VII SA/Wa 1766/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie: sędzia WSA Waldemar Śledzik, asesor WSA Michał Podsiadło (spr.), , Protokolant: referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 kwietnia 2024 r. znak WSO-I.621.1.21.2024 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę

1. Zaskarżoną decyzją z 30 kwietnia 2024 r. znak: WSO-I.621.1.21.2024, Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Burmistrza K. z [...] stycznia 2024 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania. 2. Rozstrzygnięcie to wydano w następujących okolicznościach. 2.1. A. Ż. (dalej: skarżący) wystąpił do Burmistrza K. (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z wnioskiem o wymeldowanie B. Ł. (dalej: uczestniczki postępowania) z pobytu stałego z lokalu pod adresem ul. Ż. [...] , [...] K. . Skarżący wskazał, że uczestniczka nie mieszka w miejscu zameldowania od października 2022 r. i poinformował, że wyprowadziła się dobrowolnie i aktualnie przebywa przy ul. M. [...] w K. w mieszkaniu swojego wnuka. Podał, że podczas wyprowadzki zabrała ze sobą wszystkie rzeczy należące i nienależące do niej, a posesję przy ul. Ż. [...] w K. traktuje jak hotel robotniczy. Opłaty za prąd reguluje w 1/4 wysokości zamiast w 1/2. W czasie nieobecności skarżącego, podczas weekendów uczestniczka korzysta z prądu, ponieważ ma klucze do lokalu. Z uwagi na zadłużenie, które powstało w elektrowni z powodu zalegania z opłatami na ww. posesji założono licznik przedpłatowy, z którego również korzysta uczestniczka. Skarżący podał, że musi ogrzewać także pomieszczenia nienależące do niego, ponieważ nie ma możliwości zmiany ogrzewania. Skarżący dodał, że uczestniczka ostatni raz w 2021 r. zakupiła 1 tonę węgla do ogrzania 90 m2 budynku. W pomieszczeniach, które zajmuje uczestniczka znajduje się grzyb na ścianach, ponieważ są one niedogrzane. Z uwagi na pojawiający się grzyb na ścianach Pan A. Ż. przy wsparciu pracowników pomocy społecznej odnowił pomieszczenia należące do niego. W budynku nie ma możliwości rozdzielenia istniejących instalacji. Z obawy przed kradzieżą oraz prowokacją ze strony skarżącej postanowił złożyć wniosek o wymeldowanie. Do wniosku załączył: ugodę ratalną zawartą z PGE Obrót S.A. z 9.04.2019 r., wypowiedzenie umowy z PGE Obrót S.A. z 12.02.2018 r., potwierdzenie zakupu węgla na preferencyjnych warunkach oraz fakturę z Komunalnego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., odpis zwykły księgi wieczystej. 2.2. Organ I instancji w toku prowadzonego postępowania przeprowadził czynności wyjaśniające, w tym dowód z przesłuchania świadków. – D. C. poinformowała, że w żaden sposób nie jest związana z uczestniczką i nie posiada żadnych informacji, które mogą coś wnieść do sprawy. K. P. (sąsiadka) zeznała, że jej posesja przylega do posesji pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. . Jednak wejście na swoją posesję ma od ul. M. i okna w budynku też. Nie widzi co dzieje się u sąsiada na posesji. Dodatkowo rosnący żywopłot i tuje przy ogrodzeniu ograniczają jej widoczność. Zna strony postępowania i nie przypomina sobie kiedy ostatnio widziała uczestniczkę pod adresem ul. S. Ż. [...] . Od dawna, od około roku nie widziała Pani B. w miejscu stałego zameldowania. Nie słyszała żadnych awantur dochodzących z posesji ul. S. Ż. [...] w K. . – A. Z. (sąsiadka) wskazała, że zna rodzinę stron i nie wie, czy uczestniczka mieszka pod ww. adresem – nie wie, czy w ogóle ktoś mieszka na ww. posesji ponieważ nikogo tam nie widzi. Ok. 2 lata temu słyszała awantury dobiegające z nieruchomości i zauważyła interwencje policji. Wskazała, że zarówno na posesji stron jaki i jej własnej jest dużo zieleni, więc nawet z ulicy nie widać okien, czy tam się świeci światło czy nie. – P. M. (sąsiadka) zeznała, że zna uczestniczkę, która mieszkała naprzeciwko jej rodzinnego domu. Nie widuje stron od dawna i nie ma wiedzy czy mieszkają pod powyższym adresem. Z jej posesji nie widać tego, co się dzieje na posesji pod przy ul. Ż. [...] . Może nic nie widzieć z uwagi na prowadzony tryb życia. Wychodzi z rana a wraca wieczorem. Jej posesja oraz działka skarżącego są zakrzewione w związku z powyższym nie widać, co się dzieje u sąsiadów. Ostatni raz widziała uczestniczkę jak wychodziła z posesji przy ul. Ż. [...] w garsonce. Nie potrafi umiejscowić tego faktu w czasie, może była to jesień albo wiosna. Nie słyszała żadnych awantur dochodzących ze spornego lokalu. – R. K. (sąsiadka) zeznała, że mieszka naprzeciwko posesji stron. Kojarzy uczestniczkę, ale od dawna nie widziała jej w miejscu stałego zameldowania. Ostatni raz widziała ją rok temu, jak wychodziła na kijki. Natomiast w 2023 r. widziała ją w Kościele w K. i nawet zdziwiła się, że sąsiadka nie wraca do domu, ale pomyślała, że kogoś spotkała i dlatego nie kieruje się w kierunku ul. S. Ż. [...] . Wcześniej tj. około rok temu świadek częściej widywała uczestniczkę w miejscu stałego zameldowania, jak wchodziła lub wychodziła ze swojego podwórka, wynosiła śmieci do pojemnika. – 3 sierpnia 2023 r. organ I instancji przeprowadził dowód w postaci kontroli meldunkowej, w obecności stron. Oględziny wykazały, że na nieruchomości położonej przy ul. Ż. [...] usytuowany jest budynek parterowy z poddaszem użytkowym. Budynek mieszkalny według oświadczenia uczestniczki został sądownie podzielony pomiędzy stronami. Do budynku mieszkalnego wyżej wymienieni wchodzą jednym wejściem, mają wspólny hol i korytarz. Skarżący użytkuje pomieszczenia na parterze budynku tj. kuchnię, 2 pokoje oraz łazienkę. Udostępnił do kontroli wszystkie pomieszczenia. Są one umeblowane i użytkowane. Według oświadczenia wszystkie przedmioty, meble, odzież należą do skarżącego. Natomiast uczestniczka zajmuje dwa pomieszczenia na parterze budynku tj. kuchnię i jeden pokój o powierzchni ok. 20 m2, a także wszystkie pomieszczenia znajdujące się na poddaszu budynku tj. 2 pokoje, garderoba, łazienka. Wszystkie pomieszczenia są umeblowane, znajdują się tam ubrania buty, książki, pamiątki, zdjęcia, rzeczy osobiste. W garderobie znajdują się ubrania, telewizor, dywan, łóżko, pościel w pokoju. W łazience znajduje się pralka, chemia do sprzątania, rzeczy osobiste: kosmetyki itp. W pokoju zauważono używane talerze. Na parterze w kuchni znajdują się meble, lodówka – wyłączona z prądu (w lodówce brak produktów z krótkim terminem spożycia, są tylko słoiki). W zlewie znajdują się talerze do zmywania, wskazujące na użytkowanie. W pokoju na parterze znajduje się regał, stół, dwie szafy, łóżko, dywan, włączona do prądu zamrażalka, w której znajduje się zamrożone mięso. Na stole w doniczkach stoją kwiaty, widać że są podlewane. W szafach znajduje się odzież należąca do uczestniczki, kije do nordic-walking. Przy ścianie znajdują się dwa krzesła, puste pudełka, pusty słoik po ogórkach, miednica, talerze, koszyczek wielkanocny, bielizna, pamiątki rodzinne. Burmistrz dodał, że zdaniem skarżącego, uczestniczka przyszła do przedmiotowego lokalu półtorej godziny przed przeprowadzeniem kontroli. Twierdził, że przyjechała rowerem po raz pierwszy od października 2022 r. i podlała kwiatki. Natomiast uczestniczka oświadczyła, że tej nocy nocowała w miejscu stałego zameldowania. W lipcu 2023 r. Pani B. Ł. nocowała w spornym lokalu pięciokrotnie. Wskazuje, że często skarżący utrudnia jej życie, poprzez odłączenie prądu, co uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie. Wszystkie pomieszczenia w spornym lokalu są pozamykane na klucz. Do protokołu podano ponadto, że uczestniczka wskazała, że skarżący odłącza jej również wodę. W sobotę 29 lipca 2023 r. uczestniczka nie miała wody. Skarżący natomiast stwierdził, że 26 lipca 2023 r. usuwana była awaria i nie było wody, ale od 27 lipca 2023 r. woda do dnia dzisiejszego w lokalu była. Uczestniczka oświadczyła, że większość czasu przebywa w lokalu należącym do jej wnuka przy ul. M. [...] w K. , ponieważ boi się swojego byłego męża. Wskazuje, że mąż znęca się nad nią psychicznie np. poprzez wyłączanie mediów. Skarżący użytkuje około 30 m2, natomiast uczestniczka użytkuje około 80 m2, powierzchni mieszkaniowej. Uczestniczka oświadczyła, że ma skoncentrowane życie osobiste w lokalu pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. . Natomiast skarżący oświadczył, że nie znęca się nad uczestniczką, ponieważ nie ma jej w miejscu stałego zameldowania i nie zakręca jej wody, ani nie wyłącza światła, bo sam by miał ciemno. – B. Ł. w złożonych wyjaśnieniach wyraziła sprzeciw wobec wymeldowania jej z miejsca stałego zameldowania. Podniosła, że zgodnie z treścią wyroku rozwodowego (rozwiązanie małżeństwa przez rozwód z wyłącznej winy męża na podstawie wyroku Sądu Okręgowego W. w W. z 11 października 2016 r., wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z 22 listopada 2018 r.), posiada prawo korzystania z części nieruchomości, która stanowi centrum jej życia i oświadczyła, że nie posiada tytułu prawnego do innego lokalu, w którym mogłaby zamieszkać na stałe. Załączyła aktualne zdjęcia pomieszczeń, które użytkuje w lokalu pod adresem zameldowania, potwierdzające, że w spornym lokalu znajdują się meble, przedmioty użytkowe, środki czystości oraz rzeczy osobiste. Oświadczyła, iż nie ma zamiaru zmieniać miejsca zamieszkania. Wskazała, że prowadzi ze skarżącym spór o majątek. Podkreśliła, że jej były mąż od wielu lat podejmuje różne działania, mające na celu pozbawienie jej wszelkich praw korzystania z nieruchomości. Jej zdaniem, wszczęte postępowanie o wymeldowanie jej jest kolejnym jego działaniem, które ma na celu dokuczenie, upokorzenie poprzez próbę realizacji chęci pozbawienia jej stałego miejsca zamieszkania. Uczestniczka udokumentowała fakt wystawienia na sprzedaż spornej nieruchomości przez byłego męża, jak również fakt podjęcia terapii leczenia stanów depresyjnych po doświadczeniu przemocy psychicznej ze strony swojego męża A. Ż. (wyrok Sądu Rejonowego w O. z 30 maja 2018 r., wyrok Sądu Okręgowego W. w W. z 8 kwietnia 2019 r.). – W dniu 10 sierpnia 2023 r. uczestniczka postępowania złożyła zeznania do protokołu o następującej treści: "Mam prawo do lokalu pod adresem ul. S. Ż. [...] , na podstawie wyroku sądowego prawomocnego rozwodowego. Posiadam klucze do mieszkania i furtki. Szczegółowo omówiłam ten problem w piśmie z dnia 4 sierpnia 2023 r. wraz z załącznikami. Codziennie bywam w przedmiotowym lokalu, a w przypadku wyjazdów urlopowych, wycieczkowych i w przypadku odwiedzin dzieci, które mieszkają w innym mieście, nie ma mnie pod adresem stałego zameldowania. Prowadzę również działalność społeczną, która wymusza różne wyjazdy również wielodniowe. Korzystam również z występów kulturalnych, często bywam w teatrze i na różnych wydarzeniach lokalnych, a także plenerowych. Wcześnie rano wychodzę z domu, bo często nie mam światła. W ciągu dnia przyjeżdżam rowerem, robię porządki, szykuję dokumenty. Jestem chora, więc jeżdżę do lekarza, mam orzeczoną niepełnosprawność. Sąsiedzi mogą mnie nie widzieć, bo jeżdżę rowerem. Widziałam jak Pan M. Z. pakował śmieci do pojemnika. Było to w czerwcu 2023 r. Nasza posesja jest zarośnięta krzewami, więc wgląd jest utrudniony. Odnosząc się do kwestii bywania w budynku pod adresem ul. M. [...] w K. , oświadczam, że mój pobyt