VII SA/Wa 1921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K., P. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]/[...], znak [...] w przedmiocie odmowa wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na użytkowanie postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

W dniu [...] grudnia 2013 r. E. K. i P. K., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowa wznowienia postępowania w spr. dot. pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Sygn. akt VII SA/Wa 40/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowo administracyjne w niniejszej sprawie, z uwagi na okoliczność, że w dniu 6 listopada 2013 r., tj. przed wniesieniem przez skarżących skargi do Sądu, do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek E. K. o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]/[...] znak: [...] Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]/[...] z dnia [...] stycznia 2013 r., znak : [...]. W/w decyzja uprawomocniła się w dniu [...] sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu podkreślenia wymaga okoliczność, że przedmiotową skargą objęte jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]/[...] znak: [...] . W niniejszej sprawie mamy do czynienia natomiast z sytuacją, w której przedmiot kontroli nie istnieje, bowiem na mocy Postanowienia z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]/[...] znak [...] W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie.