VII SA/Wa 1428/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na uchwałę Rady m.st. Warszawy z [ grudnia 2007r. Nr [ w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu P.S. - ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z 23 maja 2023r P. S. reprezentowany przez radcę prawnego V. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady [...] z [...] grudnia 2007r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: MPZP") [...] -część "[...]". Powyższą uchwałę zaskarżył w części, tj. w zakresie § 13 ust. 3 MPZP. Wraz ze skargą uiścił wpis sądowy w wysokości 300 złotych ( potwierdzenie uiszczenia wpisu (k.-18). W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Pismem z 11 sierpnia 2023r. pełnomocnik działając w imieniu skarżącego cofnął skargę wniesioną na ww. uchwałę. Jednocześnie wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 300 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935; zwanej dalej "ustawą zmieniającą z 2017 r.") – tj. z dniem 1 czerwca 2017r. – modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (obecnie: Dz. U. z 2023 r., poz. 40 t.j., w skrócie "u.s.g."). Przepis ten w brzmieniu sprzed ww. zmiany stanowił, że: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Natomiast od dnia 1 czerwca 2017r. przepis art. 101 ust. 1 stanowi, że: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego ustawy zmieniającej z 2017 r. – art. 17 ust. 1 – do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów gminy (uchwał/ zarządzeń), nowa regulacja art. 101 ust. 1 u.s.g. znajduje zastosowanie tylko w stosunku do takich aktów, które zostały podjęte po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej z 2017 r. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 6 grudnia 2007r., a zatem przed wejściem w życie ustawy zmieniającej z 2017 r. Powyższe skutkuje koniecznością zastosowania art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. – tj. wymagającym poprzedzenia skargi do sądu wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do organu, który wydał kwestionowany akt (tu: uchwałę). W konsekwencji, w przypadku skargi na taką uchwałę znajdują zastosowanie również przepisy art. 52 § 4 i art. 53 § 2 p.p.s.a. – w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji – które ówcześnie stanowiły, że: – art. 52 § 4 p.p.s.a. – "W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania." – art. 53 § 2 p.p.s.a. – "W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa." Na tle tego ostatniego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych ostatecznie ukształtował się pogląd, zgodnie z którym "do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. zastosowanie znajduje art. 53 § 2 p.p.s.a. [...]. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga" [zob. postanowienie NSA z 23.04.2013r., I OSK 710/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie "CBOSA"). W niniejszej sprawie skarżący pismem z 15 marca 2023r. (doręczonym do organu w dniu 20 marca 2023r. (data stempla wpływu do organu) wezwał organ do zaprzestania naruszenia prawa własności. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych nie wynika, aby organ udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie. Tym samym termin dla skarżącego do wniesienia skargi na powołaną wyżej uchwałę organu wynosił 60 dni i biegł od daty 20 marca 2023r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc 19 maja 2023r. Przedmiotowa skarga ( pismem z 23 maja 2023r. została wniesiona natomiast przez skarżącego 25 maja 2023r. (data nadania ), a więc z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącego dotyczącego cofnięcia skargi należy podkreślić, że strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, z uwagi na wniesienie jej po terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a w punkcie drugim sentencji postanowienia.