VII SA/Wa 1795/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2017 r. l.dz. [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Strona skarżąca w skardze na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2017 r., l.dz. [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2016 r., nakładające na skarżącą Fundację grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 40 000 zł oraz wzywające do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...], wystawionym przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu [...] września 2016 r., w terminie 60 dni od otrzymania postanowienia. We wniosku o wstrzymanie skarżąca podała, że realizacja zaskarżonego postanowienia doprowadzi do jej upadłości i likwidacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż konieczność uiszczenia grzywny powoduje wyrządzenie znacznej szkody finansowej. Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.