Sygnatura
VII SA/Wa 1841/22
Wyrok WSA w Warszawie z 4 stycznia 2023 r., VII SA/Wa 1841/22 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Wynik
Oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 4 stycznia 2023
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący:, Sędzia WSA, Artur Kuś, , Sędziowie: Sędzia WSA, Asesor WSA, Bogusław Cieśla, Iwona Ścieszka (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 30 czerwca 2022 r. znak DLI-II.7620.3.2022.PMJ.10(EŁ) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Minister Rozwoju i Technologii (dalej: Minister) postanowieniem z 30 czerwca 2022 r. wydanym na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w sektorze naftowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1275, dalej: specustawa naftowa), odmówił J.M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. wydanej na wniosek P. Spółka Akcyjna z siedzibą w P. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym pn. "Budowa [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi". Minister podkreślił, że odwołanie od decyzji Wojewody [...] złożyła m.in. J. M., reprezentowana przez radcę prawnego. Zaznaczył następnie, że decyzja Wojewody [...] została wydana na podstawie przepisów specustawy naftowej, która w sposób szczególny reguluje sposób doręczenia decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym stronom postępowania. Przytaczając treść art. 10 ust. 1, art. 10 ust. 1a, art. 10 ust. 1b specustawy naftowej, jak również art. 35 ust. 2 tej ustawy, Minister zaznaczył, że wnioskodawca (inwestor) może złożyć odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji, natomiast pozostałe strony - w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia o wydaniu decyzji w urzędzie wojewódzkim. W niniejszej sprawie obwieszczenie o wydaniu decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. nastąpiło w [...] Urzędzie Wojewódzkim w G. (dalej: [...] UW w G.) w dniu [...] listopada 2021 r., a więc przewidziany w art. 10 ust. 1a specustawy naftowej, 14-dniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu 10 grudnia 2021 r. Natomiast, zgodnie z art. 35 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 1a specustawy naftowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie o jej wydaniu w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim uważa się za dokonane. Należy zatem uznać, że w przedmiotowej sprawie 14-dniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] dla strony niebędącej wnioskodawcą (inwestorem) upłynął w dniu 24 grudnia 2021 r. A zatem, odwołanie J. M. z 28 grudnia 2021 r., nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2021 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Minister zaznaczył, że uwzględniając treść art. 15zzzzzn1 ust. 1 oraz art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, ze zm.), pismem z 25 lutego 2022 r. zawiadomił J. M. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz o możliwości złożenia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wraz z koniecznością uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W piśmie z 15 marca 2021 r. J. M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Skarżąca wskazała, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, albowiem zastosowała się do pouczenia zawartego w zawiadomieniu Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. informującym o wydaniu decyzji z [...] listopada 2021 r. Skarżąca podniosła, iż w treści tego zawiadomienia została pouczona, że może wnieść odwołanie od decyzji Wojewody [...] w terminie 14 dni od dnia, w którym za dokonane zostanie uznane zawiadomienie o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia. Nadto, jak wskazała skarżąca, w pouczeniu dodano, że "treść decyzji została zamieszczona, na okres 14 dni licząc od dnia 30 listopada 2021 r., w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej [...] Urzędu Wojewódzkiego". Zdaniem skarżącej, skoro w treści zawiadomienia z [...] listopada 2021 r. o wydaniu decyzji Wojewody [...] została pouczona, że decyzja została opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu [...] listopada 2021 r., to ten termin winien być dla niej wiążący na potrzeby ustalenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca podniosła, że zastosowała się do otrzymanego pouczenia i odwołanie wniosła w terminie ustalonym przy uwzględnieniu 30 listopada 2021 r., jako dzień w którym nastąpiła publikacja decyzji Wojewody [...] w Biuletynie Informacji Publicznej [...] [...] w G.. W ocenie skarżącej, nie można od niej wymagać, aby kontrolowała wiarygodność i rzetelność otrzymywanych