VII SA/Wa 1856/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat J. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy)

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie przyznał S. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu adwokat J. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r. oddalił skargę, a następnie na wniosek pełnomocnika skarżącego sporządził uzasadnienie wyroku. Wyrok obejmował zasądzenie na rzecz adw. J. B. kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 19 sierpnia 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo, zawiadamiające o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wraz z informacją o przesłaniu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej skarżącemu oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. Jednocześnie w piśmie pełnomocnik złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461, dalej: rozporządzenie) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 złotych. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wobec faktu, iż sprawę w obydwu instancjach prowadził ten sam adwokat, należy przyznać kwotę 120 zł. Kwotę tę, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, należy powiększyć o 23% podatku VAT, tj. 27,60 zł Zatem łącznie należało przyznać adw. J. B. 147,60 zł. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekł jak w postanowieniu.