jest związany z tym, że przygotowuję ten lokal i garaż do sprzedaży na prośbę mojego wnuka D. T. . W miejscu stałego zameldowania spożywam posiłki, nocuję. Adres zameldowania stanowi moje centrum życiowe". – W dniu 10 sierpnia 2023 r. do organu I instancji wpłynęło pismo skarżącego, w którym stwierdził, że wystąpił do sądu z wnioskiem o przydzielenie pomieszczeń, ponieważ nie mógł wejść do swojego domu, gdyż uczestniczka postępowania nie chciała go wpuścić oraz nie pozwalała mu korzystać z kuchni gazowej. W związku z posiadaniem zameldowania przez A. T. i D. T. , sąd wydał wyrok w 2018 r. przyznający uczestniczce 90 m2 mieszkania a nie 30 m2 pomimo faktu, iż A. i D. T. nie mieszkali pod wskazanym adresem. Dodatkowo poinformował, że uczestniczka wystąpiła z wnioskiem do wydziału ksiąg wieczystych o dopisanie jej jako współwłaściciela nieruchomości, jednakże sąd odrzucił jej wniosek i uznał, iż skarżący jest jedynym właścicielem nieruchomości. Dalej wskazał, że uczestniczka pozamykała wszystkie sprzęty gospodarstwa domowego, wobec czego skarżący był zmuszony do zakupu nowej lodówki oraz pozostałych sprzętów. Według wyjaśnień złożonych przez skarżącego, uczestniczka zjawiła się w lokalu przy ul. Ż. [...] w K. na 1,5 godziny przed kontrolą meldunkową, dokonując przewietrzenia zajmowanych przez nią pomieszczeń, podlania kwiatów, uruchomienia lodówki i zamrażalki, a jeśli chodzi o odzież uczestniczki, to znajduje się w nim, z uwagi na fakt posiadania przez nią kluczy do lokalu. Jego zdaniem, wszystko to zrobiła aby osoby dokonujące kontroli mogły uznać, że uczestniczka użytkuje pomieszczenia. Według skarżącego, uczestniczka składała fałszywe zeznania, ponieważ twierdzi, że on zakręca jej wodę. Wskazał, że 26 lipca 2023 r. faktycznie nastąpiła przerwa w dostawie wody w godzinach od 10.00 do 16.00, z uwagi na fakt wymieniania skorodowanej rury. O fakcie naprawy została powiadomiona A. S. , mieszkająca w drugim budynku na terenie tej samej posesji. – W dniu 30 sierpnia 2023 r. Burmistrz przesłuchał A. S. na okoliczność zweryfikowania informacji pozyskanych od jej rodziców. Świadek zeznała, że pracuje w różnych godzinach na rano lub na południe i z racji wykonywanej pracy, w tygodniu nie widuje swojej mamy pod adresem zameldowania. Widuje mamę w miejscu zameldowania w weekend kiedy jest w domu (w weekendy też pracuje, ale rzadko) – w miesiącu cztery, sześć razy. Według świadka, jej mama często przebywa u siostry, która mieszka w W. . Natomiast siostra spotyka się z mamą na mieście. Czasami przyjeżdża po mamę albo z mamą. Ostatnio taka sytuacja miała miejsce w lipcu 2023 r. Ponadto zdaniem świadka, uczestniczka pomaga siostrzeńcowi D. T. zaadoptować mieszkanie, które odziedziczył po ojcu, położone w K. przy ulicy M. [...] . Świadek zeznała, że z powodu wieloletniego konfliktu pomiędzy rodzicami, utrzymuje z nimi jedynie formalne kontakty, ponieważ nie chce zajmować stanowiska żadnej ze stron. Mimo, że mieszka w oddzielnym budynku usytuowanym na tej samej posesji mama bywa czasem u świadka, ale świadek nie chodzi do domu rodziców, bo nie ma takiej potrzeby. A. S. nie jest w stanie powiedzieć w jakiej formie mama spożywa posiłki, czy gotuje. W weekend widuje mamę z zakupami. Świadek zeznała, że od czasu powstania konfliktu pomiędzy rodzicami, uczestniczka nie przyjmuje gości w domu. Mamę świadka ponad rok temu odwiedzała osoba z opieki i do obojga rodziców przyjeżdżała policja. Osobiście świadek nie widziała, żeby jej tata utrudniał mamie korzystanie z nieruchomości przy ul. S. Ż. [...] , jedynie z relacji mamy słyszała, że brakowało jej prądu, bo ojciec przerobił licznik na kartę i że kiedy pierze, A. Ż. zakręca jej wodę, ale te zdarzenia miały miejsce ponad 1 rok wcześniej. – Na wniosek skarżącego, przesłuchano A. K. , pracownika socjalnego z terenu Gminy K. . Świadek wykonywała czynności służbowe w lokalu pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. w sierpniu 2023 r., w celu przyznania zasiłku socjalnego. Wywiad środowiskowy wykonywany był wyłącznie w pomieszczeniach na parterze budynku mieszkalnego, które zajmuje skarżący. Przedmiotem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego było udzielenie pomocy skarżącemu, który powiedział, że uczestniczka nie mieszka pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. . Wobec powyższego, wywiad był przeprowadzony tylko ze skarżącym. Do wykonania czynności służbowych nie było konieczności aby skarżąca była obecna w lokalu, dlatego świadek nie jest w stanie stwierdzić, czy wymieniona przebywała wtedy w budynku mieszkalnym pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. . – Organ I instancji, na wniosek skarżącego wezwał D. T. w charakterze świadka, jednak nie odebrał on wezwania, a od 2017 r., nie posiada zameldowania. W efekcie wezwany nie stawił się na przesłuchanie. – Uczestniczka złożyła kolejne wyjaśnienia 6 października 2023 r., zgłaszając między innymi, że ponosi opłaty w związane z zamieszkaniem pod adresem ul. S. Ż. 3 w K. , za odpady komunalne oraz energię elektryczną. Natomiast z uwagi na wysoką cenę węgla i drewna obecnie nie jest w stanie go nabyć. Ponadto poinformowała, że kilkukrotnie zgłaszała na policję fakt utrudniania jej korzystanie z nieruchomości przez byłego męża poprzez na przykład zamknięcie na kłódkę licznika przedpłatowego i kradzież wartościowych przedmiotów. Strona odniosła się również do zarzutów skarżącego, dotyczących powstania "grzyba" w budynku mieszkalnym, wyjaśniając, że powodem powstania pleśni jest brak izolacji podmurówki, nie ocieplenia domu i słabego ogrzewania pomieszczeń. – Z pisma otrzymanego z Komisariatu Policji w K. z 5 września 2023 r. wynika, że uczestniczka mieszka na stałe pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. i nie zamierza się nigdzie przenosić, natomiast nie mieszka pod adresem ul. I. M. [...] w K. , gdzie odwiedza wnuczka. 2.3. Decyzją z 4 stycznia 2024 r. znak: USC.5343.3.2023, wydaną na podstawie art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191, ze. zm.; dalej: u.e.l.) w trybie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm.; dalej: k.p.a.), Burmistrz odmówił wymeldowania uczestniczki z pobytu stałego z lokalu przy ul. S. Ż. [...] w K. . 2.3.1. Organ I instancji wyjaśnił, że wezwał skarżącego do wskazania aktualnego adresu zamieszkania D. T. , pod rygorem odmowy rozpatrzenia wniosku o przesłuchanie wyżej wymienionego w charakterze świadka. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący poinformował, że D. T. jest właścicielem nieruchomości pod adresem ul. I. M. [...] w K. i tam obecnie mieszka. Organ I instancji wskazał, że na podstawie dostępnych rejestrów nie ma możliwości ustalenia miejsca zamieszkania tego świadka (decyzja podatkowa również wysyłana jest na adres ul. I. M. [...] w K. i również nie została odebrana w 2023 r.). Wobec powyższego Burmistrz uznał za bezzasadne ponowne wezwanie wyżej wymienionego, na adres wskazany przez stronę postępowania i oddalił wniosek skarżącego o przesłuchanie tej osoby w charakterze świadka. 2.3.2. Burmistrz przypomniał, że pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania, z wolą koncentracji w danym miejscu swoich spraw życiowych i majątkowych interesów. Za taki pobyt organ ten uznał zameldowanie uczestniczki w lokalu położonym pod adresem K. ul. S. Ż. [...] , bowiem wymieniona w tym lokalu realizuje swoje podstawowe funkcje życiowe tj. w szczególności mieszka, nocuje, spożywa posiłki, wypoczywa, przechowuje swoje rzeczy niezbędne do codziennego funkcjonowania (żywność, odzież), przyjmuje i nadaje korespondencję. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, iż uczestniczka przebywa w lokalu, w którym jest zameldowana, co potwierdza osobiście sama zainteresowana, a także oględziny spornego lokalu oraz miejscowa Policja. Organ ustalił, że zainteresowana regularnie wnosi opłaty za odbiór odpadów komunalnych z posesji. Uczestniczka jest osobą aktywną, fakt, że ma wiele zajęć poza domem nie jest przesłanką do uznania, że nie mieszka w miejscu zameldowania, zwłaszcza, że jest w konflikcie z byłym mężem, który w przeszłości przysporzył jej wielu traumatycznych przeżyć. Nadto wobec braku energii elektrycznej, bez ciepłej wody w lokalu, nie jest możliwe normalne funkcjonowanie i uczestniczka zmuszona jest czasami nocować poza domem. Zatem nie opuściła miejsca stałego zameldowania w sposób trwały. 2.3.3. Organ I instancji wyjaśnił, że nie dał wiaty zeznaniom skarżącego z uwagi na ich niespójność. We wniosku o wymeldowanie skarżący podniósł, że jego była żona opuściła miejsce zameldowania dobrowolnie w październiku 2022 r., po czym dalej stwierdza, że podczas weekendów, w czasie jego nieobecności korzysta ona z energii elektrycznej. Ponadto szczególną uwagę organu podczas oględzin pomieszczeń zajmowanych przez uczestniczkę, zwróciły zielone kwiaty doniczkowe, które wymagają systematycznej pielęgnacji. Gdyby faktycznie zainteresowana przyjechała przed kontrolą meldunkową 3 sierpnia 2023 r. po dłuższej nieobecności w lokalu, rośliny nie byłyby tak imponujące, zielone i świeże, tylko poszarzałe i wyschnięte. Dlatego zeznania uczestniczki zostały uznane za wiarygodne, tym bardziej, że zostały udokumentowane fotografiami. Burmistrz dodał, że nie mógł posiłkować się zeznaniami przesłuchanych sąsiadów stron, ponieważ sami twierdzą, że z ich posesji nie widać dobrze, co dzieje się u sąsiadów zamieszkałych w K. pod adresem ul. S. Ż. [...] , gdyż posesje są porośnięte krzewami, a mieszkańcy są zabiegani i w ciągu dnia przebywają poza domem. Wypowiadali się, że nie mają wiedzy, jakoby ktokolwiek mieszkał w lokalu pod adresem ul. S. Ż. [...] w K. . Jedyną osobą, która konkretnie wypowiedziała się w sprawie była R. K. , która zeznała, że ostatni raz widziała uczestniczkę na posesji pod adresem zameldowania około jednego roku wcześniej, podczas gdy w poprzednim okresie widywała sąsiadkę częściej. Jednakże z uwagi na aktywny tryb życia, jaki prowadzi uczestniczka i fakt, że wychodzi z domu wcześnie rano i porusza się rowerem, nie jest wykluczone, że świadek nie widuje sąsiadki na co dzień. Z powyższych względów organ uznał, że waga jej zeznań nie jest wysoka. Natomiast świadek A. S. zamieszkała na jednej posesji ze stronami postępowania ma dobrą widoczność na sporny lokal, częściej rozmawia z rodzicami, zeznała, że widuje uczestniczkę w miejscu stałego zameldowania w weekendy, zatem tutejszy organ dał wiarę jej zeznaniom. Ostatecznie organ stwierdził, iż miejscem stałego pobytu uczestniczki postępowania jest miejsce zameldowania. 2.4. W odwołaniu od tej decyzji, skarżący wniósł o jej zmianę poprzez wymeldowanie uczestniczki postępowania, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., jak również art. 35 u.e.l. Do odwołania załączył kopie rachunków od dostawców energii i gazu. 2.5. Zaskarżoną decyzją z 30 kwietnia 2024 r. znak: WSO-I.621.1.21.2024, Wojewoda Mazowiecki (dalej: Wojewoda, organ odwoławczy) utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. 2.5.1. Wojewoda wyjaśnił, że w związku z naruszeniem przez organ I instancji art. 79 § 1 k.p.a. podczas przesłuchania świadków: B. T. , K. P. A. Z. , P. M. , R. K. , Wojewoda zlecił ponowne przeprowadzenie dowodów z ich zeznań oraz innych osób mogących posiadać wiedzę w sprawie. Organ odwoławczy zwrócił się też do Komisariatu Policji w K. o przeprowadzenie kilkukrotnych kontroli w budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. o różnych porach dnia w celu sprawdzenia, czy uczestniczka zamieszkuje pod ww. adresem, rozpytanie najbliższych sąsiadów przedmiotowego budynku na okoliczność ustalenia zamieszkiwania w nim uczestniczki oraz o udzielenie informacji, czy pod ww. adresem były przeprowadzane interwencje w okresie od października 2022 r. do grudnia 2023 r., a jeśli tak, to z czyjego zgłoszenia, czego dotyczyły i jak się zakończyły. Przesłuchane w charakterze świadków R. K. i K. P. zeznały, że nie mają wiedzy, czy B. Ł. mieszka w budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. . P. M. zeznała, że na posesji nr [...] przy ul. S. Ż. w K. widuje rzadko zarówno uczestniczkę, jak i skarżącego. Z kolei świadek M. Z. zeznał, że uczestniczka mieszka w budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. . Potwierdza, że widuje ww. jak ta opuszcza posesję przy czym nie potrafi wskazać dokładnej daty, kiedy po raz ostatni ją widział. Natomiast Komisariat Policji w K. w piśmie z 26 lutego 2024 r. poinformował, że w rozmowie z sąsiadami, listonoszem i A. S. (córką) ustalono, że uczestniczka mieszka w budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. . Z uwagi na trudną sytuację rodzinną wymieniona spędza weekendy u drugiej córki A. T. . Ponadto w okresie od października 2022 r. do grudnia 2023 r. nie odnotowano żadnych interwencji policyjnych pod ww. adresem. Ponadto w toku postępowania odwoławczego skarżący złożył pisma z 27 lutego, 18 i 26 marca 2024 r. Domagał się m.in. ponownego przesłuchania A. S. oraz wyjaśnił, jakie nakłady poczyniło na nieruchomość każde z małżonków. Natomiast B. Ł. podważyła zeznania złożone przez świadka R. K. oraz ponownie podkreśliła, że nie opuściła miejsca pobytu stałego (pismo z 10 kwietnia 2024 r.). 2.5.2. Wojewoda przypomniał, że decyzję o wymeldowaniu wydaje się w odniesieniu do obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. O pobycie stałym przesądzają zatem dwa elementy: fizyczne przebywanie danej osoby w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem oraz zamiar przebywania w tym miejscu (lokalu) w sposób stały (na stałe). O opuszczeniu miejsca pobytu w rozumieniu art. 35 ustawy o ewidencji ludności można mówić wówczas, gdy osoba fizyczna nie przebywa w lokalu mieszkalnym, w którym poprzednio miała zorganizowane centrum życiowe oraz gdy nieprzebywanie jest wynikiem woli tej osoby. Nie każde opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu stanowi bowiem podstawę do orzeczenia o wymeldowaniu. Dla stwierdzenia, że nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu powołanego przepisu konieczne jest ustalenie, że opuszczenie to miało charakter dobrowolny i trwały oraz, że w sprawie doszło do przeniesienia centrum spraw życiowych strony w inne miejsce. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych przez trwałość opuszczenia lokalu należy rozumieć przebywanie poza miejscem stałego zameldowania z równoczesnym zerwaniem związków z lokalem dotychczasowym. Z kolei z dobrowolnym opuszczeniem lokalu mamy do czynienia wówczas, gdy wynika ono z nieskrępowanej woli przeniesienia swych interesów życiowych w inne miejsce. 2.5.3. Wojewoda uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki opuszczenia miejsca pobytu stałego wynikające z art. 35 u.e.l. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że uczestniczka nie opuściła budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. trwale i nadal stanowi on dla niej miejsce pobytu stałego. Okoliczność ta wynika bowiem z oświadczenia strony postępowania – B. Ł. , zeznań świadka – M. Z. oraz A. S. , informacji przekazanych przez Komisariat Policji w K. w pismach z 5 września 2023 r. i 26 lutego 2024 r. oraz przeprowadzonych oględzin. Z tych ostatnich wynika, że dla B. Ł. budynek nr [...] przy ul. S. Ż. w K. jest centrum życiowych interesów, tzn. przebywa tam i posiada w nim swoje rzeczy codziennego użytku jak odzież, buty, bieliznę, kosmetyki. Ponadto z protokołu wynika, że pomieszczenia zajmowane przez wymienioną są przez nią użytkowane. Ww. dowody są spójne i w ocenie Wojewody tworzą wiarygodny materiał dowodowy. W takim stanie faktycznym, zdaniem organu odwoławczego, Burmistrz K. zasadnie przyjął, że B. Ł. nie opuściła miejsca dotychczasowego pobytu w rozumieniu art. 35 u.e.l., a zatem trafne było wydanie decyzji o odmowie jej wymeldowania z pobytu stałego. Wojewoda nie uwzględnił natomiast dowodu z przesłuchania świadków: R. K. , K. P. oraz A. K. , ponieważ nie mają wiedzy w sprawie, P. M. bowiem bardzo rzadko widuje obie strony niniejszego postępowania oraz A. Z. bowiem została przesłuchana z naruszeniem art. 79 k.p.a. 2.5.4. Zdaniem Wojewody, podniesione w odwołaniu zarzuty wybiórczej oceny materiału dowodowego oraz błędne ustalenie stanu faktycznego są nieuzasadnione. Przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada zupełności materiału dowodowego nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, a zgłoszenie wniosków dowodowych nie powoduje automatycznie konieczności ich uwzględnienia i przeprowadzenia. Jeśli organ na podstawie dowodów zebranych w toku postępowania może dokonać ustalenia stanu faktycznego niebudzącego wątpliwości, wówczas dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne. Nie ma obowiązku uwzględniania wszystkich wniosków dowodowych, jeśli w jego ocenie wniosek dowodowy strony dotyczy okoliczności dostatecznie wyjaśnionych w postępowaniu. Odnosząc się zatem do zarzutu braku przeprowadzenia przez organ I instancji dowodu z przesłuchania D. T. , Wojewoda wyjaśnił, że w niniejszej sprawie organ bada, czy osoba wobec której toczy się postępowania opuściła trwale i dobrowolnie miejsce pobytu stałego, a nie czy pod innym adresem koncentruje swoje życie. Natomiast A. S. została przesłuchana w charakterze świadka, a wnioskodawca prawidłowo poinformowany o przeprowadzeniu dowodu nie stawił się. 2.5.5. Wojewoda stwierdził, że poczynione w sprawie ustalenia jednoznacznie potwierdziły, że B. Ł. nie opuściła budynku, w którym zameldowana jest na pobyt stały oraz że jest on miejscem koncentracji jej spraw życiowych, posiada do niego klucze, ma do niego swobodny dostęp i zgromadzone w nim rzeczy osobiste. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że sam fakt przejściowej nieobecności czy też występowanie nawet regularnych okresów fizycznej nieobecności w miejscu stałego zameldowania nie upoważniają jeszcze do automatycznego stwierdzenia, że zameldowana osoba opuściła je w rozumieniu, jakie nadaje temu terminowi art. 35 u.e.l. Przeprowadzone postępowanie uzupełniające wykazało, że B. Ł. nie zerwała więzi z miejscem stałego pobytu. Wobec takiego stanu faktycznego przyjąć należy brak podstaw do jej wymeldowania. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie o wymeldowanie organy obowiązane są uwzględnić stan faktyczny i prawny istniejący w dniu wydania decyzji. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że decyzja o wymeldowaniu bądź też o odmowie wymeldowania nie jest uzależniona od stosunków panujących między stronami, nie wpływa również na charakter tytułu prawnego do lokalu zamieszkiwanego przez określone osoby. Zameldowanie jak i wymeldowanie służy tylko zbieraniu i aktualizowaniu danych o miejscu pobytu osoby fizycznej, zgodnie z rzeczywistym i aktualnym stanem faktycznym. 3. Pismem z 10 maja 2024 r. A. Ż. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Wojewody, zaskarżając ją w całości. Zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie: 1) art. 35 u.e.l. poprzez jego niezastosowanie i niewymeldowanie B. Ł. z pobytu stałego w budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. , pomimo iż zachodziły przesłanki do jego wymeldowania; 2) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, w sposób przekonujący że B. Ł. opuściła budynku nr [...] przy ul. S. Ż. w K. w sposób trwały; 3) art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania do organów władzy publicznej i wydanie rozstrzygnięcia w którym wszelkie wątpliwości dotyczące stanu faktycznego nie zostały wyjaśnione; 4) art. 78 k.p.a. poprzez brak przesłuchania świadka A. Z. , pomimo stwierdzenia że organ II instancji nie wziął pod uwagę tych zeznań gdyż została przesłuchana z naruszeniem art. 79 kpa; 5) art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Burmistrza K. . Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, jak również o zwolnienie skarżącego z kosztów postępowania sądowego. 3.1. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3.2. W piśmie procesowym z 14 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu prywatnego poświadczonego notarialnie, tj. z własnoręcznego oświadczenia T. D. , mającego zawierać "informacje o prawdziwym obecnym miejscu stałego pobytu uczestnika postępowania". Pełnomocnik skarżącego rozszerzył ponadto argumentację skargi. 4. Na rozprawie 22 stycznia 2025 r. Sąd odmówił przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu wskazanego przez stronę skarżącą. W związku ze zgłoszonym następnie przez pełnomocnika skarżącego wnioskiem o reasumpcję tego rozstrzygnięcia, Sąd odmówił uwzględnienia wniosku o reasumpcję. Sąd oddalił ponadto wniosek uczestniczki postępowania o odroczenie rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 5. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. dla kierunku rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma to, czy zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo czy doszło do uchybienia uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu. 5.1. Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria nie wykazała, aby zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie. Za podstawę wyrokowania Sąd przyjął stan faktyczny, prawidłowo ustalony przez Wojewodę. 6. Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu, prowadzonym na skutek wniosku skarżącego o wymeldowanie B. Ł. z pobytu stałego z lokalu pod adresem ul. Ż. [...] w K. . 6.1. Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.e.l., obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy określony w ustawie. Z ust. 2 pkt 1 i 2 tego przepisu wynika, że obowiązek meldunkowy polega w szczególności na: 1) zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego; 2) wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego. Stosownie natomiast do art. 25 ust. 1 u.e.l., pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. 6.2. Na tle przytoczonych przepisów wskazuje się, że zarówno zameldowanie, jak i wymeldowanie z pobytu stałego służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała. Oznacza to, że nie rodzi ono ani nie pozbawia uprawnień do lokalu. Organ meldunkowy gromadzi jedynie informacje w postaci danych o miejscu pobytu konkretnej osoby. Na tej podstawie ewidencja ludności rejestruje faktyczne dane dotyczące miejsca pobytu osoby. Ewidencja ludności nie odzwierciedla stanu prawnego lokalu, a jedynie fakt przebywania w nim danej osoby (por. wyrok NSA z 14.10.2021 r., II OSK 386/21, LEX nr 3247447). Co do zasady, zameldowanie jest powiązane z zamieszkiwaniem pod wskazanym adresem (por. wyrok NSA z 19.06.2019 r., II OSK 2071/17, LEX nr 2695780). 6.3. Zgodnie z art. 35 u.e.l., organ gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1, wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanych w art. 28 ust. 2, decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Zatem ustawodawca nie sprecyzował, jaki charakter ma mieć opuszczenie przez osobę miejsca pobytu oraz w jaki sposób fakt opuszczenia lokalu ma być potwierdzony to w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu w rozumieniu art. 35 u.e.l. jest spełniona, jeżeli opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne (zob. wyrok NSA z 21.12.2021 r., II OSK 147/19, LEX nr 3283206). Na występowanie przesłanki opuszczenia miejsca stałego zameldowania, rozumianej jako rezygnacja z zamiaru stałego przebywania w danym miejscu, winien wskazywać całokształt zachowań wymeldowywanego (por. wyrok NSA z 3.08.2021 r., II OSK 385/21, LEX nr 3241428). Rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może bowiem nastąpić w sposób wyraźny, bądź dorozumiany, przez zachowanie, które nie wyraża woli stałego przebywania w miejscu, w którym dotychczas koncentrowały się sprawy życiowe danej osoby. Ocena, czy opuszczenie lokalu ma charakter trwały, nie może być oparte na dosłownym rozumieniu trwałości jako stanu, który nie ulega zmianie i być pojmowane jako opuszczenie lokalu "na zawsze", w przeciwnym razie nie byłoby możliwe wymeldowania osoby, która de facto w lokalu nie przebywa albo przyjeżdża do niego jedynie okazjonalnie (zob. wyrok NSA z 23.09.2021 r., II OSK 53/21, LEX nr 3332111). Dla przyjęcia, że opuszczenie miejsca pobytu stałego miało charakter dobrowolny koniecznym jest ustalenie, że było ono wynikiem realizacji powziętego zamiaru zmiany miejsca pobytu i przeniesienia centrum swych spraw życiowych w inne miejsce, przy czym zamiar ten może być powzięty zarówno przed opuszczeniem miejsca stałego pobytu, jak i już po tym opuszczeniu, które pierwotnie było wymuszone, lecz następnie dana osoba zrezygnowała z powrotu do dawnego miejsca pobytu stałego i podjęła zamiar stałego przebywania w innym miejscu (por. wyrok NSA z 13.02.2020 r., II OSK 112/19, LEX nr 3367640). 7. W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo orzekły o odmowie wymeldowania uczestniczki postępowania z pobytu stałego. 7.1. Przede wszystkim, przed wydaniem zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone wszechstronne i wyczerpujące postępowanie dowodowe. Przeprowadzono dowód z przesłuchania świadków – w tym wskazanych przez skarżącego, odebrano wyjaśnienia od skarżącego i uczestniczki postępowania, przeprowadzono oględziny pomieszczeń, z których korzysta osoba mająca podlegać wymeldowaniu, jak również organy skorzystały z czynności Policji. W zasadzie poza twierdzeniami i wyjaśnieniami skarżącego, żaden inny dowód nie wskazywał w sposób jednoznaczny na to, aby uczestniczka postępowania w sposób trwały i dobrowolny opuściła miejsce zameldowania na pobyt stały. Wojewoda prawidłowo zauważył również niekonsekwencję skarżącego, który w jednym miejscu stwierdził, że uczestniczka nie mieszka w miejscu zameldowania od października 2022 r., a w innym wskazał, że nadal korzysta z mediów w miejscu zameldowania, co wskazuje na jej przebywanie pod spornym adresem. Przeprowadzone postępowanie dowodowe rzeczywiście dawało Wojewodzie podstawę do stwierdzenia, że uczestniczka postępowania w dalszym ciągu traktuje lokal pod adresem ul. Ż. [...] w K. jako centrum swoich spraw życiowych. Nawet pozostawiając na marginesie twierdzenia samej uczestniczki postępowania, to również inne osoby spotykają ją pod tym adresem, a czynności policyjne nie ujawniły, aby uczestniczka opuściła to miejsce w sposób trwały i dobrowolny. 7.2. Sąd podzielił zapatrywania orzekających w sprawie organów, że przejściowa, nawet regularna nieobecność osoby w miejscu jej zameldowania, nie jest wystarczającą przesłanką do wymeldowania. W realiach niniejszej sprawy fakt, że uczestniczka postępowania nie przebywa permanentnie w miejscu swojego pobytu stałego jest tym bardziej zrozumiała i akceptowalna, że skarżący – tj. druga osoba zamieszkująca pod tym adresem – został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu za czyn polegający na tym, że od września 2005 r. do 12 lipca 2013 r. w miejscu zamieszkania znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną (uczestniczką postępowania) w ten sposób, że wszczynał awantury domowe w czasie których ubliżał jej słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, szarpał i popychał, pił pięściami po głowie, uderzał butem oraz ciągnął za włosy, zakłócał ciszę i spoczynek nocny, a także groził pozbawieniem życia, tj. za czyn z art. 207 § 1 Kodeksu karnego. Aktualnie, małżeństwo skarżącego i uczestniczki postępowania już nie istnieje, zostało bowiem rozwiązane przez rozwód – orzeczony z wyłącznej winy skarżącego. Natomiast uczestniczka ma prawo korzystania z nieruchomości przy ul. Ż. [...] w K. w sposób określony w wyroku rozwodowym z 11 października 2016 r., prawomocnym na skutek oddalenia apelacji skarżącego. Nie może zatem ulegać najmniejszej wątpliwości w niniejszej sprawie, że między skarżącym i uczestniczką postępowania istnieje konflikt, który nie zakończył się wraz z formalnym rozwiązaniem małżeństwa. Jednak wymeldowanie z pobytu stałego jest sprawą wyłącznie ewidencyjną i obiektywnie nie służy rozwiązaniu żadnego konfliktu międzyludzkiego – także tego, który polegał na popełnieniu czynu z art. 207 § 1 k.k. Dlatego też argumentacja skarżącego zawarta we wniosku wszczynającym