VII SA/Wa 1563/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2021 r. sprawy ze skargi P.L. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...]czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia prawa do świadczeń zdrowotnych I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; II. zasądza od Rzecznika Praw Pacjenta na rzecz P[...] L[...]kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] czerwca 2020 r., znak: [...] (dalej jako "Rzecznik", "organ"), na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy z dnia [...] listopada 2008 r. o prawach pacjenta i [...] (Dz. U. z 2020 r., poz. 849 ze zm., dalej jako "ustawa", "ustawa o prawach pacjenta") nie stwierdził naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 ustawy, przez podmiot leczniczy: Uniwersytecki Szpital Kliniczny w O. (dalej: "podmiot leczniczy" "Szpital"). Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie informacji zawartych w piśmie P. L. z dnia [...] października 2019 r., zatytułowanego "Wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez Rzecznika Praw Pacjenta", które wpłynęło do Biura Rzecznika Praw Pacjenta w dniu [...] listopada 2019 r. P. L. (dalej jako "skarżący") zgłosił do Rzecznika zastrzeżenia dotyczące leczenia F. L. swojego ojca (dalej jako "pacjent", "ojciec"). Z treści pisma wynika, że na skutek nieprawidłowego leczenia w dniu [...] lutego 2019 r. F. L. zmarł. Skarżący przekazał szereg uwag i zarzutów dotyczących działania Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (dalej jako "SOR") Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w O. Wskazał, że czas dojazdu karetki po wezwaniu przekraczał 15 minut, a łączy czas jaki upłynął od momentu wezwania karetki pogotowania do przetransportowania pacjenta na SOR wyniósł około godziny, przy odległości do szpitala [...] Podkreślił, że z karty choroby ojca wynika stosunkowo niewielki zakres czynności medycznych podjętych na SOR, ograniczony do osłuchania pacjenta, przeprowadzenia badania EKG oraz rozpoczęcia wykonywania badania echa serca i bardzo ograniczonej farmakoterapio. Wskazał, że nieprawidłowo podano pacjentowi heparynę, która spowodowała powiększenie skrzepu w tętnicach. Wydruki EKG są sprzeczne z danymi wskazanymi w karcie choroby. Skarżący podniósł, że w przypadku hipotonii, jaka wystąpiła u ojca, zgodnie z wiedzą medyczną należało wykonać w trybie pilnym angiografię CT. Zamiast wykonania EKG należało przewieźć pacjenta do Zakładu Diagnostyki Obrazowej w celu wykonania badania tomograficznego, a następnie wdrożenia leczenia trombolicznego. Dokumentacja medyczna jest niepełna, bowiem brak badań krwi i poziomu D-dimerów. W jego ocenie od momentu przyjęcia na SOR do momentu nagłego zatrzymania krążenia upłynęło zgodnie z dokumentacją medyczną co najmniej 18 minut, a tym czasie pomimo ewidentnie występującego stanu zagrożenia pacjenta nie podjęto żadnych czynności medycznych zgodnych ze wskazaniami wiedzy medycznej, które mogłyby uratować życie pacjenta. Na zapisie EKG nie ma żadnej daty ani godziny jego wykonania. Zapisy dotyczące farmakoterapii i momentu podania leków są niezgodne z prawdą, tak jak relacja lekarza prowadzącego co do bezwzględnych przeciwskazań do stosowania leczenia trombolicznego z uwagi na wiek pacjenta. Zdaniem skarżącego także resuscytacja pacjenta została przeprowadzona w sposób sprzeczny z wiedzą medyczną, gdyż nie rozważono podania leków fibrynolitycznych i nie podjęto leczenia odwracalnych przyczyn zatrzymania krążenia – zatoru płucnego, a także nie zdiagnozowano i nie leczono kolejnej przyczyny zatrzymania krążenia – krwotoku wewnętrznego, co spowodowało brak jakichkolwiek szans powodzenia resuscytacji i 100% pewność zgonu. Ponadto pomimo stanu zagrożenia życia pacjenta nie zostali wezwani anestezjolog ani pielęgniarka anestezjologiczna. Ponadto wskazał, że Szpital dysponował jednostkami ECMO, jednak ich nie zastosował. Wskazał także na nieprawidłową obsadę SOR w Szpitalu oraz na nieprzeprowadzenie postępowania wewnątrzszpitalnego związanego ze śmiercią ojca. W związku z powyższym pismem skarżącego, Rzecznik pismem z dnia [...]stycznia 2020 r. zwrócił się do Szpitala o odniesienie się do zgłoszonych zastrzeżeń. W dniu [...] lutego 2020 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Szpitala z dnia [...] stycznia 2020 r. Pismem z dnia [...] lutego skarżący zwrócił się do organu o dokonanie wglądu do akt śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G. w celu porównania okoliczności przytoczonych przez Szpital z zeznaniami świadków stanowiących personel Szpitala. Wskazał także na niewłaściwe postępowanie szpitala poprzez podanie ojcu Hydrokortyzonu, Ventolinu i Pulmicoru. Podkreślił, że zbyt późno podjęto próbę zdiagnozowania ewidentnie kardiologicznej przyczyny duszności. Szpital pismem z dnia [...] lutego 2020 r. udzielił odpowiedzi na powyższe pismo skarżącego, który złożył w dniu 30 marca 2020 r. kolejne pismo. Przy piśmie z dnia [...] maja 2020 r. Szpital przekazał do organu kopię dokumentacji medycznej pacjenta, wskazując, że oryginały tejże dokumentacji znajdują się w Prokuraturze Okręgowej w G. . W wykonaniu wezwania organu, Szpital w piśmie z dnia [...] maja 2020 r. przedstawił godziny wskazanych w dokumentacji medycznej procedur oraz poszczególnych czynności. W piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. skarżący przedstawił szereg wniosków dowodowych, w tym wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lub zespołu biegłych z zakresu medycyny o specjalizacjach anestezjologia, intensywna terapia, kardiologia oraz medycyna ratunkowa na okoliczność ustalenia mechanizmu oraz przyczyny zgonu F. L. oceny prawidłowości oraz zgodności z aktualną wiedzą medyczną stosowanych procedur medycznych, w tym triage, diagnostyki różnicowej oraz farmakoterapii a także resuscytacji. Skarżący ponownie w piśmie zawarł obszerną polemikę z przedstawionym przez Szpital harmonogramem podjętych czynności medycznych. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] nie stwierdził naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 ustawy, przez ww. podmiot leczniczy. Rzecznik odwołał się do treści art. 8 ustawy, a następnie stwierdził następujące okoliczności: 1. F. L. został przyjęty do podmiotu leczniczego 17 lutego 2019 r., około godziny 20.52. 2. Zespół Szpitalnego Oddziału Ratunkowego niezwłocznie podjął wobec pacjenta czynności diagnostyczne, lecznicze i administracyjne. 3. Do zgonu pacjenta (około godziny 21.50.) zespół lekarski nieustannie podejmował wobec niego czynności diagnostyczne i lecznicze. W ocenie [...] ww. okoliczności świadczą o braku naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, o którym mowa w art. 8 ustawy. Uzasadniając powyższe organ wskazał, że biorąc pod uwagę czas wykonanych czynności diagnostycznych, leczniczych i administracyjnych nie można stwierdzić naruszenia ww. prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych. Z wytworzonej przez Szpital dokumentacji medycznej Rzecznik wywodzi, iż czynności zostały podjęte niezwłocznie, jak również zgodnie z zasadą należytej staranności. Jednocześnie, na obecnym etapie prowadzonej sprawy żadne zapisy w dokumentacji medycznej nie zostały podważone. Wobec tego obowiązkiem organu administracji publicznej wyrażonym w art. 80 k.p.a. jest przyjęcie ich za prawdziwe Organ podkreślił, że zgodnie z treścią § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania wpisu w dokumentacji dokonuje się niezwłocznie po udzieleniu świadczenia zdrowotnego, w sposób czytelny i w porządku chronologicznym. Wynika z powyższego, że zapis w dokumentacji medycznej jest następczy w stosunku do udzielonego świadczenia zdrowotnego i nigdy nie będzie spełni odzwierciedlał czasu wykonywania czynności (nie jest tworzony w czasie rzeczywistym aczkolwiek ostęp pomiędzy udzieleniem świadczenia zdrowotnego oraz wykonaniem wpisu w dokumentacji medycznej nie może przekraczać pojęcia niezwłoczności). Rzecznik nie uwzględnił również wniosków dowodowych złożonych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. Wnioskodawca wniósł o dopuszczenie dowodu z: 1. Przesłuchania ratowników medycznych oraz lekarzy udzielających świadczeń pacjentowi. 2. Udostępnienie danych z geolokalizatora karetki celem ustalenia dokładnego czasu przyjazdu do szpitala. 3. Dostarczenie przez szpital pełnych zapisów elektronicznych z systemu dokumentacji medycznej 4. Opinii biegłego z dziedziny: anestezjologii i intensywnej terapii, kardiologii i medycyny ratunkowej. Rzecznik ocenił ww. wnioski dowodowe i uznał, że wskazane w nich okoliczności mogą być stwierdzone innymi dowodami, już będącymi w posiadaniu organu. Wobec powyższego Rzecznik, opierając się na zgromadzonym materiale dowodowy, nie stwierdził naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 ustawy, przez ww. podmiot leczniczy. Skargę na powyższe rozstrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. L. , domagając się jego stwierdzenia nieważności ewentualnie uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący postawił zarzuty: I. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) naruszenia art. 6,7, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 54 ustawy o prawach pacjenta i [...] - poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, zasady prawdy obiektywnej i praworządności, polegające na uchybieniu przez Rzecznika obowiązkowi należytego wyjaśnienia sprawy, w wyniku zaniechania ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia, jak również przeprowadzenia jedynie w sposób iluzoryczny postępowania dowodowego pomimo, obowiązku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, tj. naruszenie obowiązku wyczerpującego zbadania wszelkich okoliczności faktycznych związanych z przedmiotową sprawą, w tym pominięciu żądania od Szpitala wyników badań diagnostycznych krwi pomimo, że w świetle wyjaśnień Szpitala nie budzi wątpliwości, że zostały wykonane i Szpital nimi dysponuje, a nadto skarżący złożył w tym zakresie stosowny wniosek dowodowy, a także pominięcie pozostałych, wszystkich, wniosków dowodowych skarżącego, 2) naruszenia art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 6, 7, 77 §1, 80 i art. 107 §1 i 3 k.p.a. oraz w związku z art. 54 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - poprzez wydanie przez Rzecznika rozstrzygnięcia obarczonego wadą nieważności, w wyniku naruszenia przepisów o postępowaniu dowodowym w stopniu na tyle istotnym, a przy tym oczywistym i rażącym, że doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia w istocie bez uprzedniego przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, tj. z rażącym naruszeniem prawa, 3) naruszenia art. 75 §1 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. i art. 52 ust. 2 pkt 3 ustawy o prawach pacjenta i [...] - poprzez oparcie rozstrzygnięcia na dokumentach przerobionych, pozbawionych integralności, a także nie będących oryginałami ani uwierzytelnionymi kopiami, a także wobec niezwrócenia się (pomimo wniosku skarżącego) do Prokuratury Okręgowej w G. o przedłożenie dokumentów, względnie akt sprawy obejmujących w szczególności zeznania personelu medycznego obecnego na SOR w dacie zdarzenia, 4) naruszenia art. 78 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 54 ustawy o prawach pacjenta i [...] przez pominięcie wszystkich wniosków dowodowych skarżącego mimo, że dotyczyły one okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, które nadto nie zostały wykazane innymi dowodami z uwagi na brak jakichkolwiek szczegółowych ustaleń faktycznych poczynionych przez Rzecznika w sprawie. II. naruszenia przepisów prawa materialnego : 1. art. 8 i art. 53 ust. l pkt. 1 ustawy o prawach pacjenta i [...] przez niewłaściwie zastosowanie i uznanie, że sytuacja, w której pacjentowi z zatorowością płucną bez przeprowadzenia diagnostyki różnicowej podaje się leki służące do leczenia napadów astmy, po których podaniu umiera, a lekarz prowadzący wskazuje niezgodny z prawdą moment podania tychże leków w dokumentacji medycznej jest świadczeniem medycznym udzielonym z należytą starannością, w warunkach odpowiadającym wymaganiom fachowym określonym w odrębnych przepisach a także zgodnym z Zasadami Etyki Lekarskiej. 2. art. 53 ust. 1 pkt. 2 i 4 przywołanych jako podstawa prawa rozstrzygnięcia przez ich niezastosowanie tj. nie stwierdzenie naruszenie prawa pacjenta i nie skierowania wystąpienia dyscyplinarnego pomimo wskazania tych przepisów jako podstawy rozstrzygnięcia W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił obszerne stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 zm.; dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż [...] wydając zaskarżone rozstrzygnięcie naruszył przepisy postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., znak: [...] , w którym organ nie stwierdził naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 ustawy, przez podmiot leczniczy: Uniwersytecki Szpital Kliniczny w O. Zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Rzecznik Praw Pacjenta może: 1) wyjaśnić wnioskodawcy i pacjentowi, którego sprawa dotyczy, że nie stwierdził naruszenia praw pacjenta; 2) skierować wystąpienie do organu, organizacji lub instytucji, w których działalności stwierdził naruszenie praw pacjenta; wystąpienie takie nie może naruszać niezawisłości sędziowskiej; 3) zwrócić się do organu nadrzędnego nad jednostką, o której mowa w pkt 2, z wnioskiem o zastosowanie środków przewidzianych w przepisach prawa. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 wskazanego przepisu, wnioskodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio (art. 53 ust. 3). Z kolei zgodnie z art. 54 ustawy o prawach pacjenta, w zakresie nieuregulowanym w art. 49 - 53 do postępowania prowadzonego przez [...] stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem, gdy w wyniku prowadzonego postępowania wyjaśniającego [...] stwierdzi, że nie doszło do naruszenia praw pacjenta, jest zobowiązany wyjaśnić wnioskodawcy i pacjentowi, dlaczego tak uważa. Jeżeli wnioskodawca jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez [...] przysługuje mu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Rzecznik nieprawidłowo wskazał, że zostało ona wydane na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ww. ustawy. W zaskarżonym rozstrzygnięciu nie stwierdzono naruszenia prawa pacjenta i nie skierowano wystąpienia do podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, w których działalności organ stwierdził naruszenie praw pacjenta. Rzecznik nie sformułował opinii lub wniosków co do sposobu załatwiania sprawy, a także nie zażądał wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych. Przechodząc od ogólnych uwag do oceny zasadności wniesionej skargi, wskazać należy, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte na postawie informacji zawartych w piśmie P.L. z 31 października 2019 r., zatytułowanego. P.L. zgłosił do Rzecznika zastrzeżenia dotyczące leczenia F. L. , ojca skarżącego . Z treści pisma jak też z kolejnych pism złożonych do Rzecznika wynika, że w ocenie skarżącego F. L. zmarł w dniu [...]lutego 2019 r. na skutek nieprawidłowego leczenia przeprowadzonego przez Szpitalny Oddział Ratunkowy Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w O. W ocenie Sądu z całokształtu zarzutów przestawionych przez skarżącego należy wywieść, że w jego ocenie w przypadku leczenia jego ojca doszło do naruszenia: - art. 8 ustawy o prawach pacjenta i [...] , który stanowi, iż pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych; - art. 6 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych zgodnie z aktualną wiedzą medyczną. Świadczenia gwarantowane z zakresu leczenia szpitalnego i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej są udzielane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, z wykorzystaniem metod diagnostyczno-terapeutycznych innych niż stosowane w medycynie niekonwencjonalnej, ludowej lub orientalnej. W tym miejscu wskazać należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ wskazał, że: 1. F.L. został przyjęty do podmiotu leczniczego [...] lutego 2019 r., około godziny 20.52. 2. Zespół Szpitalnego Oddziału Ratunkowego niezwłocznie podjął wobec pacjenta czynności diagnostyczne, lecznicze i administracyjne. 3. Do zgonu pacjenta (około godziny 21.50.) zespół lekarski nieustannie podejmował wobec niego czynności diagnostyczne i lecznicze. W ocenie organu ww. okoliczności świadczą o braku naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 ustawy. Jednakże w ocenie Sądu całkowicie uszło uwagi organu, że w trakcie postępowania administracyjnego skarżący postawił szereg bardzo konkretnych i szczegółowych zarzutów, które wskazywały, że jego ojcu udzielono świadczeń medycznych niezgodnie z aktualną wiedzą medyczną, na skutek czego pacjent zmarł, co w ocenie Sądu wskazywałoby na zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy. I tak skarżący podnosił m. in. że: - nieprawidłowo podano pacjentowi heparynę, która spowodowała powiększenie skrzepu w tętnicach; - w przypadku hipotonii zgodnie z wiedzą medyczną należało wykonać w trybie pilnym angiografię CT; - należało wykonać badanie tomograficzne, a następnie wdrożyć leczenia tromboliczne; - resuscytacja pacjenta została przeprowadzona w sposób sprzeczny z wiedzą medyczną, gdyż nie rozważono podania leków fibrynolitycznych i nie podjęto leczenia odwracalnych przyczyn zatrzymania krążenia – zatoru płucnego, a także nie zdiagnozowano i nie leczono kolejnej przyczyny zatrzymania krążenia – krwotoku wewnętrznego; - nieprawidłowo podano pacjentowi Hydrokortyzon, Ventolin i Pulmicort; - zbyt późno podjęto próbę zdiagnozowania kardiologicznej przyczyny duszności; - nie podjęto leczenia jednostkami ECMO. Organ nie odniósł w zaskarżonym rozstrzygnięciu do powyższych zarzutów skarżącego. Dodatkowo pomimo obszernych zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia art. 8 ww. ustawy poprzez nieudzielenie pacjentowi świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością, jak też obszernych wyjaśnień Szpitala w tym zakresie, organ nie odniósł się w pełni do stanowiska zarówno skarżącego jak i Szpitala, skupiając się jedynie na chronologii czynności medycznych przeprowadzonych wobec F. L. oraz ich ciągłości. W tym miejscu podkreślić należy, że [...] nie posiada uprawnień pozwalających na merytoryczną ocenę zastosowanego u pacjenta procesu diagnostyczno– leczniczego. Wobec powyższego Rzecznik, rozstrzygając w przedmiocie naruszenia praw pacjenta, gdy wymaga to zweryfikowania prawidłowości udzielonych świadczeń, zobligowany jest uwzględnić stanowiska podmiotów uprawnionych do takiej oceny. Rzecznik nie ingeruje w decyzje o charakterze medycznym, jak np. formułowanie zaleceń lekarskich. Przedmiotem jego zainteresowania jest jedynie to, czy w trakcie procesu leczniczego przestrzegane są prawa pacjenta wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Stanowisko Konsultanta jest z proceduralnego punktu widzenia opinią. Jak stanowi art. 9 ustawy z dnia 6 listopada 2008r., o konsultantach w ochronnie zdrowia wykonują oni zadania opiniodawcze m.in. dla Rzecznika Praw Pacjenta. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie pomimo obszernych zarzutów skarżącego co do prawidłowości procesu diagnostyczo-leczniczego, takiej (czy też takich) opinii zabrakło. Ponownie rozpoznając sprawę Rzecznik winien rozważyć zwrócenie się do Konsultanta (Konsultantów) o wydanie stosownych opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że organ administracji publicznej zobowiązany jest działać zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.) i rozstrzygać sprawę dopiero po należytym ustaleniu stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.) w oparciu o zebrane i właściwie rozpatrzone dowody (art. 77 § 1 k.p.a.). Ponadto sporządzone zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji administracyjnej jest odzwierciedleniem toku postępowania, ustaleń poczynionych przez organ i dowodów, które doprowadziły do takich, a nie innych