VII SA/Wa 1605/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.H. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie odpisu skargi w sprawie ze skargi B.H. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie odpisu skargi.

Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. H. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo skutecznie doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżąca nie nadesłała wymaganego egzemplarza odpisu skargi. Zatem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 10 października 2016 r. W dniu 17 października 2016 r. (data stempla pocztowego), w ustawowym terminie, skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 3 października 2016 r. W zażaleniu skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie odpisu skargi, z uwagi na oczywistą omyłkę. Wyjaśniła, że w jednej kopercie opatrzonej dwoma sygnaturami (VII SA/Wa 2429/15 oraz VII SA/Wa 1605/16) przesłała pisma do obu spraw, w tym odpis skargi z dnia 22 czerwca 2016 r., który zdaniem skarżącej został nieprawidłowo dołączony do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2429/15. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt II OZ 710/17 oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie odpisu skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r ., poz. 718) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1070/07). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca w dniu 10 października 2016 r. otrzymała przesyłkę zawierającą odpis postanowienia Sądu z dnia 3 października 2016 r., z którego dowiedziała się, że Sąd odrzucił jej skargę z uwagi na nienadesłanie wymaganego odpisu skargi. Natomiast w dniu 17 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, a zatem w terminie 7 – dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Dodać należy, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uchybionej czynności złożyła odpis skargi. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. W przypadku przesłanki braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., zbadać należy, czy strona mogła dopełnić obowiązku zachowania szczególnej staranności w dokonywaniu czynności procesowych. Wyjaśnić należy, że tut. Sąd podjął próbę odnalezienia odpisu skargi, który – jak twierdzi skarżąca – został dołączony do akt sprawy o sygnaturze VII SA/Wa 2429/15. Z ustaleń Sądu wynika, że w aktach sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2429/15 nie znajduje się odpis skargi z dnia 22 czerwca 2016 r. dotyczący niniejszej sprawy, co zostało potwierdzone zarządzeniem z dnia 26 maja 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1605/16 (karta 86 akt sądowych). Z akt obu spraw wynika, że prawdą jest, że w tych dwóch sprawach skarżąca przesłała do tut. Sądu pisma w jednej kopercie opatrzonej dwoma sygnaturami (karta 13 akt sądowych). Do przedmiotowej sprawy nie został jednak nadesłany odpis skargi, lecz pismo procesowe z dnia 29 lipca 2016 r. (karta 11 akt sądowych) – stąd na przesyłce sygnatura VII SA/Wa 1605/16. Dlatego stwierdzić należy, że odpis skargi z dnia 22 czerwca 2016 r. został przez skarżącą nadesłany dopiero jako załącznik do zażalenia zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W ocenie Sądu w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym skarżąca nie wykazała się należytą starannością przy prowadzeniu swoich spraw. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że spóźnienie w dokonaniu uchybionej czynności było przez nią niezawinione. Sąd nie stwierdził również, że odpis skargi z dnia 22 czerwca 2016 r. został omyłkowo dołączony do akt sprawy VII SA/Wa 1605/16. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącej odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie odpisu skargi.