VII SA/Wa 2100/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący:, Sędzia WSA, Bogusław Cieśla, , Sędziowie: Sędzia WSA, Asesor WSA, Protokolant: specjalista, Artur Kuś (spr.), Michał Podsiadło, Ewa Sawicka-Bożek, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 25 sierpnia 2022 r. nr 759/OPON/2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

1. Zaskarżoną decyzją z 25 sierpnia 2022 r. nr 759/OPON/2022, Wojewoda Mazowiecki (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.; dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania E. M. (dalej: "skarżąca"), od decyzji Prezydenta [...] W. (dalej: "organ I instancji") z [...] marca 2022 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia dla K. P. (dalej: "inwestor") na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, gazową, grzewczą elektryczną oraz odcinka wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej i zalicznikowych odcinków wewnętrznej instalacji gazowej, wodnej i elektrycznej na zewnątrz budynku na działce ew. nr [...] obrębu [...] przy ul. [...] w W. (kat I) - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że do Prezydenta [...] W. 19 marca 2021 r. wpłynął wniosek K. P. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę wyżej opisanego budynku mieszkalnego. Prezydent [...] W. decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla tej inwestycji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła E. M.. Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z 25 sierpnia 2021 r. nr 370/OPON/2021 zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Po przeprowadzeniu postępowania przy piśmie z [...] września 2021 r. akta zostały zwrócone do Wojewody. Decyzją z 24 września 2021 r., nr 731/OPON/2021 Wojewoda Mazowiecki uchylił decyzję Prezydenta [...] W. z [...] lipca 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy Prezydent [...] W. postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...], nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków, które zostały uzupełnione przy piśmie z 3 lutego 2022 r. Pismem z 10 lutego 2022 r. organ ten zawiadomił strony postępowania o zebranych dowodach i materiałach przed wydaniem decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent [...] W. decyzją z [...] marca 2022 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla K. P. na budowę budynku mieszkalnego na działce ew. nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca. Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z 18 maja 2022 r., nr 211/OPON/2022 zlecił Prezydentowi [...] W. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Na wniosek inwestora z 3 czerwca 2022 r. organ odwoławczy pismem z 7 czerwca 2022 r., wydłużył termin na wykonanie obowiązków nałożonych wyżej wskazanym postanowieniem. Przy piśmie z 12 sierpnia 2022 r. Prezydent [...] W. przekazał do organowi odwoławczemu 4 egzemplarze uzupełnionej dokumentacji projektowej wraz z wyjaśnieniami, natomiast w dniu 18 sierpnia 2022 r. przekazał akta sprawy. Organ odwoławczy pismem z 23 sierpnia 2022 r. zawiadomił strony o zakończeniu dodatkowego postępowania oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem. Wojewoda Mazowiecki zaskarżoną decyzją z 25 sierpnia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 10 marca 2022 r. i wskazał, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b., a złożony przez niego projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 p.b. Zaznaczył, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Zarządu Dzielnicy W. w W. z [...] października 2018 r. nr [...] o warunkach zabudowy, przeniesionej decyzją Zarządu Dzielnicy W. w W. z [...] lipca 2020 r., nr [...] o warunkach zabudowy oraz uchylonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 11 września 2019 r. nr KOC/7110/Ar/18, między innymi w zakresie: maksymalnego wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, maksymalnej szerokości elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, wysokości głównej kalenicy dachu. Zachowana została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 5-5,43 m od granicy z działką drogową, minimalny udział terenu biologicznie czynnego dla działki budowlanej 35%, geometria dachu (dach płaski o kącie nachylenia połaci 2%). Inwestycja spełnia wymagania ochrony środowiska, na obszarze zamierzenia nie występują obiekty wpisane do rejestru zabytków, urządzenie nie będzie powodować uciążliwości i przekraczać dopuszczalnych standardów oraz inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć znacząco oddziaływujących na środowisko. W projekcie przewidziano także wymaganą liczbę miejsc parkingowych dla inwestycji (wg. wskaźnika minimum 2 miejsca na 1 mieszkanie - w projekcie 2 miejsca parkingowe dla samochodów osobowych) z zachowaniem odległości tych miejsc od granicy dz. inwestycyjnej do dz. ew. nr [...] tj. 1,34 m oraz w odległości 2,53 m od granicy tej działki budowlanej od strony dz. ew. nr [...], zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] W. z [...] lutego 2021 r. nr [...]