VII SA/Wa 1766/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Antas, sędzia WSA Monika Kramek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2021 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Prezydenta [...] w przedmiocie włączenia zespołu budowlanego do gminnej ewidencji zabytków I. stwierdza bezskuteczność czynności Prezydenta [...] w przedmiocie włączenia do Gminnej Ewidencji Zabytków [...] Zespołu Budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, w zakresie dotyczącym działki nr ewid. [...], obr. [...]; II. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej V. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 8 maja 2019 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował Dyrektora Biura [...] Konserwatora Zabytków o włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków karty ewidencyjnej zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego w W. przy ul. R. [...], [...], [...], [...]. Organ wojewódzki zwrócił się jednocześnie z prośbą o włączenie powyższych obiektów do gminnej ewidencji zabytków [...]. Prezydent Miasta [...] (dalej: "Prezydent") zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] r., na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 9 i art. 31 w zw. z art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) oraz art. 22 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2018 r., poz. 2067 ze zm.) zarządził w § 1 włączenie do gminnej ewidencji zabytków Miasta [...] kart adresowych zabytków nieruchomych wymienionych w części A załącznika do zarządzenia. Jak wynika z części A załącznika do powyższego zarządzenia, pod nr [...] w gminnej ewidencji zabytków [...] został ujęty teren zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego przy ul. R. [...], [...], [...] i[...]. Pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. Prezydent poinformował V. sp. z o. o., że w dniu 8 maja 2019 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków zawiadomił pisemnie Prezydenta – [...] Konserwatora Zabytków o włączeniu do wojewódzkiej ewidencji karty ewidencyjnej ww. zespołu budowlanego. Prezydent poinformował, powołując się na art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, że teren zespołu budowlanego, obejmujący działki ewid. nr [...], [...] i [...] z obrębu [...], został ujęty w Gminnej Ewidencji Zabytków [...] pod nr [...]. Prezydent wyjaśnił również spółce, że aktualizacje wprowadzone w ewidencji zostały obwieszczone zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. nr [...]. Pismem z dnia 12 lipca 2019 r. V. sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezydenta Miasta [...] polegającą na włączeniu do gminnej ewidencji zabytków pod numerem [...] działki nr [...] jako elementu Zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego przy ul. R. [...], [...], [...] i [...], w części dotyczącej włączenia do gminnej ewidencji zabytków działki nr [...]. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że ewentualnie zaskarża zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w sprawie zmian w ewidencji zabytków Miasta [...], w części dotyczącej włączenia do gminnej ewidencji zabytków działki nr [...]. Zaskarżonej czynności skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80, 107 § 3, art. 8 oraz art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a w szczególności przyczyn uzasadniających uznanie działki [...] za zabytek i włączenie jej do gminnej ewidencji zabytków, zaniechanie udzielenia informacji Spółce na temat przesłanek włączenia działki [...] do gminnej ewidencji zabytków; 2. art. 22 ust. 2 w zw. z art. 22 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt lit. b), c), g), h) ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że działka nr [...] stanowi zabytek i włączenie jej do gminnej ewidencji zabytków, podczas gdy brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania działki [...] za zabytek i włączenia do gminnej ewidencji zabytków; 3. § 18 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że działka [...] jest zabytkiem i włączenie jej do gminnej ewidencji zabytków, w sytuacji gdy dane wskazujące przesłanki uznania za zabytek i włączenia do gminnej ewidencji zabytków nie są wyczerpujące ani zgodne ze stanem faktycznym; 4. art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r., polegające na: (I) nieuwzględnieniu zasady proporcjonalności pomiędzy ochroną interesu społecznego, a uzasadnioną ochroną interesu skarżącej, wyrażającą się w konstytucyjnym zakazie naruszania przez organy administracyjne istoty prawa własności oraz zakazie wywłaszczenia bez słusznego odszkodowania, poprzez włączenie działki nr [...] do gminnej ewidencji zabytków, który to środek prowadzi do faktycznego wywłaszczenia nieruchomości – działki ewidencyjnej nr [...], będącej własnością skarżącej; (II) ograniczeniu prawa własności skarżącej bez wnikliwej analizy i uzasadnienia ustalenia, iż działka [...] posiada wartości zabytkowe, podczas gdy prawo własności może być ograniczone tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza istoty własności, a tym samym ograniczenie tego prawa może nastąpić jedynie na podstawie decyzji zgodnej z prawem, wydanej na mocy obowiązujących przepisów interpretowanych w sposób ścisły oraz uzasadnionej w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności materialnoprawnej Prezydenta Miasta [...] polegającej na włączeniu do gminnej ewidencji zabytków zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego przy ul. R. [...], [...] , [...] i [...], w konsekwencji której teren obejmujący działki nr [...], [...] i [...] z obrębu [...] został ujęty w gminnej ewidencji zabytków pod numerem [...], - w części dotyczącej włączenia do gminnej ewidencji zabytków działki nr [...], ewentualnie o stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydenta z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], w części dotyczącej włączenia do gminnej ewidencji zabytków działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Odnosząc się do wniosku o odrzucenie skargi Prezydent wyjaśnił, że jest ona bezprzedmiotowa. Podkreślił, że zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. włączył do gminnej ewidencji zabytków kartę adresową zabytku nieruchomego określonego jako Zespół budowlany Szkoły [...] ([...]) wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu. Zaznaczył, że działka nr [...] nie stanowi w sposób samoistny zabytku, a tym samym przedmiotu ujęcia w gminnej ewidencji zabytku, łącznie ujętego wraz z innymi działkami jednorazową czynnością Prezydenta. Istota zabytku ujmowanego w gminnej ewidencji zabytków odrywa się od indywidualnego rozpatrywania zabytkowego charakteru pojedynczej działki rozumianej tak jak stosuje to skarżąca, a zatem jako działki ewidencyjnej. Skoro organ nie dokonywał czynności ujmującej w gminnej ewidencji zabytków działkę, nie istnieje przedmiot skargi określony w petitum skargi. Możliwą do zaskarżenia czynnością organu jest ujęcie w gminnej ewidencji zabytków określonego przez organ ewidencyjny obiektu zabytkowego, choćby powodem i podstawą zaskarżenia była niezgoda zainteresowanego podmiotu na określenie zasięgu tego obiektu. Organ wskazał, że bezprzedmiotowość skargi wynikająca z powyższych uwag dotyczy obu form ujęcia przedmiotu skargi, tj. głównego i ewentualnego. Uzasadniając wniosek o ewentualne oddalenie skargi, Prezydent wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte: (...) inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Z przepisu tego wynika, że organ ewidencyjny jest zobligowany ująć w gminnej ewidencji zabytków zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Prezydent podniósł, że w dniu [...] maja 2019 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w formie pisemnej powiadomił go o włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków ww. zabytku tj. "zespołu budowalnego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego w W. przy. ul. R. [...], [...], [...], [...]", w określonych granicach, obejmujących m.in. działkę ewidencyjną nr [...]. Do pisma MWKZ załączył sporządzoną przez organ kartę ewidencyjną zabytku, która stanowi dokumentację konserwatorską obiektu. Karta określa zasięg terytorialny zabytku ujętego w wojewódzkiej ewidencji zabytków i zawiera ocenę jego wartości zabytkowych. Pismem z dnia 8 października 2019 r. skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi oraz wskazała, że z daleko posuniętej ostrożności, w razie uznania przez Sąd, że zakres zaskarżenia winien być szerszy - zaskarża czynność Prezydenta polegającą na włączeniu do gminnej ewidencji zabytków pod numerem [...] Zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego przy ul. R. [...], [...], [...] i [...] oraz zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w części dotyczącej włączenia do gminnej ewidencji zabytków pod numerem [...] Zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego przy ul. R. [...], [...], [...] i [...]. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę na możliwość zawieszenia postepowania sądowego do czasu rozpoznania sprawy ze skargi skarżącej na czynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie wpisu nieruchomości obejmującej działkę nr [...] przy ul. R. [...] do wojewódzkiej ewidencji zabytków, toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 1827/19. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1766/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na zarządzenie Prezydenta w przedmiocie włączenia do gminnej ewidencji zabytków działki nr [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zawieszenie postępowania jest konieczne do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, toczącego się pod sygn. [...], co do zgodności art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z art. 64 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r. Drugą przyczyną zawieszenia postępowania, na którą wskazał Sąd, była konieczność uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1827/19, którym w pkt I stwierdzono bezskuteczność czynności materialno-technicznej [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków Zespołu Budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. sygn. akt II OZ 101/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA z dnia 27 listopada 2019 r. o zawieszeniu postępowania sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd II instancji wskazał, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1827/19. Podkreślono jednocześnie, że wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie [...] pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż pytanie prawne skierowane przez Naczelny Sad Administracyjny dotyczy zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, czyli innej podstawy prawnej, niż włączenie do gminnej ewidencji zabytków w sprawie niniejszej. Wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 931/20 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił punkt I wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1827/19 i stwierdził bezskuteczność czynności materialno-technicznej [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie włączenia do wojewódzkiego ewidencji zabytków Zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu w zakresie dotyczącym działki nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1766/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, stosownie do § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów, niż w niej przedstawione. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, w odniesieniu do wniosków i żądań zawartych w skardze oraz w pismach uzupełniających skargę, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była dokonana przez Prezydenta [...] czynność włączenia do Gminnej Ewidencji Zabytków [...] karty ewidencyjnej Zespołu Budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, w zakresie dotyczącym działki nr ewid. [...], obr. [...]. Włączenie karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków na podstawie art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece na zabytkami w zw. z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę (Dz. U. z 2011 r., nr 113, poz. 661) jest czynnością organu administracji, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. O takiej kwalifikacji świadczy to, że czynność ta ma charakter zewnętrzny, podejmowana jest przez podmiot wykonujący administrację publiczną i działanie to jest jednostronne, będące elementem władczych działań administracji publicznej. Choć w niniejszej sprawie zostało wydane przez Prezydenta zarządzenie z dnia [...] maja 2019 r., to w przypadku włączenia katy adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków nie zawsze dochodzi do wydania przez organ jakiegokolwiek zarządzenia. Włączenie karty adresowej zabytku następuje w oparciu o czynność materialno-techniczną organu, a wydanie zarządzenia potwierdza jedynie dokonanie takiej czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt II OSK 753/20). Ponadto zakres zaskarżenia obejmuje jedynie działkę nr [...], co jest zgodne z interesem prawnym skarżącej, która powołuje się na własność tej działki. Podstawą prawną czynności Prezydenta, kontrolowanej przez Sąd, jest art. 22 ust. 4 i ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zgodnie z tym pierwszym przepisem wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi gminną ewidencję zabytków. Natomiast art. 22 ust. 5 przywołanej ustawy stanowi, że w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte: 1) zabytki nieruchome wpisane do rejestru; 2) inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków; 3) inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Ponadto § 15 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. nakazuje, by o włączeniu zabytku nieruchomego do wojewódzkiej ewidencji zabytków wojewódzki konserwator zabytków zawiadomił właściwą gminę, w celu ujęcia tego zabytku w gminnej ewidencji zabytku. Kierując się przytoczonymi przepisami, w niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia [...] maja 2019 r. poinformował Prezydenta [...] o włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków karty ewidencyjnej zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, położonego w Warszawie przy ul. R. [...], [...], [...] i [...], wskazując jednocześnie na obowiązek, przewidziany w art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy. W konsekwencji teren, obejmujący działki ewid. nr [...], [...] i [...] z obrębu [...], został przez Prezydenta ujęty w Gminnej Ewidencji Zabytków [...] pod nr [...], a aktualizacje dokonane w ewidencji zostały obwieszczone przez organ zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. Podkreślenia wymaga, że treść art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i właściwych przepisów wykonawczych, rozumiana jest w judykaturze w dwojaki sposób. Z jednej strony, dominujący pogląd głosi, że na organie gminy spoczywa automatyczny obowiązek ujęcia w gminnej ewidencji zabytków obiektu ujętego w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Tym samym organ szczebla gminnego nie ma kompetencji do badania prawidłowości procedury włączenia karty ewidencyjnej zabytków do ewidencji wojewódzkiej i nie ma prawa uzależniać dokonania wpisu od tego typu ocen (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 377/19; wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1122/19; wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 762/20). Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt II OSK 2745/19 stwierdził, że przyjęcie praktyki "automatycznego" włączania treści kart ewidencyjnych do gminnej ewidencji zabytków w formie kart adresowych na podstawie art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków nie wyłącza obowiązku sprawdzenia, czy dane zawarte w karcie adresowej są wyczerpujące i zgodne ze stanem faktycznym i w związku z tym kompetencji organu gminy do oceny charakteru zabytkowego nieruchomości. Nie przesądzając o zasadności jednego z powyżej przedstawionych, stojących względem siebie w opozycji, stanowisk sądów administracyjnych Sąd zauważa, że dokonywanie wyboru, co do kierunku interpretacji omawianych przepisów było w niniejszej sprawy zbędne. Jak bowiem wynika z odpowiedzi organu na skargę oraz z pisma Prezydenta z dnia 11 czerwca 2019 r. adresowanego do skarżącej spółki, organ w niniejszej sprawie dokonał zaskarżonej czynności kierując się wyłącznie okolicznością, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków włączył do wojewódzkiej ewidencji zabytków kartę ewidencyjną spornego zespołu budowlanego. Za kluczowe w niniejszej sprawie Sąd uznaje, że wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 931/20 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezskuteczność czynności materialno-technicznej [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków Zespołu budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu w zakresie dotyczącym działki nr [...]. Jak już bowiem podkreślono, powyższa czynność organu wojewódzkiego stanowiła w niniejszej sprawie podstawę dla Prezydenta do dokonania zaskarżonej czynności. Wyeliminowanie z obrotu prawnego czynności materialno-technicznej [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków spowodowało tym samym wyeliminowanie jedynej przesłanki, na podstawie której działał Prezydent. Stwierdzenie bezskuteczności czynności materialnoprawnej przez sąd administracyjny na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. wywiera skutki ex tunc, a więc od momentu dokonania tej czynności. Bezskuteczna czynność materialnoprawna jest bezskuteczna od momentu jej dokonania, w związku z czym nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych, a te, które powstały, muszą zostać unieważnione. W konsekwencji należy uznać, że objęta niniejszą skargą czynność Prezydenta [...], polegająca na włączeniu do Gminnej Ewidencji Zabytków [...] karty ewidencyjnej Zespołu Budowlanego Szkoły [...] wraz z parkiem i pozostałościami historycznego terenu, w zakresie dotyczącym działki nr ewid. [...] obr. [...], jest bezskuteczna. W świetle okoliczności sprawy zbędne było badanie zarzutów skargi, odnoszących się do uznania spornego terenu za zabytkowy. O bezskuteczności zaskarżonej czynności Sąd orzekł na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje oparcie w art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. na które złożył się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł). Sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (...) (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).