VII SA/Wa 2154/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. o wstrzymanie wykonania czynności Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w E. na czynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie umieszczenia w rejestrze produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.

[...] sp. z o.o. z siedzibą w E. ("skarżąca") wniosła skargę na czynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie umieszczenia w rejestrze produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP. W skardze został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". W niniejszej sprawie, wniosek skarżącej nie został uzasadniony – skarżąca nie przytoczyła w nim okoliczności, których obowiązek podania wynika z art. 61 § 3 P.p.s.a., wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, powołane w skardze zarzuty dotyczące skarżonej czynności nie mogą stanowić uzasadnienia dla ww. wniosku. Wynika to zwłaszcza z faktu, że uregulowana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa jest odrębną instytucją od kontroli legalności aktu, wydanego przez organ, której w postępowaniu sądowoadministracyjnym dokonuje sąd. Skarżąca nie przedstawiła argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej czynności, poniesie ona znaczną szkodę czy też zajdą w stosunku do niej trudne do odwrócenia skutki. Ponadto, samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania jego wykonania. Na marginesie wskazać należy, że jeśli skarżąca uzasadniłaby wyczerpująco swój wniosek, to możliwość zastosowania normy art. 61 § 3 P.p.s.a., w ocenie Sądu, zależy od tego, czy wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz czy taki akt nie został jeszcze wykonany, i czy jego ewentualne wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 26/04, LEX nr 1 090 114, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 967/09, LEX nr 1 929 955). W związku z tym, ewentualne wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania czynności organu polegającej na umieszczeniu w rejestrze produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP, która to czynność została już wykonana, nie stanowiłoby ochrony tymczasowej przed jej wykonaniem oraz przed skutkami, wynikającymi z jej wykonania. Tym samym, wniosek skarżącej nie mógłby zostać uwzględniony. Należy przy tym podkreślić, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.