organ odpowiedzialny za proces sporządzenia planu miejscowego, zmienił w sposób istotny projekt planu miejscowego, po jego wyłożeniu do publicznego wglądu, bez ponowienia czynności proceduralnych i taki też projekt przedłożył Radzie Gminy M. do uchwalenia, co zdaniem Sądu, wydaje się zarzutem najdalej idącym. Skarżący podniósł, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a jego ustalenia mają moc przepisów powszechnie obowiązujących. Tryb jego sporządzania i uchwalania został zatem w sposób sformalizowany, szczegółowo uregulowany w art. 17 u.p.z.p. Z kolei z art. 19 u.p.z.p. wynika, że jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu, to procedurę planistyczną powtarza się w niezbędnym zakresie. W ocenie Wojewody, wprowadzenie istotnych zmian do projektu planu miejscowego wymaga ponowienia w niezbędnym zakresie procedury planistycznej, w tym ponownego wyłożenia projektu planu miejscowego do publicznego wglądu. Brak ponowienia w niezbędnym zakresie procedury i ponownego wyłożenia zmienionego w istotny sposób projektu planu miejscowego stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu, które z mocy art. 28 ust. 1 u.p.z.p. skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na co Wojewoda przedstawił szeroko poglądy orzecznictwa i przedstawicieli doktryny. W przedmiotowej sprawie zaś, zdaniem Wojewody, istotne naruszenie trybu sporządzania zaskarżonego planu miejscowego wynika z braku ponowienia czynności proceduralnych, w związku z dokonanymi istotnymi zmianami ustaleń projektu planu miejscowego po jego wyłożeniu do publicznego wglądu i przedłożenia go, w takiej zmienionej wersji, Radzie Gminy M. do uchwalenia. To stanowisko Sąd w niniejszym składzie podziela. Jak wynika bowiem z akt sprawy przedmiotowa uchwała została przekazana wraz z dokumentacją planistyczną przez Wójta Gminy M. do Wojewody przy piśmie z dnia [...] grudnia 2022 r., znak: [...] oraz z dnia [...] stycznia 2023 r., znak: [...]. Następnie, pismem z [...] stycznia 2023 r., znak: [...] Wojewoda zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. (dalej: "RDOŚ w W.") z prośbą o zajęcie stanowiska, czy uchwalony plan wprowadzający zmiany po zaopiniowaniu przez RDOŚ w W. pismem z dnia [...] marca 2021 r. oraz po wyłożeniu po raz pierwszy do publicznego wglądu projektu w terminie od dnia 2 listopada do dnia 24 listopada 2022 r., w zakresie dopuszczenia lokalizacji zabudowy na terenach oznaczonych symbolami 1RM i UMN w strefie 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego, byłby przedmiotem pozytywnego uzgodnienia. W odpowiedzi na to pismo RDOŚ w W., w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r., znak: [...] wskazał, iż projekt planu po dokonaniu zmian, nie był przedmiotem ponownego uzgodnienia/zaopiniowania przez organ. Jednocześnie, pismem z dnia [...] stycznia 2023 r., znak: [...], Wojewoda zwrócił się do Wójta Gminy M. o przekazanie: 1) projektu planu miejscowego, będącego przedmiotem uzgodnień w procedurze planistycznej, o którym mowa w art. 17 pkt 6 lit. b) u.p.z.p.; 2) projektu planu miejscowego (cześć tekstowa i graficzna) w wersji wyłożonej do publicznego wglądu; 3) informacji dotyczącej użytków gruntowych, ich powierzchni oraz granic w ramach jednostki terenowej oznaczonej symbolem 1MN/ML w odniesieniu do części działki o numerze ewidencyjnym [...], którą ww. teren obejmuje, położonej w miejscowości [...], gmina M.; 4) informacji, czy Wójt Gminy M. występował o zwolnienie od zakazów określonych w art. 176 ust. pkt 1-5 ustawy Prawo wodne. Wójt Gminy M., przy piśmie z dnia 30 stycznia 2023 r., znak: [...], przekazał wnioskowane przez Wojewodę dokumenty i wyjaśnił m.in., że w trakcie trwania procedury sporządzania projektu planu nastąpiła zmiana przepisów odrębnych dotyczących [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu — weszła w życie uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa M. z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatu sochaczewskiego (Dz.Urz. Woj.M. z dnia 30 kwietnia 2021 r. poz. 3880). W związku z powyższym, dokonując analizy przekazanego przez Radę Gminy M. projektu będącego przedmiotem uzgodnień i opiniowania, wersji podlegającej wyłożeniu do publicznego wglądu, a także ostatecznej wersji planu stanowiącej przedmiot niniejszej skargi, Sąd podziela stanowisko Wojewody, że: 1) do publicznego wglądu udostępniono projekt planu, zawierający inne rozwiązania przestrzenne oraz ustalenia zawarte w części tekstowej, w stosunku do wersji