VII SA/Wa 1935/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi.

[...] złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi wniesionej na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199). Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe, gdy sytuacja materialna strony jest na tyle trudna, że poniesienie kosztów postępowania wiązałoby się z pozbawieniem środków na pokrycie najbardziej podstawowych wydatków. Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, z wniosku nie wynika bowiem, aby wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie, należny w kwocie 200 zł, pozostawał poza zasięgiem możliwości finansowych skarżącego. [...] wskazał, że posiada działkę położoną w [...] zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dochodów z tytułu umów o pracę w łącznej wysokości 5286,25 zł netto miesięcznie. [...] oświadczył, że miesięczne koszty utrzymania domu i rodziny wynoszą 3000 zł. Jak już wskazano, prawo pomocy przysługuje wyłącznie w sytuacji, gdy poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego wnioskodawcy i jego rodziny, przez który należy rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych wydatków, a więc kosztów wyżywienia, ubrania, zamieszkania i leczenia. Nie ulega wątpliwości, że przy dochodach dwuosobowej rodziny wynoszących 5286 zł netto miesięcznie taka sytuacja skarżącemu nie grozi. Brak jest zatem uzasadnienia dla zwolnienia skarżącego od wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.