VII SA/Wa 142/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 97/10 postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący – S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem sprawa objęta przedmiotową skargą została prawomocnie osądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1622/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Podstawę odrzucenia skargi stanowi między innymi powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Pojęcie to oznacza moc prawną prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W tej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 97/10 zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania pisma S. D. z dnia 26 listopada 2009 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku (punkt I wyroku). Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie badał kwestię niewykonania tego wyroku i wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1622/14, prawomocnym od dnia 30 lipca 2015 r. oddalił skargę S. D. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. W uzasadnieniu powyższego wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd wskazał, że "W ocenie Sądu, wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem, wbrew wywodom skarżącego brak jest podstaw do stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10." Powyższe przemawia za uznaniem, że ww. wyrok z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1622/14 oddalający skargę skarżącego na niewykonanie wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 97/10, korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a tym samym kolejna skarga wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Prawnie niemożliwym jest bowiem ponowne wydanie w tej sytuacji przez Sąd orzeczenia pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej przedmiotowo sprawie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucił skargę.