. Inwestor wraz z dokumentacją projektową przedłożył zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy: aktualne warunki techniczne przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z [...] lipca 2022 r., wydane przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w W S.A., oświadczenie o warunkach przyłączenia do sieci gazowej obiektu budowlanego z [...] czerwca 2021 r., wydane przez Polską Spółkę Gazownictwa Sp. z o.o., warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej z I. Sp. z o.o. z [...] listopada 2021 r. Organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący został zakwalifikowany do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV. Projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Budynek należy do I kategorii geotechnicznej w warunkach prostych. Inwestor przedłożył opinię geotechniczną (s. 36-53 projektu budowlanego). Podkreślił, że planowana inwestycja nie ogranicza możliwości usytuowania obiektów na działkach sąsiednich, jak również nie pozbawia powyższych nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów w sposób stały, a jedynie chwilowy związany z koniecznością przebudowy infrastruktury technicznej. Ponadto projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W dalszej kolejności Wojewoda podniósł, iż projektowany budynek, został usytuowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225, dalej: "r.w.t."). Projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 r.w.t. w stosunku do sąsiednich budynków. Ponadto, zgodnie z informacją zawartą w pkt 16 "Ochrona przeciwpożarowa" (s. 82 projektu budowlanego), teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze jednostki osadniczej o zapewnionym przeciwpożarowym zaopatrzeniu w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru i chronionej hydrantami zewnętrznymi zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r., poz. 1030). Zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia §18 r.w.t. i §19 r.w.t. (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki), § 57 r.w.t. (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), §60 ust. 1 r.w.t. (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 700 - 1700), §13 r.w.t. (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi) warunków technicznych. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że inwestycja w zakresie przesłaniania nie pogarsza warunków dla istniejącej zabudowy w bezpośrednim sąsiedztwie oraz nie ma wpływu na minimalny czas nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, co potwierdzają obszerne analizy (s. 159-163 projektu budowlanego). Wojewoda stwierdził, iż projekt budowlany wykonany został zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Dokumentacja projektowa jest kompletna - zawiera oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 p.b. oraz po uzupełnieniu w postępowaniu odwoławczym, aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 p.b. Dokumentacja projektowa posiada też wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia. Do wniosku o pozwolenie na budowę zostały dołączone oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu wskazał, że złożony projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 p.b. oraz decyzją ustalającą warunki zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o wpisie projektantów na listę właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności. Został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor przedłożył także oświadczenie projektanta, złożone na podstawie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się do naruszenia §13 r.w.t., §57 r.w.t. i §60 r.w.t. przez projektowaną inwestycję (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz nasłonecznienie pomieszczeń), Wojewoda zaznaczył, iż nie znajduje on uzasadnienia. Podkreślił, iż inwestor załączył obszerne analizy z jednoznacznymi wnioskami oraz oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Ponadto podkreślił, że polskie przepisy nie precyzują czy czas nasłonecznienia powinien być zapewniony w sposób ciągły. Można stąd wnosić, że ustawodawca dopuszcza spełnienie wymogu jako sumy odrębnych interwałów nasłonecznienia. Wymóg można więc spełnić "łapiąc" pojedynczym oknem częściowo światło wschodnie i zachodnie lub też dwoma różnie zorientowanymi oknami w tym samym pomieszczeniu. Innymi słowy wymóg nasłonecznienia dla danego pomieszczenia należy uznać za spełniony, jeśli suma wszystkich interwałów nasłonecznienia dla jednego pomieszczenia odpowiada normie 180 minut. W konsekwencji Wojewoda zaznaczył, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe i tym samym zasadnym jest utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. 