VII SA/Wa 1717/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 374 zł (trzysta siedemdziesiąt złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] postanowieniem nr [...]z dnia [...] maja 2014r. działając na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 w związku z art.17 § 1 oraz 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2012r. poz. 1015) nałożył na [...]Sp. z o.o. w [...] jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł w związku z niedopełnieniem obowiązku wynikającego z decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. wydanej przez ten organ polegającego na demontażu reklamy winylowej zamontowanej na elewacji budynku w hotelu [...] przy Placu [...] w [...] oraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem – lampami halogenowymi w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją organu I instancji i stała się ona ostateczna. Wobec stwierdzenia niewykonania nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wszczął postępowanie egzekucyjne w stosunku do podmiotu zobowiązanego z zachowaniem obowiązków przewidzianych w art. 5, art. 26 § 5 oraz art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. uprzednio skutecznie doręczając w dniu 8 lutego 2014r. upomnienie Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r., a następnie uznając za skutecznie doręczony w dniu 2 kwietnia 2014r. tytuł wykonawczy [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014r. na podstawie art. 44 ustawy – kodeks postępowania administracyjnego. Określenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę do zastosowania w stosunku do zobowiązanego środka egzekucyjnego przewidzianego w art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nastąpiło w trakcie oględzin przedmiotowego obiektu przeprowadzonych przez upoważnionego pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla [...] . Na podstawie sporządzonego w ich trakcie protokołu Nr [...] z dnia [...] maja 2014r. stwierdzono brak wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji ostatecznej co w pełni uzasadniło zastosowanie grzywny w celu przymuszenia w maksymalnie dopuszczalnej wysokości 50. 000 zł. Po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. w [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2014r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy wskazał, że po skutecznym doręczeniu upomnienia w dniu 17 marca 2014r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wystawił tytuł wykonawczy nr [...] którego doręczenie w trybie art. 44 § 4 kpa wszczęło postępowanie egzekucyjne. Doręczenie w drodze fikcji doręczenia wobec nie podjęcia dwukrotnie awizowanej korespondencji było skuteczne jako skierowane na właściwy adres zobowiązanego. W zaistniałym stanie faktycznym sprawy w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wierzyciel i zarazem organ egzekucyjny – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] nie miał obowiązku dołączenia odpisu tytułu wykonawczego do postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego tytuł wykonawczy nr [...] został doręczony [...] Sp. z o.o. wobec czego dołączenie do w/w postanowienia nr [...] kopii tego tytułu nie może stanowić naruszenia art. 32 ustawy o postępowaniu w administracji, zgodnie z którym organ egzekucyjny lub egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Ponadto organ wskazał, że urzędowo poświadczony za zgodność z oryginałem odpis tytułu wykonawczego jest tożsamy z oryginałem tego tytułu, dlatego też nie można zarzucić organowi powiatowemu błędu ze względu na to, że do podmiotu zobowiązanego skierował tytuł wykonawczy w formie oryginału, który de facto nie został podjęty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca [...] Sp. z o.o. w [...] wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia a także postanowienia je poprzedzającego zarzucając: naruszenie art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej "pea") w związku z art. 122 § 1 pkt. 1 pea, art. 32 pea, art.26 § 5 pkt. 1 pea i art. 26 b § 1 i § 2 pea poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego, pomimo, że nie doszło do wszczęcia wobec [...] sp. z o. o. egzekucji administracyjnej, ze względu na niedoręczenie zobowiązanemu dokumentu, który spełniałby wymagania określone w art. 26 b pea. Przepis ten wskazuje elementy konieczne tytułu wykonawczego "odpis tytułu wykonawczego" albo adnotacja "odpis zgodny z oryginałem, data sporządzenia, imię i nazwisko oraz podpis pracownika, który sporządził odpis". Skarżąca podkreśliła, że dokument, któremu brakuje tych elementów nie może być uznany za odpis w rozumieniu art. 122 § 1 pkt.1, art. 32 i art. 26 § 5 pkt. 1 pea. Organ wnosił o oddalenie skargi podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające naruszają przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 26 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie doręczeń zgodnie z art. 18 odsyła do ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 68, poz. 1071 ze zm. – zwanej " kpa"). Zgodnie z art. 39 kpa organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby, lub organy. Każdy z tych sposobów doręczenia może być zatem zastosowany w postępowaniu egzekucyjnym także do doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Organ skierował odpis tytułu wykonawczego na właściwy adres i uznał, że został on w dniu 1 kwietnia 2014r. doręczony w trybie art. 44 § 4 kpa ( tj. w drodze tzw. doręczenia zastępczego). Przepis ten stwarza fikcję doręczenia, które uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1a zaś pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. O fakcie złożenia przesyłki na określony czas w placówce pocztowej musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. Warunkiem uznania, iż nastąpiło doręczenie zastępcze jest dysponowanie przez organ nie budzącym wątpliwości dowodem potwierdzającym, że przesłanki z art. 44 kpa zostały spełnione. W przypadku zaś wadliwego doręczenia brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia odpisu tytułu egzekucyjnego stronie. Tak więc doręczyciel winien pozostawić zawiadomienie wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni licząc od dnia pozostawienia a w przypadku niepodjęcia przesyłki w tym terminie, pozostawić powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Jedynie w przypadku zachowania powyższej procedury doręczanie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Na znajdującej się w aktach sprawy na k. 29 kopercie zawierającej odpis tytułu wykonawczego znajduje się adnotacja o awizowaniu jednokrotnym w dniu 19 marca 2014r. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenie tytułu wykonawczego skarżącemu w trybie art. 44 kpa, bowiem doręczyciel nie zawiadomił adresata o przesyłce w sposób przewidziany prawem. Słuszny jest więc zarzut skargi, że organ naruszył przepisy postępowania egzekucyjnego poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego pomimo, że nie doszło do wszczęcia egzekucji administracyjnej. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c na podstawie art. 152 i art. 200 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.