od organu administracji publicznej informacji o terminie dokonywanych przez niego czynności, w tym przypadku udostępnienia decyzji w Biuletynie Informacji Publicznej, zgodnie bowiem z art. 112 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżąca podkreśliła, iż w treści samej decyzji Wojewody [...], nie zamieszczono odrębnego pouczenia dla uczestników postępowania o trybie i terminie wniesienia odwołania. W treści decyzji zostało zawarte pouczenie jedynie o terminie wniesienia odwołania przez wnioskodawcę. W konsekwencji, według skarżącej, nie została w ogóle prawidłowo pouczona w treści decyzji Wojewody [...] o sposobie i terminie wniesienia odwołania i tym samym nie uchybiła terminu do jego wniesienia. W przekonaniu skarżącej, w ogóle nie została pouczona w treści decyzji Wojewody [...] o sposobie i terminie wniesienia odwołania, a jedyne pouczenie w tym przedmiocie uzyskała z tektury zawiadomienia Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. i się do niego zastosowała. Tym samym - zdaniem skarżącej - o ile w ogóle uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, to z całą pewnością uczyniła to bez swojej winy, gdyż działała w zaufaniu do informacji otrzymanej od organu, który błędnie zawiadomił o terminie dokonanych przez siebie czynności. Rozpatrując wniosek J. M. o przywrócenie terminu Minister Rozwoju i Technologii wskazał, że w świetle art. 56 § 1 oraz art. 58 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Powyższe oznacza, że niespełnienie chociażby jednej ze wskazanych powyżej przesłanek skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Minister stwierdził, że J. M., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wniosła również odwołanie od decyzji Wojewody [...], wypełniając pierwszą ze wskazanych powyżej przesłanek. Odnosząc się natomiast do kolejnej z przesłanek warunkujących przywrócenie przedmiotowego terminu, wymaganej dyspozycją art. 58 § 1 k.p.a., Minister zauważył, że aby można było mówić o braku winy zainteresowanego, konieczne jest uprawdopodobnienie przez niego, że nie ponosi winy w niezachowaniu terminu, co wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do złożenia odwołania można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżących. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być zaś oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. W ocenie Ministra, J. M. nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Skarżąca nie wskazała bowiem na żadne obiektywne przesłanki (okoliczności nagłe, nieprzewidywalne, takie, których człowiek dbający należycie o swoje interesy nie mógł przewidzieć i im zapobiec), które w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] uniemożliwiły jej dokonanie tej czynności. Mając zaś na uwadze argumentację powołaną w piśmie z 15 marca 2021 r. Minister zaznaczył, że nie można tracić z pola widzenia, iż skarżąca do wniesienia odwołania ustanowiła zawodowego pełnomocnika. W takim przypadku, okoliczności świadczące o braku winy strony należy wiązać z osobą jej pełnomocnika. Obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy podlega bardziej rygorystycznej ocenie gdy chodzi o działanie podejmowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Zdaniem Ministra, nie jest przekonywująca argumentacja, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, z powodu błędnego pouczenia ze strony Wojewody [...] zawartego w zawiadomieniu z [...] listopada 2021 r. informującym o wydaniu decyzji z [...] listopada 2021 r. Pełnomocnik skarżącej błędnie próbuje bowiem udowodnić, iż to dzień [...] listopada 2021 r. (data udostępnienia treści decyzji Wojewody [...] w Biuletynie Informacji Publicznej [...] UW w G.), powinien być wiążący na potrzeby ustalenia terminu do wniesienia odwołania. Minister zaznaczył, że zawiadomienie z 26 listopada 2021 r. informujące o wydaniu decyzji Wojewody [...] zostało doręczone skarżącej z następującym pouczeniem: "Zgodnie z art. 35 ust. 2 u.i.s.n. [specustawa naftowa] od ww. decyzji [decyzji Wojewody [...]] służy odwołanie do Ministra Rozwoju i Technologii za pośrednictwem Wojewody [...], w terminie 14 dni od dnia, w którym za dokonane uznane zostanie zawiadomienie o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia. Zgodnie z art. 10 ust. 1a u.i.s.n., zawiadomienie, o którym mowa powyżej, uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w [...] Urzędzie Wojewódzkim". Wynika z tego, iż rzeczone zawiadomienie Wojewody [...] informujące o wydaniu zaskarżonej decyzji zawierało prawidłowe pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, zgodne z ww. 10 ust. 1a i 1b w