podlegającej uzgodnieniom oraz opiniowaniu; 2) wyłożony do publicznego wglądu rysunek planu pozostawał w sprzeczności z tekstem projektu, w zakresie terenu oznaczonego symbolem 3MNU, dla którego brak ustaleń w części tekstowej; 3) w tekście inkryminowanej uchwały, w stosunku do wersji podlegającej wyłożeniu do publicznego wglądu, wprowadzono zmiany polegające na: a) dodaniu do § 6 ust. 1 uchwały pkt 6, w brzmieniu: "6) zakaz lokalizowania nowej zabudowy w odległości 5Om od stopy wału przeciwpowodziowego.", b) nadaniu nowego brzmienia § 7 ust. 1 pkt 3 uchwały "3) zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 50m od linii brzegowej rzek, naturalnych zbiorników wodnych, zakaz nie dotyczy rozbudowy istniejących obiektów;" podczas gdy pierwotnej wersji ww. jednostki redakcyjnej nadano brzmienie: "3) zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości lOOm od linii brzegowej rzek, naturalnych zbiorników wodnych;", c) dodaniu, w ramach § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e uchwały po słowach "linii elektroenergetycznej", wyrażenia "110 kV", d) dodaniu w § 10 ust. 1 uchwały, regulacji odnoszących się do terenów oznaczonych symbolami 3MNU i 4MNU, e) zmianie ustaleń § 10 ust. 2 pkt 4 uchwały: "4) intensywność zabudowy w granicach 0,16-0,6;" na ustalenie, w brzmieniu: "4) intensywność zabudowy w granicach 0,16-0,6 na terenach 1MNU, 2MNU oraz w granicach 0,1-0,36 na terenach 3MNU, 4MNU", f) zmniejszeniu maksymalnej wysokości budynków z 10 m na 9,6 m dla terenów MNU (vide § 10 ust. 3 pkt 1 uchwały), g) zmniejszeniu minimalnej powierzchni biologicznie czynnej z 65 % na 64 % dla terenów MN/ML (yide § 11 ust. 2 pkt 3 uchwały), h) zmniejszeniu minimalnej powierzchni biologicznie czynnej z 65 % na 60 % dla terenu ML (yide § 12 ust. 2 pkt 3 uchwały), i) zmniejszeniu minimalnego wskaźnika intensywności zabudowy z 0,16 na 0,1 dla terenów ML (yide § 12 ust. 2 pkt 4 uchwały), j) zmniejszeniu maksymalnej wysokości budynków z 10 m na 9,6 m dla terenu UMN (yide § 13 ust. 3 pkt 1 uchwały), k) zmianie brzmienia § 14 ust. 2 pkt 1 i 2 uchwały z dotychczasowej treści: "1) nieprzekraczalne linie zabudowy z oznaczeniem na rysunku planu i z § 9 ust. 15; dopuszcza się rozbudowę istniejących budynków, z zakazem zbliżania się do stopy walu przeciwpowodziowego i terenu Ws, po uzyskaniu zwolnienia od zakazów na warunkach określonych w przepisach odrębnych; 2) zachowanie istniejącej linii zabudowy od linii brzegowej zbiorników wodnych jako nieprzekraczalnej;" na ustalenie, w brzmieniu: "1) nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z oznaczeniem na rysunku planu i z § 9 ust. 15; 2) dopuszcza się rozbudowę istniejących budynków, z zakazem zbliżania się do stopy walu przeciwpowodziowego (na warunkach określonych w przepisach odrębnych) i terenu Ws;"; 4) na rysunku inkryminowanej uchwały, w stosunku do wersji podlegającej wyłożeniu do publicznego wglądu, wprowadzono zmiany polegające na: a) wyznaczeniu za pomocą linii rozgraniczających nowego terenu oznaczonego symbolem 3MNU położonego pomiędzy terenami: ZL, 2MNU, 1KDW i 1KDD, wyodrębnionego z dotychczasowego terenu oznaczonego symbolem 2MNU, b) zmianie oznaczenia dotychczasowego terenu oznaczonego symbolem 3MNU na 4MNU (jednostka terenowa położona pomiędzy terenami ZL i KDD); 5) na rysunku inkryminowanej uchwały, w stosunku do wersji podlegającej wyłożeniu do publicznego wglądu, wprowadzono zmiany polegające na wyznaczeniu nowych nieprzekraczalnych linii zabudowy w granicach terenu oznaczonego symbolem: a) 1MN/ML, usytuowanym pomiędzy terenami ZL i 2KDD, w wyniku czego zwiększono powierzchnię ruchu budowlanego, b) 1RM, usytuowanym pomiędzy terenami: 2KDD, Z, Ws, 2MN/ML, UMN, dopuszczając do możliwości realizacji budynków, c) 2MN/ML, usytuowanym pomiędzy terenami: 3KDD, 4KDD, 2KDD, 1RM, UMN zwiększając powierzchnię ruchu budowlanego, d) UMN, usytuowanym pomiędzy terenami: 1RM, 2MN/ML, 3KDD i fragmentem północnej granicy obszaru objętego planem miejscowym, e) 4MN/ML, usytuowanym pomiędzy terenami: 2KDD, 4KDD, 5KDD zwiększając powierzchnię ruchu budowlanego; 6) na rysunku planu zmieniono przebieg drogi oznaczonej symbolem 1KDD (z terenu drogi oznaczonej symbolem 1KDW); 7) przekazany do uzgodnień projekt planu miejscowego różni się z projektem uchwały wyłożonym do publicznego wglądu, albowiem projekt podlegający uzgodnieniom m.in. nie zawierał nieprzekraczalnych linii zabudowy w granicach terenów 1RM i UMN, znajdujących się w granicy strefy 