wniosków. Wedle tego przepisu, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób właściwy narusza także zasady ogólne postępowania administracyjnego, przede wszystkim określoną w art. 7 k.p.a. zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej i realizujący tę zasadę szereg przepisów nakładających na organy administracji obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Skoro strona postępowania stawia konkretne zarzuty co do naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny w O. to - z uwagi na wymogi stawiane przez ustawodawcę w art. 107 § 3 k.p.a., a także ze względu na zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.) i obowiązek dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej - ma prawo oczekiwać odniesienia się przez organ do przedstawionej argumentacji. W ocenie Sądu nie zostały przez organ wyjaśnione w sposób należyty wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, co w konsekwencji pociąga za sobą niemożność oceny, czy, uwzględniając przedstawione wyżej uregulowania, w niniejszej sprawie nie stwierdzenie naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych przez ww. podmiot leczniczy. znajdowała oparcie w obowiązujących przepisach prawa i czy było uzasadnione wskazanymi w tych przepisach okolicznościami. Podnieść również w tym miejscu należy, że Sąd nie domniemywa intencji działania organu, ani nie czyni własnych ustaleń w sprawie. Aby ocenić rozstrzygnięcie organu w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować jego stanowiskiem zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów sprawy, dotyczących przede wszystkim kwestii podnoszonych przez stronę oraz okoliczności mających wpływ na ocenę żądania strony zgłoszonego w sprawie. Rola sądu administracyjnego sprowadza się wyłącznie do kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, a ta z kolei możliwa jest w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznoprawnych, tj. ustaleń co do faktów prawotwórczych, które wywierają skutki prawne oraz ustaleń co do oceny prawnej tych faktów. Te warunki natomiast są spełnione tylko w sytuacji przestrzegania zasad postępowania administracyjnego. Stwierdzenie wyżej opisanych wad doprowadziło do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, 77, 80, 107 § 3 k.p.a., przez brak ustalenia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do zastosowania art 53 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego winien mieć na uwadze przedstawione wyżej stanowisko Sądu w zakresie konieczności wszechstronnego i obiektywnego rozważenia okoliczności faktycznych sprawy niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji. Swoje rozstrzygnięcie organ uzasadni w sposób odpowiadający art. 107 § 3 k.p.a., odnosząc się w sposób pełny do zarzutów skarżącego w zakresie naruszenia prawa pacjenta F. L. do świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 8 oraz art. 6 ust. 1 ustawy, przez podmiot leczniczy: Uniwersytecki Szpital Kliniczny w O. Przed wydaniem rozstrzygnięcia Rzecznik winien rozważyć zwrócenie się do Konsultanta (Konsultantów) o wydanie stosownych opinii. Organ w ponownie wydanym rozstrzygnięciu winien wskazać prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia. Podkreślić jednakże należy, że Rzecznik ponownie rozpoznając sprawę winien opierać się na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i [...] , natomiast nie jest zobligowany do ustalania okoliczności oraz przeprowadzania dowodów właściwych dla innych postępowań, w tym dla postępowania przed sądem powszechnym w przedmiocie zasądzenia odszkodowania bądź zadośćuczynienia w świetle przepisów Kodeksu cywilnego. W ocenie Sądu w omawianym postępowaniu administracyjnym brak jest możliwości przeprowadzenia wnioskowanego przez skarżącego dowodu z opinii biegłych na okoliczność ustalenia mechanizmu oraz przyczyny zgonu F. L.. Powyższy dowód może być przeprowadzony w ewentualnym postępowaniu przed sądem powszechnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.