zw. z art. 35 ust. 2 specustawy naftowej. Z pouczenia zawartego w ww. zawiadomieniu Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. wynika więc w sposób jasny i niebudzący żadnych wątpliwości, że skarżąca została poinformowana, iż bieg terminu do wniesienia odwołania liczony jest po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie informujące o wydaniu decyzji Wojewody [...] w [...] UW w G.. A zatem skarżąca została prawidłowo pouczona przez Wojewodę [...] o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Jednocześnie Minister zaznaczył, że wbrew stanowisku skarżącej, w żadnym miejscu zawiadomienia z [...] listopada 2021 r. Wojewoda [...] nie poinformował jej, iż termin na wniesienie odwołania rozpoczyna się z uwzględnieniem dnia [...] listopada 2021 r. Z zawiadomienia tego wynika bowiem jasno, iż dzień [...] listopada 2021 r. jest to jedynie dzień udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej [...] UW w G.treści decyzji Wojewody [...], a nie zamieszczenia obwieszczenia o jej wydaniu. Obowiązek udostępnienia treści decyzji w Biuletynie Informacji Publicznej wynika z kolei z art. 10a specustawy naftowej, zgodnie z którym do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 2373). Minister nie zgodził się z argumentacją skarżącej, iż w decyzji Wojewody [...] nie zamieszczono odrębnego pouczenia dla uczestników postępowania o trybie i terminie wniesienia odwołania, gdyż zawarto pouczenie jedynie o terminie wniesienia odwołania przez wnioskodawcę (inwestora). W tym zakresie organ zaznaczył, że decyzja Wojewody [...] wydana została na podstawie specustawy naftowej, która należy do grupy aktów prawnych przewidujących szczególne sposoby prowadzenia postępowania administracyjnego w przypadku określonych typów inwestycji. W myśl art. 10 ust. 1 specustawy naftowej, decyzję na piśmie Wojewoda doręcza jedynie wnioskodawcy (inwestorowi) i z tego powodu, w myśl art. 35 ust. 2 specustawy naftowej, w pouczeniu decyzji Wojewody [...] zawarto informację o terminie do wniesienia odwołania dla wnioskodawcy (inwestora). Natomiast dla właścicieli nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, zgodnie z art. 10 ust. 1b specustawy naftowej, pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu zamieszcza się w zawiadomieniu o wydaniu decyzji, wysyłanym na adres określony w katastrze nieruchomości. W świetle powyższego, w sprawie nie ma zastosowania art. 112 k.p.a., powołany przez pełnomocnika skarżącej w ww. piśmie z 15 marca 2021 r., zarówno kontekście zarzucanego błędnego pouczenia co do terminu do wniesienia odwołania w ww. zawiadomieniu z dnia 26 listopada 2021 r., jak również zarzucanego braku pouczenia w treści decyzji Wojewody [...] o trybie i terminie wniesienia odwołania dla innych stron niż inwestor. Końcowo Minister stwierdził, że skoro zawodowy pełnomocnik zamierzał zaskarżyć niekorzystną dla swojej mocodawczyni decyzję organu pierwszej instancji, to winien był dochować należytej staranności w podejmowaniu tej czynności procesowej (zakładając jego wyższy miernik staranności niż zwykłej strony) i upewnić się, czy właściwie rozumie pouczenie zawarte w ww. zawiadomieniu Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy niedostateczna staranność przy prowadzeniu własnych spraw, a nawet nieznajomość prawa nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu i nie mogą usprawiedliwiać niezłożenia odwołania w terminie. Wskazując na powyższe Minister wywiódł, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z winy skarżącej działającej przez profesjonalnego pełnomocnika. Ustalone w toku postępowania okoliczności przemawiają za przyjęciem, że zachowanie strony nosi znamiona winy, a co najmniej niedbalstwa. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Minister uznał za bezcelowe badanie trzeciej z przesłanek przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji, tj. złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W związku z powyższym, Minister Rozwoju i Technologii stwierdził, że nie zostały spełnione łącznie wskazane powyżej przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przez J.M., wobec czego odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Postanowienie Ministra z 30 czerwca 2022 r. stało się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Reprezentujący skarżącą radca prawny, podniósł następujące zarzuty: naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe niezastosowanie i odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r., w sytuacji gdy skarżąca uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, albowiem zastosowała się do