VII SA/Wa 1412/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić J. W. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Skarżący – J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca odpis ww. zarządzenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 czerwca 2016 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 6 lipca 2016 r. Pismem z dnia 7 lipca 2016 r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego i wpłacił brakującą kwotę wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 9 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt II OZ 1329/16 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 11 października 2016 r. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt II OZ 264/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 9 sierpnia 2016 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu, bowiem nie uzupełnił w terminie brakującej kwoty wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca odpis ww. zarządzenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 czerwca 2016 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 6 lipca 2016 r. Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt II OZ 264/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 9 sierpnia 2016 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.