VII SA/Wa 172/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...].

[...] Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], którą nakazano stronie skarżącej rozbiórkę nośnika reklamowego, w postaci dwóch podświetlanych tablic o wymiarach 4m x 12m, mocowanych do stalowej konstrukcji wsporczej, przytwierdzonej trwale do dachu budynku przy ul. [...] w W. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, wskazując na ryzyko zajścia nieodwracalnych skutków prawnych i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W piśmie z dnia 20 stycznia 2017 r. [...] Sp. z o.o. wskazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] doręczył skarżącej wezwanie do wykonania rozbiórki nośnika reklamowego, grożąc wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a zatem wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Jednocześnie należy zauważyć, że w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego, to na nim bowiem spoczywa obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji nie wykazała, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy, nie powołała bowiem żadnych konkretnych okoliczności wskazujących na wiążące się z wykonaniem decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że wprawdzie wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania w odniesieniu do decyzji, której przedmiotem jest nakaz rozbiórki, nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadnienia wniosku. Ogólnikowe uzasadnienie wniosku złożonego przez [...] Sp. z o.o., sprowadzające się w zasadzie do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, nie pozwala na jego uwzględnienie. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje przy tym powołana w piśmie z dnia 20 stycznia 2017 r. okoliczność, że organ nadzoru budowlanego doręczył stronie skarżącej upomnienie wzywające do dokonania rozbiórki nośnika reklamowego, grożąc wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.