VII SA/Wa 153/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi D. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Miasta [...] oddala skargę

VII SA/Wa 153/20 UZASADNIENIE Rada Miasta [...] w dniu [...] maja 2019 r. podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji miasta [...]. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) oraz art. 8 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. z 2018 r. poz. 1398 ze zm.) Rada Miasta [...] wyznaczyła obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji miasta [...] w granicach określonych w załączniku nr 1 uchwały. Nadto ustanowiono się na rzecz Gminy Miasto [...] prawo pierwokupu wszystkich nieruchomości na obszarze rewitalizacji, o którym mowa w § 1. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że działania rewitalizacyjne Gmina będzie prowadzić w oparciu o Gminny Program Rewitalizacji, opracowany na podstawie ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. 2018 poz. 1398 ze zm.). Powyższa ustawa nakłada na Gminę posiadającą Lokalny Program Rewitalizacji obowiązek sporządzenia Gminnego Programu Rewitalizacji (GPR) do 2023 roku. Zgodnie z postanowieniami przywołanej ustawy, przygotowanie, koordynowanie i tworzenie warunków do wdrożenia i prowadzenia procesu rewitalizacji stanowią zadania własne Gminy, które Gmina prowadzić powinna w sposób jawny i przejrzysty, z zapewnieniem aktywnego udziału interesariuszy na każdym etapie (partycypacja społeczna). W celu wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji przeprowadzono szczegółowe badania i analizy, które zebrano w diagnozie sporządzonej przez Instytut Badawczy [...] spółka z o.o. w grudniu 2018r. przyjętej zarządzeniem Prezydenta Miasta [...]. Uchwała z dnia [...] maja 2019r. została podjęta na podstawie art. 8 ust. 1 w związku żart. 11 ust. 1-4 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. 2018 poz. 1398). Metodologię diagnozy obszarów zdegradowanych stanowiącą załącznik do ww. uchwały, skonsultowano ze specjalistami Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Jest to jednostka, w której w późniejszym etapie składany jest uchwalony GPR celem uzyskania wpisu do rejestru programów rewitalizacyjnych. Następnie podjęto Uchwałę Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie przystąpienia do opracowania Gminnego Programu Rewitalizacji (jest to uchwała intencyjna). W trakcie prac nad opracowaniem projektu uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Miasta [...], Burmistrz Miasta [...] prowadził dwukrotnie konsultacje społeczne w przedmiotowej materii. Za obszar zdegradowany w Gminie Miasto [...] uznano jednostki przestrzenne : [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Wyznaczony obszar rewitalizacji obejmuję cześć obszaru zdegradowanego, ustalony w wyniku szczegółowej analizy przestrzennej negatywnych zjawisk, które posłużyły do delimitacji obszaru zdegradowanego. Skargę na powyższą Uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. S., kwestionując włączenie do granic obszaru rewitalizacji i uznanie za obszar zdegradowany prywatnych nieruchomości, co powoduje obniżenie ich wartości rynkowej, a nadto ograniczenie prawa własności poprzez ustanowienie prawa pierwokupu na rzecz Gminy nieruchomości prywatnych objętych obszarem rewitalizacji. Nadto skarżąca podniosła, że sposób prowadzenia konsultacji poprzedzających przyjęcie zaskarżonej Uchwały nie zapewnił możliwości wypowiedzenia się przez wszystkich interesariuszy, którymi są właściciele nieruchomości leżących na obszarze rewitalizacji. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie stwierdzając, że żadne ze wskazanych w skardze naruszeń przepisów prawa nie miało miejsca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako - "p.p.s.a.") obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała Rady Miasta [...] w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Miasta, została wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, dalej jako - "u.s.g." lub "ustawa o samorządzie gminnym") i art. 8 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1398). Przepis art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. stanowi, że do wyłącznej właściwości rady gminny należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy. Ustawa o rewitalizacji określa zasady oraz tryb przygotowania, prowadzenia i oceny rewitalizacji - art. 1 ustawy. Rewitalizacja stanowi proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, prowadzony w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowanie działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki, skoncentrowane terytorialnie, prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji na podstawie gminnego programu rewitalizacji - art. 2 ust.1 ustawy. Przygotowywanie, koordynowanie i tworzenie warunków do prowadzenia rewitalizacji, a także jej prowadzenia w zakresie właściwości gminy, stanowią jej zadania własne (art. 3 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy w przypadku gdy gmina zamierza realizować zadania własne, o których mowa w art. 3 ust. 1, rada gminy wyznacza, w drodze uchwały, z własnej inicjatywy albo na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji, do których odnoszą się unormowania zawarte w przepisach art. 9 i 10 ustawy. Z przepisu art. 8 ust. 2 ustawy wynika, że w przypadku gdy uchwała, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z inicjatywy rady gminy, powierza ona wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta przeprowadzenie konsultacji społecznych dotyczących projektu tej uchwały. Stosownie do art. 13 ustawy uchwała, o której mowa w art. 8, stanowi akt prawa miejscowego. Tym samym zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała wyznaczyła obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji Miasta [...]. Analiza znajdującej się w aktach sprawy diagnozy służącej wyznaczeniu obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji prowadzi do wniosku, że należąca do skarżącej nieruchomość położona w [...] przy ul. [...] znajduje się w obszarze [...] objętym zaskarżoną Uchwałą. Wniesiona przez skarżącą skarga została oparta na przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Badając warunki dopuszczalności skargi na akt prawa miejscowego, Sąd jest zobligowany zbadać, czy został naruszony interes prawny lub uprawnienie strony skarżącej. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Trzeba tu wskazać, że skarga na akt prawa miejscowego nie jest skargą, która ze względu na ważny interes publiczny dostępna jest każdemu obywatelowi. Do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem i odwoływanie się do interesu społecznego lub interesu publicznego. Każdy skarżący, składając skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, musi wykazać, że w tym konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną, tj. opartą na konkretnym przepisie prawa, (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją, a skarżoną przezeń uchwałą, polegający na tym, że uchwała bezpośrednio ingeruje w sferę jego własnych praw lub obowiązków. W doktrynie i judykaturze istnieje ugruntowane stanowisko dotyczące cech jakie powinien posiadać interes prawny. Przyjmuje się, że powinien być osobisty, własny, indywidualny, konkretny i aktualny, a ponadto powinien być oparty na normie prawa powszechnie obowiązującego, przede wszystkim administracyjnego (materialnego), choć dopuszcza się również, aby była to norma prawa cywilnego. W tym ostatnim przypadku zwraca się jednak uwagę, że przepisy prawa cywilnego mogą być uwzględnione przy wyprowadzaniu interesu prawnego tylko wówczas, gdy przepis materialnego prawa administracyjnego odsyła do instytucji prawa cywilnego. Samoistnie natomiast normy prawa cywilnego nie dają podstawy do wyprowadzenia interesu prawnego strony, bowiem przedmiotem regulacji tych norm są stosunki cywilne, a nie stosunki administracyjne. Należy przyjąć, że interes prawny powinien być bezpośredni, a więc wynikać wprost z norm prawa powszechnie obowiązującego. Pojęcie interesu prawnego uosabia potencjalną możność nałożenia obowiązków lub przyznania uprawnień, które muszą wynikać z powszechnie obowiązującego prawa i których adresatem może być wyłącznie osoba określona (wskazana) przez to prawo (vide: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz pod redakcją R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. CH Beck, wyd. 2). Niewątpliwie, określona powyżej przez ustawodawcę legitymacja do wniesienia skargi na uchwały organu gminy jest legitymacją szczególną w stosunku do wynikającej z art. 50 p.p.s.a. Zaostrzono tu bowiem w stosunku do podstawowej regulacji sądowo-administracyjnej, rygory związane z wnoszeniem skarg z uwagi na doniosły ustrojowo charakter uprawnienia do zaskarżania aktów prawa miejscowego, które są przepisami powszechnie obowiązującymi (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1421/08). Zaskarżając więc uchwałę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym trzeba dowieść, że uchwała naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na sferę prawnomaterialną skarżącej, czyli np. pozbawia ją pewnych, prawem gwarantowanych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej należy wskazać, że przysługujące skarżącej prawo własności działki znajdującej się na obszarze objętej zaskarżoną Uchwałą oraz fakt, że ustanawia ona prawo pierwokupu na rzecz Gminy nieruchomości skarżącej uzasadnia przyjęcie, że przysługujący jej interes prawny został naruszony. Przechodząc do oceny zaskarżonej Uchwały należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa. W tym miejscu należy odwołać się tak do celów jakim służy ustawa o rewitalizacji, jak i powinności organów posiadających władztwo w przedmiocie określenia zasad oraz trybu przygotowania, prowadzenia i oceny rewitalizacji. Ustawa w artykule 2 określa definicję rewitalizacji jako proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, prowadzony w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki, skoncentrowane terytorialnie, prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji na podstawie gminnego programu rewitalizacji. Zgodnie z ustawą o rewitalizacji obszar zdegradowany to wyznaczony obszar gminy znajdujący się w stanie kryzysowym z powodu koncentracji negatywnych zjawisk społecznych, w szczególności bezrobocia, ubóstwa, przestępczości, niskiego poziomu edukacji lub kapitału społecznego, a także niewystarczającego poziomu uczestnictwa w życiu publicznym i kulturalnym. Oprócz występowania na danym obszarze gminy negatywnych zjawisk społecznych wyznaczenie obszaru zdegradowanego wymaga ponadto występowania na nim co najmniej jednego z następujących negatywnych zjawisk: • gospodarczych – w szczególności niskiego stopnia przedsiębiorczości, słabej kondycji lokalnych przedsiębiorstw lub • środowiskowych – w szczególności przekroczenia standardów jakości środowiska, obecności odpadów stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi lub stanu środowiska, lub • przestrzenno-funkcjonalnych – w szczególności niewystarczającego wyposażenia w infrastrukturę techniczną i społeczną lub jej złego stanu technicznego, braku dostępu do podstawowych usług lub ich niskiej jakości, niedostosowania rozwiązań urbanistycznych do zmieniających się funkcji obszaru, niskiego poziomu obsługi komunikacyjnej, niedoboru lub niskiej jakości terenów publicznych, lub • technicznych – w szczególności degradacji stanu technicznego obiektów budowlanych, w tym o przeznaczeniu mieszkaniowym, oraz niefunkcjonowaniu rozwiązań technicznych umożliwiających efektywne korzystanie z obiektów budowlanych, w szczególności w zakresie energooszczędności i ochrony środowiska. Wyznaczenie obszaru zdegradowanego musi zostać poprzedzone sporządzeniem przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) diagnozy potwierdzającej spełnienie przez obszar zdegradowany przesłanek jego wyznaczenia. Diagnozę służącą wyznaczeniu obszaru zdegradowanego opracowuje się na podstawie analiz, w których wykorzystuje się obiektywne i weryfikowalne mierniki i metody badawcze dostosowane do lokalnych uwarunkowań. Takie rozwiązanie pozwala dostosować sposób wykonania ustawy o rewitalizacji do specyfiki poszczególnych gmin. Czynności organu wykonawczego gminy poprzedzające podjęcie uchwały w sprawie ustanowienia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji stanowią element nierozerwalny w procesie stanowienia prawa. Konsultacje społeczne unormowane w art. 6 ustawy o rewitalizacji stanowią bowiem warunek konieczny, sine quo non, dla prawidłowego procedowania przez organ uchwałodawczy gminy w tym przedmiocie. Nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, iż wolą ustawodawcy wyrażoną właśnie w ustawie o rewitalizacji, jednym z kluczowych elementów procesu rewitalizacji jest włączenie możliwie największego grona interesariuszy w planowanie i realizację przedsięwzięć rewitalizacyjnych, co z kolei zapewnić mogą konsultacje stypizowane w art. 6 przywołanej ustawy. Tak rozumiana partycypacja społeczna obejmuje przygotowanie, prowadzenie i ocenę rewitalizacji w sposób zapewniający aktywny udział interesariuszy. Konsultacje określone w art. 6 ustawy, co wymaga podkreślenia, mają na celu zebranie od interesariuszy rewitalizacji uwag, opinii i propozycji dotyczących projektu uchwały w sprawie ustanowienia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji. Konsultacje nie mogą ograniczać się tylko do przedstawienia tych planów, ale także do wysłuchania opinii na ich temat, ich modyfikowania i informowania o ostatecznej decyzji. Konsultacje społeczne to wszak sposób uzyskiwania opinii, stanowisk, propozycji itp. od instytucji i osób, których w pewien sposób dotkną, bezpośrednio lub pośrednio, skutki proponowanych przez administrację działań. Celem konsultacji jest zatem zebranie uwag, opinii i propozycji od interesariuszy rewitalizacji w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o rewitalizacji. O rozpoczęciu konsultacji społecznych oraz formach, w jakich będą prowadzone, powiadamia się nie później niż w terminie 7 dni przed dniem ich przeprowadzenia, w sposób zapewniający udział w nich możliwie szerokiego grona interesariuszy, co najmniej poprzez obwieszczenie, ogłoszenie w sposób zwyczajowo przyjęty w danej gminie oraz ogłoszenie na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej. Formami konsultacji społecznych są: a) zbieranie uwag w postaci papierowej lub elektronicznej, w tym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej lub formularzy zamieszczonych na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej, b) spotkania, debaty, warsztaty, spacery studyjne, ankiety, wywiady, wykorzystanie grup przedstawicielskich lub zbieranie uwag ustnych. Konsultacje społeczne mocą art. 6 ust. 4 prowadzi się z wykorzystaniem formy, o której mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o Rewitalizacji, oraz co najmniej dwóch form, o których mowa w jego ust. 3 pkt 2. I co ważne, termin wyznaczony na składanie uwag nie może być krótszy niż 30 dni, licząc od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2. Przy czym mocą art. 6 ust. 6 ustawy, konsultacje społeczne prowadzi się w sposób ułatwiający zrozumienie prezentowanych treści. Niezwłocznie po zakończeniu każdej z form konsultacji społecznych opracowuje się informację podsumowującą jej przebieg, zawierającą dane o miejscu i czasie jej przeprowadzenia i omówienie jej przebiegu. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zarzuty o naruszeniu zasady partycypacji społecznej wyrażonej n art. 5 ust. 3 ustawy o rewitalizacji nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o rewitalizacji dwukrotnie przeprowadzono proces konsultacji społecznych ([...] styczeń 2019r. do [...] lutego 2019r. oraz [...] kwiecień 2019r. do [...] maja 2019r.). Burmistrz Miasta [...] w dniu [...] grudnia 2018r. wystosował ogłoszenie o przystąpieniu do konsultacji społecznych dotyczących projektu uchwały Rady Miasta [...] w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji miasta [...].( BIP http://bip. [...].pl/pI/bip/px_ogloszenie.wps. [...].12.2018r.pdf). W dniu [...] marca 2019r. ukazało się ogłoszenie Burmistrza Miasta [...] o przystąpieniu do ponownych konsultacji społecznych dotyczących projektu uchwały Rady Miasta [...] w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacjiMiasta[...].(BIPhttp://bip.[...].pl/pl/bip/px_ogloszenie.wps.[...].03.2019r.pdf). Konsultacje od dnia [...] stycznia 2019 roku do dnia [...] lutego 2019 roku prowadzone były w formie: 1) spotkania otwartego z mieszkańcami miasta i interesariuszami rewitalizacji, umożliwiającego omówienie propozycji wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji w [...], a także zgłaszanie uwag, opinii, propozycji oraz składanie ich ustnie do protokołu. Spotkanie odbyło się w dniu [...] stycznia 2019r. w Centrum [...] ([...]), ul. [...],[...]w godzinach 17.00 - 19.00, 2) zbierania uwag i opinii w formie papierowej oraz elektronicznej z wykorzystaniem formularza konsultacyjnego. Wypełniony formularz można było dostarczyć drogą elektroniczną (skan, zdjęcie) na adres email: [...]@[...].pl, [...].[...]@[...].pl lub drogą korespondencyjną na adres: Urząd Miasta [...],[...],[...], lub złożyć bezpośrednio na dziennik podawczy urzędu, 3) ustnej do protokołu w siedzibie Urzędu Miasta [...], w Wydziale Planowania i Rozwoju budynek [...],[...][...]piętro, pok. Nr [...] w godzinach pracy Urzędu. Konsultacje od dnia [...] kwietnia 2019 r. do dnia [...] maja 2019 r. prowadzone były w formie: 1) spotkania otwartego z mieszkańcami miasta i interesariuszami rewitalizacji, umożliwiającego omówienie propozycji wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji w [...], a także zgłaszanie uwag, opinii i propozycji oraz składanie ich ustnie do protokołu. Spotkanie odbyło się w dniu [...] kwietnia 2019r. w Centrum [...] ([...]), ul. [...],[...] w godzinach 17.00 - 18.00, 2) zbierania uwag i opinii w formie papierowej oraz elektronicznej z wykorzystaniem formularza konsultacyjnego. Wypełniony formularz można było dostarczyć drogą elektroniczną (skan, zdjęcie) na adres email: [...]@[...].pl, [...]