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego, zaś w przypadku terenów oznaczonych symbolami 1MN/ML i 2MN/ML dokonano istotnych zamian w zakresie usytuowania nieprzekraczalnych linii zabudowy; Mając powyższe na uwadze, Sąd podziela stanowisko Wojewody, iż z porównania tekstu i rysunku projektu planu wyłożonego do publicznego wglądu z tekstem i rysunkiem uchwalonego planu wynika, że po uzyskaniu uzgodnień i opinii oraz po zakończeniu okresu wyłożenia do publicznego wglądu projektu planu, dokonano istotnych zmian, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej uchwały. Zgodzić się również należy z twierdzeniem Wojewody, iż organom właściwym do uzgodnienia i opiniowania został przedstawiony inny projekt niż w wersji wyłożonej do publicznego wglądu, a także ostatecznie uchwalonej. Tym samym oznacza to m.in., że RDOŚ w W. w piśmie z [...] marca 2021 r., znak: [...], zaopiniował i uzgodnił inny projekt planu. Wprowadzone zmiany na terenach: 1RM, UMN, 1MN/ML 2MN/ML i 4MN/ML w zakresie usytuowania nieprzekraczalnej linii zabudowy, umożliwiające sytuowanie zabudowy w strefie 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego nie były przedmiotem uzgodnienia. Tym samym zmieniony projekt planu nie został uzgodniony przez RDOŚ w W. Podzielić przy tym należy stanowisko skarżącego, zgodnie z którym z przekazanych przez RDOŚ w W. projektów planu miejscowego, które były mu przekazane przez Wójta Gminy M. wynika, że projekty te różnią się od projektu przekazanego do uzgodnień, który został przekazany skarżącemu przez Wójta Gminy M. przy piśmie z dnia [...] stycznia 2023 r. znak: [...]. W projektach planów przekazanych do uzgodnień RDOŚ w W.: a) znajdował się bowiem teren oznaczony symbolem US, dla którego szczegółowe ustalenia znajdowały się w § 14 projektu uchwały, b) brak terenów oznaczonych symbolami: 1KDW i 2KDW, c) na rysunku projektu planu występował teren Ws - dla którego w tekście projektu planu brak jakichkolwiek ustaleń. Z dokumentacji prac planistycznych wynika, iż projekt planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, został wyłożony do publicznego wglądu, wyłącznie raz, w okresie od dnia 2 listopada 2022 r. do dnia 24 listopada 2022 r. Informację o wyłożeniu do publicznego wglądu ww. projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko zamieszczono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy M. w dniu [...] października 2022 r., w prasie lokalnej (ogłoszenie w [...] z dnia 25 października 2022 r.) oraz na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy M. z dnia [...] października 2022 r. W powyższym ogłoszeniu wyznaczono dzień 9 grudnia 2022 r., jako termin składania uwag do wyłożonego projektu planu. Z zamieszczonego w dokumentacji prac planistycznych uchwały Wykazu uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w miejscowości Nowy Kamion wynika, iż do tego projektu planu nie zgłoszono żadnej uwagi. Pomimo braku uwag, nie dokonując jakiegokolwiek ponowienia czynności proceduralnych, zmieniony, w sposób istotny, projekt planu miejscowego, został przedłożony Radzie Gminy M. do uchwalenia, a następnie został on przez tę radę przyjęty. Sąd w pełni podziela stanowisko Wojewody, zgodnie z którym bez względu na to, czy zmiany nastąpiły w wyniku uwzględnienia uwag złożonych do wyłożonego projektu planu, czy też ze względu na zmianę polityki przestrzennej prowadzonej przez władze gminy, zmieniony projekt planu wymagał ponowienia czynności proceduralnych zwłaszcza, że zmiany dotyczą ustaleń odnoszących się do szeregu określonych w planie terenów. Zaniechanie ponownego wyłożenia zmienionego projektu planu oznacza, że plan uchwalono w innym brzmieniu niż jego projekt wyłożony do publicznego wglądu, a tym samym pozbawiono właścicieli nieruchomości, mieszkańców oraz innych zainteresowanych podmiotów możliwości wypowiedzenia się na temat planowanych rozwiązań przestrzennych. Z tych wszystkich względów należało uznać, że zaskarżona uchwała zapadła z naruszeniem art. 17 pkt 9, 11 i 13 i art. 19 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.z.p., w stopniu uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności w całości. Jednocześnie wobec powyższego za zbędne Sąd uznał odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi, gdyż wobec naruszenia trybu jego sporządzania i uchwalania, konieczne było stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt 2 na zasadzie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. ----------------------- #