VII SA/Wa 1794/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska, sędzia WSA Jadwiga Smołucha, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2019 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę

I. Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. [...] (dalej jako Skarżący) wniósł m.in. o wyłączenie [...] - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] od dalszego udziału w toczącym się postępowaniu w sprawie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina [...]. II. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wyłączenia [...] (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]) od udziału we wskazanym postępowaniu administracyjnym. Postanowienie zawierało pouczenie o tym, że nie przysługuje od niego zażalenie. III. Po rozpoznaniu zażalenia wywiedzionego przez Skarżącego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako GINB), postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej jako k.p.a.), stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2018 r., nr [...]. Jak wyjaśnił, przedmiotem zażalenia było postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu administracyjnego, wydane w trybie art. 25 § 1 k.p.a. W tym względzie (wniosku o wyłączenie) właściwy organ wydaje postanowienie w sytuacji pojawienia się w toku postępowania poszczególnych kwestii, które nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej (art. 123 § 1 i 2 k.p.a.). Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego GINB zauważył, że od postanowienia wydanego na podstawie art. 25 k.p.a., dotyczącego wyłączenia organu administracyjnego, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest w związku z tym ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym. Z art. 144 k.p.a. wynika, iż w sprawach nieuregulowanych, do zażaleń odpowiednio stosuje się przepisy dotyczące odwołań. Wobec powyższego skoro postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracyjnego w trybie art. 25 § 1 k.p.a. jest niezaskarżalne to zażalenie na nie jest niedopuszczalne. W związku z niedopuszczalnością zażalenia GINB nie odnosił się do merytorycznych argumentów sformułowanych w tym środku. IV. Skargę na powyższe postanowienie wywiódł [...], zaskarżając je w całości. Wskazał, że GINB "chce zamataczyć sprawę, dając jej błędny bieg, przekształcając moje odwołanie od decyzji [...] wyd. dnia [...] marca 2018 r. przez [...]WINB w [...]". Wyjaśnił, iż odwoływał się od decyzji ostatecznej w sprawie wyłączenia PINB, nie wnosił zaś "zażalenia - zatytułowanego jako odwołanie". Podniósł, iż organ "tuszuje" przewinienia [...], który utrudnia postępowanie i łamie przepisy prawa. Sformułował także merytoryczne zarzutu względem prowadzonego postępowania w trybie nadzoru przez PINB. V. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Skarga jest oczywiście bezzasadna. W pierwszej kolejności należy przypomnieć Skarżącemu przedmiot jego wniosku z dnia 7 lutego 2018 r. oraz postanowienia [...]WINB z dnia [...] marca 2018 r. Otóż nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że Skarżący wystąpił o wyłączenie organu prowadzącego sprawę administracyjną. W odpowiedzi na wniosek, organ nadrzędny, postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. odmówił wyłączenia [...] - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W powyższej sytuacji należy zwrócić uwagę, iż postanowieniem tym organ nie rozstrzygał meritum sprawy, jak zdaje się mylnie to rozumieć Skarżący, a kwestię incydentalną, a więc złożony wniosek o wyłączenie organu prowadzącego sprawę. Jak słusznie wskazano w postanowieniu [...]WINB, nie przysługuje na nie zażalenie. W związku z tym GINB zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia wywiedzionego przez Skarżącego. Pomimo zatytułowania pisma jako odwołanie od postanowienia GINB zasadnie przyjął, że jest to niedopuszczalne prawnie zażalenie wywiedzione od postanowienia [...]WINB. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Stosownie zaś do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, jednakże tylko wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Nie ma wątpliwości co do tego, iż postanowienie w przedmiocie wniosku o wyłączenie organu jest aktem administracyjnym wydanym w toku postępowania i żaden przepis Działu I, Rozdziału 5 (Wyłączenie pracownika oraz organu) Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje jego zaskarżenia zażaleniem, tym bardziej odwołaniem. W powyższej sytuacji, z uwagi na to, że przepisy prawa nie przewidują możliwości wywiedzenia zażalenia od postanowienia odmawiającego wyłączenia pracownika, słusznie GINB zastosował art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność tego środka. Rozstrzygnięcie to jest prawidłowe i zasługuje na aprobatę. Nie ma przy tym znaczenia nazwa środka nadana przez Skarżącego. Końcowo należy wyjaśnić Skarżącemu, iż wskazane postanowienie nie kończy postępowania, w którym bierze on udział, co GINB wyraźnie podkreślił w zaskarżonym do Sądu postanowieniu. Oznacza to, iż merytorycznie sprawa jest nadal prowadzona, zaś w przypadku wydania rozstrzygnięcia ją kończącego, Skarżącemu - co do zasady - przysługiwać będzie prawo wniesienia odwołania, w którego ramach będzie mógł sformułować zarzuty także względem postanowienia [...]WINB z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] (patrz art. 142 k.p.a.). W tej sytuacji orzeczono na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.). Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.