VII SA/Wa 1635/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K., W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę H. K. i W.K.; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym H. K. i W. K. 100 zł (sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

H. K. i W. K. złożyli do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Sformułowanie "każdy, kto ma w tym interes prawny", o którym mowa w powołanym przepisie, oznacza odejście przy określaniu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi od pojęcia strony, w rozumieniu art. 28 k.p.a. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Istoty tego interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną, którą może być norma należąca do każdej dziedziny prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (zatem nie tylko prawa administracyjnego), na podstawie których dany podmiot, w określonym stanie faktycznym, może domagać się konkretyzacji jego uprawnień lub obowiązków bądź "żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego praw lub obowiązków" (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2004 r., OSK 919/04, OSP 2005, z. 11, poz. 128, z glosą W. Chróścielewskiego). Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić więc przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że H. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Ww. postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2021 r. Nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego w trybie uproszczonym zabudowy terenu działek o nr ew. [...] i [...] położonych przy ul. C. [...] w K. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżącym – H. K. i W. K. zaskarżone postanowienie prawidłowo doręczono w dniu 14 czerwca 2021 r., tymczasem z ogólnodostępnych danych zawartych w Rejestrze Ksiąg Wieczystych wynika, że dla działek nr [...] i [...] położonych przy ul. C. [...] w K. prowadzona jest księga wieczysta o numerze [...]. W treści ww. księgi wieczystej ujawnione jest prawo własności ww. działek, które przysługuje od dnia 8 czerwca 2021 r. R. T., który nabył od skarżących ww. działki. Z powyższego wynika, że w dniu prawidłowego doręczenia zaskarżonego w sprawie postanowienia tj. 14 czerwca 2021 r. skarżący nie posiadali prawa własności ww. działek, które utracili w dniu 8 czerwca 2021 r. sprzedając je. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżący utracili prawo do bycia stroną w niniejszym postępowaniu, gdyż na chwilę wniesienia skargi nie mogą wylegitymować się interesem prawnym wskazanym w art. 50 § 1 p.p.s.a. W chwili sprzedaży ww. nieruchomości przestał istnieć związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżących, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Prawo do złożenia skargi na gruncie niniejszej sprawy, jest ściśle powiązane z prawem własności, które skarżący utracili. Wobec okoliczności, że skarżący utracili prawo własności ww. działek w okresie pomiędzy wydaniem zaskarżonego postanowienia, a jego odebraniem, zaskarżone postanowienie nie wywołuje wobec skarżących skutków prawnych, takich jak powstanie prawa do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Należy pamiętać, że akt administracyjny rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jego wydania, czyli sporządzenia i podpisania oraz opatrzenia datą, ale skutki prawne wywołuje dopiero z chwilą doręczenia (ogłoszenia). Zgodnie z art. 110 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Zasadą jest więc, że akt administracyjny wywołuje skutki prawne dopiero od chwili jego doręczenia bądź ogłoszenia stronie. (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2010 r. sygn. II OSK 1950/09, wyrok NSA z 28 marca 2019 r. sygn. I OSK 1467/17; Wyrok WSA w Poznaniu z 9 listopada 2021 r. III SA/Po 771/21 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji tylko posiadanie przez skarżących prawa własności ww. działek, z którym wiązałaby się legitymacja skargowa w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. i posiadanie interesu prawnego, uprawniałoby do skutecznego domagania się kontroli zaskarżonego postanowienia przez sąd administracyjny. Z powyższych okoliczności wynika, że skarżący nie mogli w chwili składania skargi wykazać się interesem prawnym do jej wniesienia, zatem z tego względu ich skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na koniec należy zaznaczyć, że w obecnej sytuacji organ administracji powinien ponownie doręczyć postanowienie z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] obecnemu właścicielowi działek nr [...] i [...] położonych przy ul. C. [...] w K., który od chwili prawidłowego doręczenia będzie miał prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego we własnym imieniu. Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1.