błędnej, ewentualnie nieprecyzyjnej, treści pouczenia zawartego w otrzymanym od Wojewody [...] zawiadomieniu z [...] listopada 2021 r. o wydaniu ww. decyzji. art. 112 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe niezastosowanie i nieuwzględnienie w trakcie rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r., że skarżąca zastosowała się do błędnego, ewentualnie nieprecyzyjnego, pouczenia zawartego w zawiadomieniu otrzymanym od Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. o początkowym dniu, od którego należało ustalić termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji, tj. wskazaniu w ww. zawiadomieniu daty [...] listopada 2021 r. jako daty zamieszczenia decyzji Wojewody [...] w Biuletynie Informacji Publicznej, który to dzień skarżąca przyjęła jako podstawę do ustalenia terminu do wniesienia odwołania, co winno prowadzić do wniosku, że skarżąca nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji błędnego, ewentualnie nieprecyzyjnego i mylącego pouczenia, a w konsekwencji, że skarżąca nie ponosi winy w niezłożeniu odwołania w terminie, względnie, że skarżąca w ogóle nie dopuściła się uchybienia terminu. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na tej właśnie podstawie w trybie uproszczonym została rozpoznana skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Podkreślić na wstępie trzeba, że skuteczne złożenie odwołania uzależnione jest m.in. od zachowania ustawowego terminu do jego wniesienia, jak stanowi art. 129 § 2 k.p.a. Okoliczności rozpoznawanej sprawy potwierdzają dokonane przez Ministra ustalenie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r. Decyzja Wojewody została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w sektorze naftowym. Stosownie do art. 10 ust. 1 tej ustawy, wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację tej inwestycji, w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronach podmiotowych urzędów tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Jak stanowi art. 10 ust. 1a specustawy naftowej, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim. Stosownie zaś do art. 10 ust. 1b specustawy naftowej, obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1 art. 10 zdanie pierwsze, oraz zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 art. 10 zdanie drugie, zawierają również pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane. W art. 35 ust. 2 specustawy naftowej określony został termin, w jakim może być złożone odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym. Zgodnie z tym przepisem, odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w specustawie naftowej, wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie o ich wydaniu w drodze obwieszczenia uważa się za dokonane. W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia odwołania rozpoczynał bieg od 10 grudnia 2021 r. Skoro bowiem zawiadomienie o wydaniu decyzji w formie obwieszczenia zostało ogłoszone [...] listopada 2021 r., to czternastodniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji Wojewody upłynął w dniu 10 grudnia 2021 r. W konsekwencji termin na wniesienie odwołania dla strony niebędącej wnioskodawcą upłynął w dniu 24 grudnia 2021 r., natomiast skarżąca złożyła odwołanie w dniu 28 grudnia 2021 r. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z regulacji art. 58 k.p.a. – jak słusznie zaznaczył Minister - wynikają cztery przesłanki przewrócenia terminu w postępowaniu administracyjnym, które muszą wystąpić łącznie tj.: brak winy zainteresowanego w uchybieniu terminu; wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu; dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie czynności, dla której ustanowiono podlegający przywróceniu termin. W odniesieniu do warunku dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Minister słusznie wskazał w tej mierze na treść art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, która pozwoliła na wyznaczenie stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku. Stosowna informacja w tym zakresie zawarta w piśmie z 25 lutego 2022 r. pozwoliła na przyjęcie, że skarżąca dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu składając taki wniosek w dniu 16 marca 2022 r., co pozwoliło na przystąpienie do jego rozpoznania. Merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku nie mogło być jednak pozytywne dla skarżącej, gdyż nie uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody z 24 listopada 2021 r. Przywrócenie terminu może bowiem nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie w tym zakresie nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do takich okoliczności faktycznych zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004, str. 329), a więc zdarzenia mające charakter siły wyższej, przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość jego przywrócenia, a jego brak w niniejszej sprawie nie został uprawdopodobniony. Rozpatrując przesłankę braku zawinienia w uchybieniu terminu należy nadto mieć na względzie, że winą za uchybienie terminu może być obarczona również osoba trzecia, której strona postępowania sądowoadministracyjnego powierza dokonanie określonej czynności procesowej. Może to dotyczyć zarówno działania profesjonalnego pełnomocnika, jak również pracownika samej strony postępowania. W odniesieniu do profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych) należy oczekiwać większej staranności w podejmowaniu przez nich czynności procesowych; surowiej ocenia się zwłaszcza przesłankę braku winy w uchybieniu terminowi. Działanie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym czy też doradcą podatkowym ma bowiem charakter profesjonalny, rodzący odpowiedzialność za działanie w imieniu swojego mocodawcy, a jednocześnie oparty na zaufaniu mocodawcy wobec pełnomocnika. Nie sposób w związku z tym oceniać stopnia zaniedbań profesjonalisty na równi z takimi samymi zaniedbaniami, które poczyniłaby osoba nieobeznana z prawem, samodzielnie dochodząca swoich interesów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik, reprezentujący skarżącą już na etapie postępowania odwoławczego (pełnomocnictwa udzielono 8 listopada 2021 r.), we wniosku o przywrócenie terminu powoływał się na art. 112 k.p.a. wskazując na treść pouczenia, które – w jego ocenie - nie zostało precyzyjnie sformułowane, przez co strona została wprowadzona w błąd co do okoliczności służących ustaleniu terminu do wniesienia odwołania. Sąd podziela spostrzeżenia organu, że pouczenie zawarte w zawiadomieniu z 26 listopada 2021 r. informującym o wydaniu decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2021 r., zawierało niezbędne informacje pozwalające ustalić w szczególności początek biegu terminu do wniesienia odwołania. Zawiadomienie w treści wstępnej wskazywało podstawy prawne (art. 3 ust. 1 i 4, art. 10 ust. 1, 1b i 3 specustawy naftowej, zaś w pouczeniu o przysługującym stronom środku zaskarżenia wskazano na art. 35 ust. 2 tej ustawy, zauważając, że 14-dniowy termin na złożenie odwołania biegnie "od dnia, w którym za dokonane zostanie zawiadomienie o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia". Zawiadomienie uważa się zaś za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Obwieszczenie Wojewody o wydaniu decyzji zostało ogłoszone w BIP oraz na stronie podmiotowej Urzędu Wojewódzkiego w G. w dniu [...] listopada 2021 r. Co prawda, w części końcowej zawiadomienia z [...] listopada 2021 r., czyniąc zadość obowiązkowi informowania, przywołano również datę [...] listopada 2021 r., w którym to dniu opublikowano również na stronie podmiotowej Urzędu treść decyzji, jednakże okoliczność ta nie może świadczyć o wadliwości, która mogła wprowadzić w błąd stronę, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, co do biegu terminu do wniesienia odwołania. W art. 35 ust. 2 specustawy naftowej ustawodawca posłużył się bowiem terminem przynależnym do publikacji zawiadomienia o wydaniu decyzji, a nie publikacji treści decyzji, do czego zobowiązuje organ przepis art. 72 ust. 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że pełnomocnik skarżącej sprostał obowiązkowi uprawdopodobnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Podniesione zatem w skardze zarzuty nie zdołały podważyć zasadności stanowiska przyjętego przez organ w zaskarżonym postanowieniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 7 września 2022
- Symbol z opisem
- 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
- Hasła tematyczne
- Administracyjne postępowanie
- Skarżony organ
- Minister Rozwoju
- Sędziowie
- Artur Kuś /przewodniczący/ Bogusław Cieśla Iwona Ścieszka /sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
art. 58, art. 112 · Dz.U. 2021 poz. 735
Powiązane dokumenty
Sygnatura: VII SA/Wa 2007/22 · 4 stycznia 2023
Wyrok WSA w Warszawie z 4 stycznia 2023 r., VII SA/Wa 2007/22 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Sygnatura: II SA/Kr 1201/22 · 30 grudnia 2022
Wyrok WSA w Krakowie z 30 grudnia 2022 r., II SA/Kr 1201/22 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Sygnatura: II SA/Ol 820/22 · 28 grudnia 2022
Wyrok WSA w Olsztynie z 28 grudnia 2022 r., II SA/Ol 820/22 – lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny