VII SA/Wa 2126/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B. P. i J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...], po rozpoznaniu odwołania J. i B. P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 82 ust. 3 Prawo budowlane - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą "[...]Spółka Jawna" w [...]pozwolenia na budowę stacji paliw płynnych (kat. XX) z myjnią samochodową na działkach nr ew. [...],[...] i [...] w [...]. Organ odwoławczy wskazał, że zostały wykonane obowiązki nałożone na inwestora na mocy art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Stację paliw z myjnią samochodową zaprojektowano zgodnie z decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. o warunkach zabudowy utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. [...]. Ponadto dokumentacja projektowa wykonana została zgodnie z decyzją z dnia [...] września 2009 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgodność tą potwierdził organ środowiskowy w piśmie z [...] lutego 2014 r. Ponadto projekt budowlany opracowano zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r., nr 243 poz.2063 ze zm.), jest on kompletny, posiada wymagane opinie, został wykonany i sprawdzony przez uprawnione osoby. Rozpatrując zarzuty odwołania organ podkreślił, że wobec spełnienia wszystkich wymagań wynikających z przepisów, nie mogą być one uwzględnione. Z przepisów tych nie wynika, aby organy miały obowiązek kontrolować teren przyszłej inwestycji i oceniać prowadzoną na nim działalność inwestora. Projekt zagospodarowania działki wykonał na kopii aktualnej na dzień [...] sierpnia 2013 r. mapy do celów projektowych uprawniony geodeta, który odpowiada za jej kompletność. Organ dodał, że o naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy uchybiono przepisom lub normom obowiązującym w budownictwie. Ocena czy inwestycja nie narusza praw osób trzecich, należy do organów architektoniczno- budowlanych, pod kontrolą sądów administracyjnych. Właściciel nieruchomości sąsiedniej nie może, nie wyrażając zgody na jej realizację, skutecznie przesądzić o negatywnym rozstrzygnięciu. Zaznaczył, że zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdy inwestor spełnił wymagania, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skargę na ww. rozstrzygnięcie złożyli B. i J. P. podnosząc, że inwestycja w tej lokalizacji będzie naruszać prawa osób trzecich. Decyzja z [...] lutego 2014 r. wskazuje zamieszkiwaną przez nich działkę nr [...] jako położoną w obszarze oddziaływania inwestycji. Inwestycja będzie zlokalizowana kilka metrów od granicy działki skarżących, nie jest zatem możliwe by obszar oddziaływania inwestycji emitującej zanieczyszczenia, spaliny, hałas, zamykał się na działce inwestycyjnej. Dodatkowo wskazali, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się sprawa ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ww. stacji paliw. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r. zawiesił postępowanie sądowe wskazując, że sprawa o sygn. akt IV SA/Wa 1880/13 dotyczy skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. ustalającą warunki zabudowy dla spornej inwestycji. Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2014 r. IVSA/Wa 1880/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił ww. decyzje. Sąd zaznaczył, że na powyższy wyrok została wniesiona skarga kasacyjna, a sprawę przekazano do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 26 sierpnia 2014 r. Sąd uznał - mając na uwadze, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego wydanie pozwolenia na budowę jest uzależnione od zgodności projektu budowlanego z ustaleniami m.in. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - że konsekwencją oddalenia skargi kasacyjnej na ww. wyrok będzie powstanie przesłanki do wznowienia postepowania w przedmiocie decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie IV SA/Wa 1880/13 ma zatem wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W dniu 13 września 2016 r. wobec ustania przyczyny zawieszenia, Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że kontrola sądowa obejmuje także, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprawdzenie, czy doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, zgodnie z którym, każda podstawa wznowienia postępowania administracyjnego jest tożsama z "naruszeniem prawa" i powinna być brana pod uwagę w toku sądowej kontroli decyzji. Dotyczy to także podstawy wznowieniowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., a więc sytuacji, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (zob: Tadeusz Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis 2012, pkt 15 do art. 145; Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2012, s. 564; uzasadnienie wyroku NSA z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. akt I OPS 4/05, ONSA i WSA 2006/2/39). Do uchylenia decyzji, w oparciu o którą została wydana inna decyzja, może dojść w wyniku wyroku sądu administracyjnego. Prawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego wywiera bowiem skutek w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. A zatem w przypadku uchylenia decyzji wyrokiem sądu administracyjnego, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zachodzi po uprawomocnieniu się tego wyroku. Opisana wyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, bowiem w dniu wydania przez Sąd wyroku, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/16 był wyrokiem prawomocnym. Podkreślić należy, że wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...]- po rozpoznaniu odwołania B. i J. P. - utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji – stacji paliw płynnych, stacji auto gazu i myjni na działkach nr [...],[...],[...]. (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2016 r. został wydany w konsekwencji uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 września 2015r. sygn. akt II OSK 2435/14 wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 1880/13). W oparciu o wskazane wyżej uchylone decyzje o warunkach zabudowy zostały wydane decyzje kontrolowane w niniejszej sprawie, to jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji paliw płynnych (kat. XX) z myjnią samochodową na ww. działkach. Tak więc w dacie wydania niniejszego wyroku zachodziła przesłanka dająca podstawę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 kpa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa, zobligowany był uchylić zaskarżoną oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji.