VII SA/Wa 1701/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie: sędzia WSA Artur Kuś, asesor WSA Aneta Żak (spr.), , Protokolant: ref. Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 maja 2023 r. nr KOC/848/Ar/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej M. G. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu.

Pismem z 13 czerwca 2023 r. M. G. – S. wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu. W piśmie z dnia 28 lutego 2024 r. skarżąca zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi, w związku z zawarciem porozumienia z uczestnikiem postępowania, oraz wniosła w związku z tym o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że złożone przez stronę skarżącą oświadczenie o cofnięciu skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, w związku z czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.