VII SA/Wa 2089/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Wykowski asesor WSA Wojciech Białogłowski (spr.) Protokolant: referent Tomasz Bilewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 1 lipca 2024 r., nr 120/2024 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.

I 1. W dniu 30 lipca 2024 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. M. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 1 lipca 2024 r. (nr 120/2024). 2. Na podstawie przedłożonych Sądowi akt administracyjnych stan faktyczny sprawy jest następujący: 2.1. Decyzją z [...] kwietnia 2024 r. (nr [...]) Starosta O., na podstawie art. 7d pkt 1 lit. a, art. 20 ust. 1 i art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752, ze zm.; dalej: p.g.k.) oraz § 7 ust. 1 i 2, § 11 i § 30 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 219), odmówił wprowadzenia – na wniosek skarżącego i D. M. – zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków gminy O., polegającej na zmianie przebiegu granic oraz oznaczeniu działki nr [...] położonej w obrębie G. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że granice i powierzchnie działek ewidencyjnych zostały określone w decyzji Starosty O. z [...] września 2014 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia linii brzegu rzeki K. O. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 22 października 2014 r. Aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić zaś dopiero po przedłożeniu dokumentów, które zostałyby sporządzone po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Z uwagi na to, że skarżący i D. M. nie przedłożyli organowi żadnych dokumentów, które uzasadniałyby wprowadzenie zmian do ewidencji, ich wniosek o wprowadzenie zmian odnośnie do działki nr [...] nie mógł zostać załatwiony pozytywnie. 2.2. Od powyższej decyzji skarżący i D. M. wnieśli odwołanie. 2.3. Decyzją z 1 lipca 2024 r. (nr 120/2024) Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 p.g.k., utrzymał w mocy decyzję z 4 kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżący i D. M. błędnie uznali, iż poprzez zawnioskowanie o zmianę w ewidencji gruntów i budynków mogą doprowadzić do zmiany przebiegu (korekty) granic i powierzchni działek ewidencyjnych, w tym działki nr [...]. Ponadto nie przedstawili żadnych aktualnych dokumentów przyjętych do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, które podważałyby przebieg granic ewidencyjnych, ustalonych w decyzji Starosty O. z [...] września 2014 r., a w konsekwencji – także powierzchnię tychże działek. 3. Powyższą decyzję z 1 lipca 2024 r. zakwestionował skarżący, który zarzucił organowi odwoławczemu nieprawidłowe załatwienie sprawy. 4. W odpowiedzi na powyższą skargę, zawartej w piśmie procesowym z 19 sierpnia 2024 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie. 5. Uczestniczka postępowania – D. M. nie przedstawiła stanowiska na piśmie. II Na rozprawę w dniu 22 maja 2025 r. stawił się skarżący, który podtrzymał skargę. W imieniu organu oraz uczestniczki postępowania natomiast nie stawił się nikt. III Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Stosownie do art. 184 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. 2. Przed ustosunkowaniem się do rozpatrywanej skargi należy przypomnieć, że decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji (względnie – stwierdzenie jej nieważności) przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. (por. np. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 10 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1398/18, Legalis). 3. W ocenie Sądu decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 1 lipca 2024 r. (nr 120/2024) oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty O. z [...] kwietnia 2024 r. (nr [...]) są zgodne z prawem. 4. Problem, jaki wyłonił się w niniejszej sprawie, dotyczy kwestii przebiegu granic pomiędzy działkami ewidencyjnymi, przylegającymi do K. O., a w konsekwencji – powierzchni tychże działek, w tym działki ew. nr [...] z obrębu G. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w ewidencji gruntów i budynków ujmuje się dane aktualne, które zostały pozyskane w przepisanym prawem trybie. Oznacza to, że aby konkretne dane dotyczące położenia czy powierzchni działek zostały ujęte w ewidencji, musi zostać najpierw przeprowadzone stosowne postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ostatnim takim postępowaniem – w świetle przedłożonych Sądowi akt administracyjnych – było to postępowanie, które zakończyło się wydaniem przez Starostę O. ostatecznej decyzji [...] września 2014 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia linii brzegu rzeki K. O. Co wymaga podkreślenia, skarżący nie zaskarżył tego rozstrzygnięcia odwołaniem, mimo że miał taką możliwość. Sąd zwraca uwagę, że ewidencja gruntów i budynków nie może być – gdyż nie ma po prostu do tego podstaw prawnych – traktowana jako swego rodzaju "samoistny korektor" danych mierniczych (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 1 lutego 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2590/23, Legalis). Aby móc w ewidencji dokonać jakichkolwiek zmian (czyli aktualizacji), należy uprzednio uzyskać stosowne operaty geodezyjne, które zostaną przyjęte do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Innymi słowy i w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (zob. wyrok z 1 marca 2022 r., sygn. akt I OSK 865/21, Legalis) oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (zob. prawomocny wyrok z 26 października 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 520/23, Legalis), w przypadku, gdy nie zostały uprzednio przeprowadzone postępowania, których wyniki dałyby podstawy do zmiany wpisów dokonanych w ewidencji, a wnioskodawca nie przedstawił wraz z wnioskiem o aktualizację dokumentów wymienionych w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego, brak jest podstaw do dokonania aktualizacji wpisów. Tym samym nie wystarczy samo kwestionowanie prawidłowości czy kompletności dokumentów stanowiących w przeszłości podstawę wpisów, aby doszło do wnioskowanej aktualizacji. Reasumując, odmowa wprowadzenia przez Starostę O. oraz Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zmian w ewidencji gruntów i budynków odnośnie do położonej przy K. O. działki nr [...] była prawidłowa. Skarżący i D. M. bowiem nie przedstawili żadnego nowego, aktualnego, przyjętego do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego operatu geodezyjnego, który potwierdzałby ich twierdzenia co do wskazanej działki, a tym samym podważałby ustalenia wynikające z decyzji z [...] września 2014 r. 4. Ponadto Sąd nie dopatrzył się po stronie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ani Starosty O. uchybienia przepisom proceduralnym w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., które przekładałyby się na konieczność uchylenia wydanych w sprawie skarżącego decyzji. W związku z powyższym – na zasadzie art. 151 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji.