VII SA/Wa 18/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący A. F., pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczne postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] odmawiające wyznaczenia Wojewodzie [...] dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. znak: [...], po rozpatrzeniu zgłoszenia złożonego przez Z. R. wniósł sprzeciw na wykonanie remontu i przebudowy piwnicy w budynku usługowym na działce nr ew. [...], przy ul. G. [...], obr. [...] w Z., sprostowaną postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. A. F. wniósł odwołanie od ww. decyzji Starosty [...]. Następnie, pismem z dnia [...] października 2017 r. (wpływ do Wojewody [...] w dniu [...] października 2017 r.) A. F. wniósł o wskazanie na jakim etapie jest rozpoznanie sprawy z ww. odwołania. Jednocześnie, pismem z dnia [...] października 2017 r. (wpływ do Wojewody [...] w dniu [...] października 2017 r.), wniósł ponaglenie - na podstawie art. 37 k.p.a. - w sprawie wydania decyzji eliminującej z obrotu prawnego ww. decyzję Starosty [...]. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A. F., decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Następnie, pismem z dnia [...] listopada 2017 r., przekazał Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego pismo A. F. z dnia [...] października 2017 r. W konsekwencji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyżej powołanym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. - na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. - odmówił wyznaczenia Wojewodzie [...] dodatkowego terminu do załatwienia sprawy wskazując, że w omawianym stanie faktycznym sprawy brak jest podstaw do jego wyznaczenia jak również podjęcia dalszych czynności, o których mowa w przywołanym przepisie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej, jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 0. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem, których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 3. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4. a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 4. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jednocześnie, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się, zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w wyżej powołanych przepisach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Analizując przedmiotową sprawę w oparciu o przytoczone przepisy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. o odmowie wyznaczenia Wojewodzie [...] dodatkowego terminu do załatwienia ww. sprawy nie jest żadnym z aktów wymienionych w przytoczonym katalogu, tj. żadnym z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a. Objęte skargą postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, na skutek rozpoznania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia (ponaglenia) A. F. na niezałatwienie przez Wojewodę [...] sprawy odwoławczej w ustawowym terminie a dotyczącej decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Jak wskazał w pouczeniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ww. postanowienie nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. W związku z powyższym tego rodzaju postanowienia nie polegają kontroli sądu administracyjnego a tym samym, skarga na nie - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.