Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

VII SA/Wa 2055/16

Postanowienie WSA w Warszawie z 15 listopada 2016 r., VII SA/Wa 2055/16

Wynik

Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
15 listopada 2016

Treść rozstrzygnięcia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. R. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. przyznać skarżącemu S. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

S. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2055/16 poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 4 października 2016 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku. S.R. udzielił odpowiedzi na ww. pismo w dniu 13 października 2016 r. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. S. R. oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz bezrobotną córką, posiada mieszkanie o powierzchni 69 m2. W treści złożonego wniosku wskazał, że na dochody rodziny składają się jedynie emerytury skarżącego i jego żony w łącznej wysokości 3831 zł netto miesięcznie, jednakże z pisma z dnia 13 października 2016 r., stanowiącego odpowiedź na skierowane do skarżącego wezwanie do uzupełnienia wniosku, wynika, że ponadto córka skarżącego uzyskuje rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 898 zł netto miesięcznie. Skarżący do swych wydatków zaliczył m.in.: opłaty za energię elektryczną – 209 zł (co 2 miesiące), za wodę i ścieki – 95 zł (co 2 miesiące), za telewizor – 74 zł miesięcznie, za telefon – ok. 40 zł, wydatki na butle gazowe – 140 zł miesięcznie, wydatki na zakup opału – 1630 zł. S. R. wskazał też, że spłaca raty wyłudzonego przez oszustów kredytu (870 zł miesięcznie) i podał sygnaturę związanej z tym sprawy karnej. Oświadczył, że na własne leki wydaje około 200 zł miesięcznie, ponadto żona od roku jest osobą leżącą, wydatki na jej leczenie wynoszą 300 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę informacje wynikające ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych. Zauważyć trzeba, że wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 200 zł. Inne koszty sądowe, o ile w ogóle się pojawią (ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku - w przypadku oddalenia skargi – 100 zł, ewentualny wpis od skargi kasacyjnej - 100 zł) byłyby rozłożone w czasie. Pozwala to na przyjęcie, iż S. R. będzie w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Informacje o sprawie

Data wpływu
5 września 2016
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Sędziowie
Ewa Kowalska-Hupko /przewodniczący sprawozdawca/

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny