VII SA/Wa 2018/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić sprzeciw

[...] [...] [...] [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] ("skarżąca") pismem z [...] października 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2020 r., nr [...] w sprawie nakazu rozbiórki. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z [...] listopada 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpis z KRS) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z [...] listopada 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu zostały doręczone skarżącej, w trybie zastępczym przewidzianym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej "p.p.s.a."), w dniu [...] grudnia 2020 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu. Nadto, do akt sądowych nie wpłynęła żadna korespondencja od skarżącej mająca stanowić o usunięciu braków formalnych sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, "p.p.s.a."), do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., dokument, wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu sprzeciwu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Należy też wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zważyć też trzeba, że na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 tej ustawy, sprzeciw, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dostrzegając powyższe Sąd stwierdza, że sprzeciw skarżącej zawierał braki formalne i fiskalne, a wobec tego zachodziła podstawa do jego uzupełnienia. W tym celu Sąd, kierując się art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem, wezwał skarżącą do jego uzupełnienia (w odpowiednim zakresie). Pouczył przy tym o rygorze z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, z uwagi na to, że przepis ten stosuje się odpowiednio do sprzeciwu. Sąd wezwał także skarżącą do uiszczenia stosownego wpisu, zgodnie z ww. art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu. Wezwania do uzupełnienia braków skierowane do skarżącej zostały jej doręczone [...] grudnia 2020 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął zaś bezskutecznie [...] grudnia 2020 r. To też musiało skutkować odrzuceniem przez Sąd wniesionego sprzeciwu. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.