@[...].pl lub drogą korespondencyjną na adres: Urząd Miasta [...],[...],[...], lub złożyć bezpośrednio na dziennik podawczy urzędu, 3) ustnej do protokołu w siedzibie Urzędu Miasta [...], w Wydziale Planowania i Rozwoju budynek [...],[...] piętro, pok. nr [...] w godzinach pracy Urzędu, 4) spotkanie informacyjne dotyczące zasad przygotowania projektów na obszarze rewitalizacji w dniu [...].05.2019 w Centrum [...] ([...]), ul. [...],[...] w godzinach 17 00 - 18.00. Materiały informacyjne dostępne były również: a) w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem http://bip. [...].pl/ - http://bip. [...].pl/pl/bip/px_ogloszenie.wps. [...].12.2018.r.pdf) - http://bip. [...].pl/pl/bip/px_ogloszenie.wps. [...].03.2019.pdf b) na stronie internetowej miasta [...] pod adresem http://www. [...].pl - Zapraszamy do udziału w konsultacjach - artykuł z dnia [...] stycznia 2019 roku. - VI posiedzenie Komitetu Rewitalizacji-artykuł z dnia [...] stycznia 2019 roku. - Komitet Rewitalizacji. Protokół z szóstego posiedzenia - artykuł z dnia [...] lutego 2019 roku. - Obszary rewitalizacji - konsultacje społeczne - artykuł z dnia [...] kwietnia 2019 roku - #[...] w konsultacje - artykuł z dnia [...] maja 2019 roku. c) na stronie Facebook Miasta [...] pod adres https://www.facebook.com/[...]/ - Obszary rewitalizacji - konsultacje społeczne - artykuł z 28 marca 2019 roku. d) w programie informacyjnym Kurier Mazowiecki na antenie TVP3 Warszawa (emisja 8 lutego 2019 r., godz. 18:00). e) w siedzibie Urzędu Miasta [...], w Wydziale Planowania i Rozwoju budynek [...],[...] piętro, pok. nr [...] w godzinach pracy Urzędu. - wersja papierowa projektu uchwały była dostępna w dniach [...] stycznia 2019r.- [...] lutego 2019r.; - wersja papierowa projektu uchwały była dostępna w dniach [...] kwietnia 2019r.- [...] maja 2019r. W wyniku prowadzonych konsultacji zgłoszono 11 uwag (propozycji zmian), na spotkania przyszło w sumie 6 osób. W dniu [...] lutego 2019r. Burmistrz Miasta [...] ogłosił informację podsumowującą przebieg konsultacji społecznych dotyczących projektu uchwały Rady Miasta [...] w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji miasta [...] w załączeniu przedstawiając wszystkie zgłoszone w trakcie konsultacji wnioski i uwagi wraz z odniesieniem się do nich. Podobnie ogłoszono informację podsumowującą konsultacje społeczne w dniach [...] kwiecień – [...] maj 2019r. W ocenie Sądu dwukrotne konsultacje społeczne dotyczące Uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji miasta [...], zostały przeprowadzone zgodnie z art. art. 6 ustawy o rewitalizacji. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że w razie podjęcia przez radę gminy uchwały o wyznaczeniu obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, rada gminy ma możliwość ustanowienia w tej uchwale na swoją rzecz prawa pierwokupu wszystkich nieruchomości położonych na obszarze rewitalizacji. Uznaniu gminy pozostawiono, czy prawo pierwokupu zostanie ustanowione. Prawo pierwokupu wykonuje – w zależności od liczby mieszkańców danego miasta – wójt, burmistrz lub prezydent w trybie przewidzianym w ustawie o gospodarce nieruchomościami. O zawarciu warunkowej umowy sprzedaży (warunkiem sprzedaży jest nieskorzystanie z prawa pierwokupu) należy zatem poinformować wójta, burmistrza lub prezydenta, który w terminie miesiąca od otrzymania zawiadomienia o treści tej umowy może złożyć oświadczenie o wykonaniu prawa pierwokupu. W takim przypadku gmina nabywa nieruchomość po cenie ustalonej pomiędzy stronami warunkowej umowy sprzedaży. Przy czym potencjalny zakup nieruchomości przez gminę ma w powyższym przypadku charakter fakultatywny. Prawo pierwokupu zostało wprowadzone zgodnie z art. 11 Ustawy o rewitalizacji z dnia 9 października 2015 r., na okres dwóch lat od wejścia w życie Uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego oraz obszaru rewitalizacji. Ustawodawca założył, że jeśli w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie uchwały wyznaczającej obszar rewitalizacji samorządy nie ustanowią na tym obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, stracą moc uprawnienia i zakazy, o których mowa w ust. 5 Ustawy, czyli m. in. prawo pierwokupu. Ograniczenia dla sprzedawcy dotyczą więc jedynie osoby kontrahenta i wynikają z przepisów ustawy. Należy natomiast podzielić stanowisko Rady Miasta, że nie istnieje możliwość wyłączenie z obszaru rewitalizacji nieruchomości będących własnością prywatną. Takie działanie nie jest formalnie możliwe do przeprowadzenia, ze względu na to, że obszar rewitalizacji stanowi funkcjonalną całość. Rewitalizacja jest bowiem procesem, który wpływa na cały objęty nim obszar, na którym realizowane są projekty rewitalizacyjne, a nie tylko na pojedyncze nieruchomości. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ( Dz.U z 2019r. ,poz. 2325).