2. E. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję z 25 sierpnia 2022 r., zaskarżając ją w całości, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: a) art. 34 ust. 1 p.b. oraz 35 ust. 1 pkt 1a p.b., art. 55 p.b. w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 503, dalej: "u.p.z.p."), poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, mimo niezgodności tego projektu z prawomocną decyzją SKO w Warszawie z 11 września 2019 r. nr KOC/7110/Ar/18 i decyzją Prezydenta [...] W. z [...] października 2018 r. nr [...], ustalającą warunki zabudowy, b) art. 32 ust. 4 p.b. w zw. z art. 63 ust. 5 u.p.z.p., poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi, mimo że nie załączył on do wniosku, wydanej na jego rzecz, ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy, jak również nie załączył rozstrzygnięcia właściwego organu o przeniesieniu decyzji SKO w Warszawie z 11 września 2019 r. nr KOC/7110/Ar/18, w myśl art. 63 ust. 5 u.p.z.p., c) art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b. poprzez brak wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji, o pozwoleniu na budowę, mimo niewykonania postanowienia Prezydenta [...] W. z [...] maja 2022 r. nr [...] w terminie zakreślonym tym postanowieniem, d) art. 7 k.p.a., 77 §1 k.p.a., 80 k.p.a. i 107 §3 k.p.a. w zw. z §12 ust. 4 pkt 1 r.w.t. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. przez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę, mimo wadliwości rozstrzygnięcia, z uwagi na brak należytego wykazania i wyjaśnienia podstaw uzasadniających usytuowanie projektowanego obiektu w ostrej granicy nieruchomości, stanowiącego wyjątek od zasady uregulowanej w §12 ust. 1 r.w.t., wskazując jedynie ogólnikowo na zawężenie możliwości inwestycyjnych ze względu na wielkość działki, e) art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. wobec nieuwzględnienia tego przepisu w sytuacji, gdy zachodziła konieczność uwzględnienia ochrony uzasadnionego interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich, wynikającego z art. 140 k.c. i art. 144 k.c., jak również brak uwzględnienia interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich, w zakresie możliwości zagospodarowania nieruchomości, ze względu na projektowany budynek na granicy działek; f) zatwierdzenie projektu budowlanego mimo braku zawarcia informacji w części dotyczącej BIOZ w zakresie sposobu prowadzenia robót budowlanych w granicy działek, co jest niezwykle istotne z punktu widzenia prawnie chronionych interesów właścicieli sąsiednich działek; g) art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 §3 k.p.a. w zw. z §13, § 57 r.w.t. i § 60 r.w.t. przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów skutkujące błędnym uznaniem, iż planowana inwestycja spełnia wymóg nasłonecznienia, dostępu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych i przesłaniania, podczas gdy brak jest analizy nasłonecznienia sporządzonej dla budynku mieszkalnego na dz. nr [...] od strony projektowanej inwestycji, a nadto sporządzone analizy nie uwzględniają zwiększonych przez inwestora, parametrów wysokości projektowanego budynku, nie wskazują odległości projektowanego budynku od okien budynku sąsiedniego, nie uwzględniają ograniczenia w nasłonecznieniu oraz przesłanianiu i zacienieniu istniejących budynków przez inne elementy przesłaniające, co skutkuje brakiem możliwości stwierdzenia, aby budynki zlokalizowane na sąsiednich działkach miały zapewniony wymagany czas nasłonecznienia i dostępu światła dziennego; h) art. 107 §3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez brak odniesienia się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz precyzyjnego wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kierował się przy wydawania decyzji; i) art. 15 k.p.a. w zw. z 136 k.p.a. przez nazbyt szerokie uzupełnienie materiału dowodowego na etapie postępowania przed organem drugiej instancji, w sytuacji gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co uzasadniało zastosowanie przez organ drugiej instancji art. 138 §2 k.p.a. oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, co stanowiło naruszenie zasady dwuinstancyjności, j) art. 10 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia skarżącej przed wydaniem decyzji i uniemożliwienie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, złożenia zastrzeżeń i przedstawienia ewentualnych dowodów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, k) art. 138 §1 ust. pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów prawa materialnego, podczas gdy należało wydać decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji i odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu skargi przywołano argumentację na poparcie powyższych zarzutów. 