kontrolowane postępowanie, nie miała szans na realizację nawet gdyby organy wymeldowały uczestniczkę postępowania. Skarżący wskazywał bowiem, że żądał jej wymeldowania "z obawy przed kradzieżą i prowokacją" ze strony uczestniczki. Tymczasem, jak zasadnie wskazywały organy, meldunek na pobyt stały nie przyznaje osobie zameldowanej żadnego prawa ani uprawnienia. To nie z uwagi na zameldowanie uczestniczki pod ww. adresem, może ona przebywać w tym samym domu co skarżący. Aktualnie, prawną podstawą legalnego charakteru jej pobytu pod tym adresem jest wspomniany wyżej wyrok rozwodowy. Zameldowanie jest jedynie ewidencyjnym odnotowaniem tego faktu. Nie jest tak, że osoba zameldowana pod danym adresem "ma prawo" przebywać pod tym adresem. W świetle obowiązujących przepisów zależność ta wygląda zupełnie inaczej: jeżeli jakaś osoba przebywa pod danym adresem z zamiarem pobytu stałego, to powinna być tam zameldowana. 7.3. Wbrew twierdzeniom skarżącego, orzekające w sprawie organy nie naruszyły art. art. 35 u.e.l., a zgromadzony materiał dowodowy nie dawał podstaw do wymeldowania uczestniczki z pobytu stałego. Materiał ten został zgromadzony w sposób wyczerpujący – organy podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Fakt, że konkluzja organów nie jest zgodna z postulatem skarżącego, nie świadczy natomiast o naruszeniu art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W istocie bowiem, kontrolowane postępowanie dowodowe, po usunięciu przez organ odwoławczy uchybień procesowych dokonanych w I instancji, było jak najbardziej wyczerpujące. W ocenie Sądu, w dacie orzekania przez Wojewodę nie pozostało już żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy – nie doszło do naruszenia art. 8 k.p.a. W ocenie Sądu, Wojewoda nie miał również obowiązku przesłuchania w charakterze świadka A. Z. , skoro pozostałe dowody zgromadzone w sprawie w sposób wyczerpujący wskazywały na brak przesłanek do wymeldowania uczestniczki z pobytu stałego. Skarżący natomiast nie wykazał, aby dowód z przesłuchania tego świadka mógł "odwrócić losy" tej sprawy. W rozpatrywanej skardze skarżący zwrócił ponadto uwagę na niespójności w zeznaniach R. K. i K. P. . Należy zatem wyjaśnić, że Wojewoda prawidłowo nie oparł rozstrzygnięcia o dowód z zeznań ww. świadków, albowiem informacje podane przez te osoby nie wnosiły do sprawy niczego istotnego. Sąd podziela tę ocenę, skoro osoby te były sąsiadkami posesji skarżącego, które jednak nie obserwowały w sposób permanentny ruchu ani życia na posesji skarżącego. Ich wiedza o sprawie była zatem marginalna, a rezultaty doświadczenia życiowego wskazują, że sąsiedzi mogą nie mieć pełnej wiedzy nt. przebywania konkretnych osób w konkretnych datach w okolicy ich miejsca zamieszkania. W ocenie Sądu, organy miały prawo odstąpić od przesłuchania D. T. . Nawet w skardze podniesiono, że już sama skarżąca potwierdziła, że przebywa w lokalu należącym do tej osoby. Skarżący natomiast – przed wydaniem zaskarżonej decyzji – nie wskazał organowi rzeczywistego adresu tego świadka, w celu umożliwienia jego przesłuchania. Skoro zaś to skarżący domagał się przesłuchania tej osoby, to nie może przerzucać na organy konsekwencji własnej niewiedzy co do jego miejsca pobytu. 7.4. Podnoszone przez skarżącego nieprecyzyjne sformułowanie uczestniczki, dotyczące określenia przez sąd w wyroku rozwodowym sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego, nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy. W aktach kontrolowanego postępowania znajduje się kopia ww. wyroku i to ona stanowiła podstawę ustaleń organów w tym zakresie. Poza tym, wyrok ten ani nie potwierdza ani nie zaprzecza faktom ustalonym przez organy co do przebywania skarżącej pod adresem zameldowania. Wyrok ten stanowi jedynie tytuł prawny do korzystania przez skarżącej z ww. nieruchomości. Jak natomiast już wcześniej wyjaśniono, zameldowanie ani wymeldowanie nie ma nic wspólnego z posiadaniem tytułu prawnego do lokalu – jest to jedynie odnotowanie stanu faktycznego. 7.5. W rozpatrywanej skardze wskazano kolejnego świadka (T. D. ). W związku z tym należy podnieść, że Sąd kontroluje legalność zaskarżonej decyzji według stanu z daty jej wydania. Skarżący natomiast nie domagał się od organów przesłuchania tego świadka w toku kontrolowanego postępowania. W toku postępowania sądowoadministracyjnego nie prowadzi się natomiast dowodu z przesłuchania świadków. Dowód ten nie może być również zastępowany przez dowód z pisemnego oświadczenia osoby fizycznej (por. wyrok NSA z 29.10.2024 r., III FSK 603/24, LEX nr 3787394). Dlatego właśnie wniosek dowodowy pełnomocnika skarżącego został oddalony przez Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. i z tej również przyczyny Sąd odmówił zmiany swojego postanowienia dowodowego, o czym orzekł na podstawie art. 165 p.p.s.a. 8. Zarzuty skargi okazały się zatem pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Również Sąd nie stwierdził z urzędu, aby przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia doszło do innych uchybień, które uzasadniałyby jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności. W tym stanie rzeczy skargę oddalono na zasadzie art. 151 p.p.s.a. 9. Na zakończenie Sąd wyjaśnia, że nie uwzględnił wniosku uczestniczki postępowania o odroczenie rozprawy z uwagi na brak wystąpienia przesłanek do jej odroczenia (art. 99, art. 109-110 p.p.s.a). W toku postępowania sądowego, uczestniczka nie była zastępowana przez pełnomocnika, toteż żadna taka osoba nie została zawiadomiona o rozprawie ani o innych czynnościach procesowych. Z tych przyczyn, Sąd orzekł jak w sentencji.