VII SA/Wa 1946/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1946/15

Postanowieniem z 1 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uznając, iż skarżąca nie wykonała w zakreślonym terminie zarządzenia z dnia 12 października 2016 r. w przedmiocie wezwania do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie, do czego została zobowiązana pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis postanowienia z dnia 1 lutego 2016 r. dla skarżącej został pozostawiony w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W dniu 17 marca 2016 r. do akt sprawy wpłynęło pismo z Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Ottawie (nadane w Post Canada w dniu 27 stycznia 2016 r.) przy którym Konsul RP przekazał pisma: skarżącej oraz uczestniczek postępowania – M. P. oraz I. P.. Jednocześnie Konsul RP wskazał, że ww. korespondencja wpłynęła do Konsulatu RP w Ottawie w dniu 4 stycznia 2016 r. Z przekazanej korespondencji wynika, że do pisma skarżącej z dnia 28 grudnia 2015 r. załączone zostało pełnomocnictwo ustanawiające pełnomocnika do doręczeń w Polsce. W dniu 14 kwietnia 2016 r. wpłynęło zażalenie skarżącej, złożone przez profesjonalnego pełnomocnika, na postanowienie z dnia 1 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, iż ww. środek zaskarżenia, złożony w imieniu skarżącej, został wniesiony po terminie, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 1 lutego 2016 r. W niniejszej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1101/16, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z zaprezentowanym w zaskarżonym postanowieniu stanowiskiem sądu I instancji w zakresie terminowość złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 1 lutego 2016 r. Wskazał, iż błędnie Sąd I instancji pozostawił w aktach ze skutkiem doręczenia przesyłkę skierowaną do skarżącej, a zawierającą odpis postanowienia z dnia 1 lutego 2016 r., a wobec uzyskanej w dniu 17 marca 2016 r. informacji o ustanowieniu przez skarżącą pełnomocnika do doręczeń w Polsce winien dalej procedować uwzględniając okoliczność, że skarżąca skutecznie ustanowiła od dnia 4 stycznia 2016 r. pełnomocnika do doręczeń. Mając na względzie powyższe stanowisko prawne, wiążące sąd I instancji zgodnie z art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej: "ppsa" należy stwierdzić, że zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 2 lutego 2016 r. zostało wniesione w terminie o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek: a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 190 ppsa sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest więc stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w postanowieniu z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1101/16. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżąca wykonała zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 12 października 2016 r., tj. ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce w termie 2 miesięcy od doręczenia wezwania w tym przedmiocie. Tym samym uzupełniła braki formalne skargi w zakreślonym terminie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.