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem decyzji organów zatwierdzających opisany w nich projekt budowlany i udzielającej pozwolenia dla inwestora na budowę budynku mieszkalnego. Zdaniem Sądu, zaskarżone decyzje są prawidłowe zaś wszelkie zarzuty zawarte w skardze należało uznać za bezzasadne. W związku z tym, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącej. 2. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. w przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych w p.b. wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok NSA z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OSK 840/21). Postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest ściśle określone przepisami p.b. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy. Wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest następstwem nie tylko złożenia wymaganych przez prawo dokumentów, ale też stwierdzenia przez organ, na ich podstawie, że zachodzą wynikające z prawa materialnego przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 698/22). Organ, ze względu na art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. zobowiązany jest do pełnej weryfikacji sporządzonego projektu budowlanego i nie może poprzestać na odwołaniu się do kompetencji i odpowiedzialności projektanta (por. wyrok WSA w Krakowie z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 992/21). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Organ II instancji przed wydaniem decyzji dodatkowo korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 136 k.p.a., postanowieniem z 18 maja 2022 r. zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu uzupełnienie dokumentacji projektowej. Zdaniem Wojewody, inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b. a złożony przez niego projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 p.b. Sąd podziela w pełni te ustalenia, wskazując na kluczowe w tym zakresie okoliczności. Po pierwsze – projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Zarządu Dzielnicy W. w W. Nr [...] z [...] października 2018 r. o warunkach zabudowy, przeniesionej decyzją Zarządu Dzielnicy W. w W. Nr [...] z [...] lipca 2020 r. o warunkach zabudowy oraz uchylonej decyzją SKO w Warszawie nr KO C/7110/Ar/18 z 11 września 2019 r. między innymi w zakresie: - maksymalnego wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki 0,44 (wg. projektu 0,44); - maksymalnej szerokości elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki (...) 9 m (wg. projektu 8,92 m); - wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki 7,5 m (wg. projektu 7,5 m); - wysokości głównej kalenicy dachu 7,5 m (wg. projektu 7,5 m); - zachowana została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 5 - 5,43 m od granicy z działką drogową, minimalny udział terenu biologicznie czynnego dla działki budowlanej 35% (wg. projektu 43,5%), geometria dachu (dach płaski o kącie nachylenia połaci 2%); - inwestycja spełnia wymagania ochrony środowiska, na obszarze zamierzenia nie występują obiekty wpisane do rejestru zabytków, urządzenie nie będzie powodować uciążliwości i przekraczać dopuszczalnych standardów oraz inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć znacząco oddziaływujących na środowisko; - w projekcie przewidziano wymaganą liczbę miejsc parkingowych dla przedmiotowej inwestycji (wg. wskaźnika minimum 2 miejsca na 1 mieszkanie - w projekcie 2 miejsca parkingowe dla samochodów osobowych) z zachowaniem odległości tych miejsc od granicy działki inwestycyjnej do dz. ew. nr [...] tj. 1,34 m, oraz w odległości 2,53 m od granicy tej działki budowlanej od strony dz. ew. nr [...], zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] W. Nr [...] z [...] lutego 2021 r. Po drugie - inwestor wraz z dokumentacją projektową przedłożył zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy: - aktualne warunki techniczne przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z 27 lipca 2022 r. (wydane przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w W. S.A.); - oświadczenie o warunkach przyłączenia do sieci gazowej obiektu budowlanego z [...] czerwca 2021 r. (wydane przez Polską Spółkę Gazownictwa Sp. z o.o.); - warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej z I. Sp. z o.o. z [...] listopada 2021 r. Po trzecie - budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący został zakwalifikowany do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV. Projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Budynek należy do I kategorii geotechnicznej w warunkach prostych. Inwestor przedłożył również opinię geotechniczną (s. 36-53 projektu budowlanego). Zgodnie z informacją zawartą w pkt 16 "Ochrona przeciwpożarowa" (s. 82 projektu budowlanego), teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze jednostki osadniczej o zapewnionym przeciwpożarowym zaopatrzeniu w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru i chronionej hydrantami zewnętrznymi zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009, poz. 1030). Po czwarte – inwestycja nie ogranicza możliwości usytuowania obiektów na działkach sąsiednich. Nie pozbawia powyższych nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów w sposób stały, a jedynie chwilowy związany z koniecznością przebudowy infrastruktury technicznej. Projektowany budynek, został usytuowany zgodnie ze szczegółowymi przepisami r.w.t. W szczególności projekt nie narusza: § 271-273 r.w.t. w stosunku do sąsiednich budynków; § 18 r.w.t. i § 19 r.w.t. (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki); § 57 r.w.t. (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 r.w.t. (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7.00 - 17.00), § 13 r.w.t. (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi). Inwestycja w zakresie przesłaniania nie pogarsza warunków dla istniejącej zabudowy w bezpośrednim sąsiedztwie oraz nie ma wpływu na minimalny czas nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (potwierdzają to obszerne analizy znajdujące się na s. 159-163 projektu budowlanego). Rację ma też organ wskazując, że polskie przepisy nie precyzują czy czas nasłonecznienia powinien być zapewniony w sposób ciągły. Można stąd wnosić, że ustawodawca dopuszcza spełnienie wymogu jako sumy odrębnych interwałów nasłonecznienia. Wymóg można więc spełnić "łapiąc" pojedynczym oknem częściowo światło wschodnie i zachodnie lub też dwoma różnie zorientowanymi oknami w tym samym pomieszczeniu. Innymi słowy wymóg nasłonecznienia dla danego pomieszczenia należy uznać za spełniony jeśli suma wszystkich interwałów nasłonecznienia dla jednego pomieszczenia odpowiada normie 180 minut. W związku z tym bezzasadne są zarzuty skarżącej wskazując na to, że "(...) brak jest analizy nasłonecznienia sporządzonej dla budynku mieszkalnego na dz. nr [...] od strony projektowanej inwestycji, a nadto sporządzone analizy nie uwzględniają zwiększonych przez inwestora, parametrów wysokości projektowanego budynku, nie wskazują odległości projektowanego budynku od okien budynku sąsiedniego, nie uwzględniają ograniczenia w nasłonecznieniu oraz przesłanianiu i zacienieniu istniejących budynków przez inne elementy przesłaniające, co skutkuje brakiem możliwości stwierdzenia, aby budynki zlokalizowane na sąsiednich działkach miały zapewniony wymagany czas nasłonecznienia i dostępu światła dziennego". 3. Rację mają organy, że projekt budowlany wykonany został zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt budowlany jest zgodny art. 35 ust. 1 p.b. oraz decyzją ustalającą warunki zabudowy. Dokumentacja projektowa jest kompletna. Zawiera oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 p.b. oraz po uzupełnieniu w postępowaniu odwoławczym, aktualne w stosunku do projektu zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 p.b. Dokumentacja projektowa posiada też wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia. Do wniosku o pozwolenie na budowę zostały dołączone oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 4. Odnosząc się do innych zarzutów zawartych w skardze, stwierdzić należy, że również są niezasadne. Przede wszystkim nie ma racji skarżąca, że projekt budowalny został zatwierdzony mimo jego niezgodności z prawomocną decyzją SKO w Warszawie z 11 września 2019 r i decyzją Prezydenta [...] W. z [...] października 2018 r. Nr [...], ustalającą warunki zabudowy. Dodatkowo skarżąca wskazała, że inwestor nie załączył do wniosku, wydanej na jego rzecz, ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy, jak również nie załączył rozstrzygnięcia właściwego organu o przeniesieniu decyzji SKO z 11 września 2019 r. Twierdzenia takie są niezasadne, gdyż: - decyzja SKO z 23 października 2018 r. Nr 486/2018 o warunkach zabudowy została wydana po rozpatrzeniu wniosku E. C. (poprzedniego właściciela działki); - decyzja ta została prawidłowo przeniesiona na aktualnego inwestora decyzją na [...] Zarządu Dzielnicy W. w W. z [...] lipca 2020 r.; w oparciu o art. 63 ust. 5 u.p.z.p. dopuszczalne jest przeniesienie decyzji ustalającej warunki zabudowy na inny podmiot jedynie w całości oraz bez możliwości dokonywania zmian w jej treści poza osobą inwestora, na rzecz którego decyzja ta jest przenoszona (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 366/19); przeniesienie praw z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powoduje, iż podmiot, który miał prawa uzyskane tą decyzją (tj. E. C.), traci je na rzecz tego podmiotu (inwestor), na który prawa te zostały przeniesione bez względu na dalsze losy (uchylenie, nieważność, zmiana) pierwotnej decyzji o warunkach zabudowy; w związku z tym w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że inwestor legitymował się decyzją o warunkach zabudowy przeniesioną na jego rzecz; - w decyzji SKO z 11 września 2019 r. (uchylającą zaskarżoną decyzje w części) zawarto między innymi takie sformułowania jak: "dopuszcza się", "do"; w związku z tym zarzut skargi wskazujący, że szerokość elewacji powinna być 9 m (tj. nie więcej i nie mniej, czyli decyzja określa wartości konkretne) a jest to 8,92 m - jest całkowicie bezzasadny wobec sformułowania wynikającego z sentencji decyzji SKO ("dopuszcza się", czyli inaczej mówiąc jest to wartość maksymalna); zatem zmniejszenie szerokości elewacji o 8 cm jest w pełni dopuszczalne (zgodne z prawem) i stanowi minimalne "odstępstwo" (tj. nawet gdyby przyjąć błędne rozumienie przez skarżącą postanowień SKO jako "wartości konkretnej"). 5. W ocenie Sądu, wszelkie zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego zawarte i opisane w skardze są bezzasadne. Wskazać należy, że organy w niniejszej sprawie kilkukrotnie rozpatrywały sprawę oraz przeprowadzono również dodatkowe postępowania wyjaśniające. Zawiadomiono również strony o zakończeniu dodatkowego postępowania oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem (por. pismo Wojewody Mazowieckiego z 23 sierpnia 2022 r.) - zgodnie z art. 10 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. Decyzje organów są również w sposób prawidłowy uzasadnione. Elementem koniecznym uzasadnienia każdej decyzji administracyjnej jest wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy (por. wyrok WSA w Gliwicach z 25 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1376/21). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie może być rozumiana w ten sposób, że wszystkie istotne dowody powinny zostać przeprowadzone w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a rolą organu odwoławczego jest tylko dokonanie kontroli rozstrzygnięcia organu I instancji. Zarówno postępowanie pierwszoinstancyjne, jak i odwoławcze, mają w pełni charakter merytoryczny, co nie wyklucza przeprowadzenia istotnych dowodów przez organ II instancji i wydania decyzji co do meritum sprawy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 213/22). W związku z tym zarzut naruszenia art. 15 k.p.a. w zw. z 136 k.p.a. przez nazbyt szerokie uzupełnienie materiału dowodowego na etapie postępowania przed organem II instancji nie mógł zostać uwzględniony w niniejszej sprawie. Dodatkowo inwestor występował do organów z wnioskiem o wydłużenie terminu na uzupełnienie braków. Organ między innymi pismem z [...] czerwca 2022 r., znak: [...], wydłużył termin na wykonanie obowiązków nałożonych wcześniejszym postanowieniem. W związku z tym, zarzut skarżącej, wskazujący na niewykonanie obowiązków uzupełnienia wniosku w pierwotnym terminie należy uznać za bezzasadny. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z § 12 ust. 4 pkt 1 r.w.t. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. przez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę "(...) z uwagi na brak należytego wykazania i wyjaśnienia podstaw uzasadniających usytuowanie projektowanego obiektu w ostrej granicy nieruchomości, stanowiącego wyjątek od zasady uregulowanej w § 12 ust. 1 r.w.t.". Organy w sposób właściwy i szczegółowy wyjaśniły tą kwestię w decyzji, prawidłowo wskazując na zawężenie możliwości inwestycyjnych ze względu na wielkość działki inwestycyjnej. Dodatkowo należy podkreślić, że interes stron postępowania chroniony art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 p.b. (por. wyrok WSA w Krakowie z 28 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1596/18). Stąd zarzut naruszenia również tego przepisu w kontekście art. 140 k.c. i art. 144 k.c. jest bezzasadny. 6. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.