VII SA/Wa 1392/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. E. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz T. E. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

T. E. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty P. z dnia 30 kwietnia 2024 r. nr [...] zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestora J.W. sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...], obejmujące: budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na dz. nr ew. [...] [...] obr. P. N., gm. R.. W odpowiedzi na skargę Starosta P. wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że skarżącemu nie przysługiwał status strony w przedmiotowym postępowaniu. Organ podał, że 16 kwietnia 2024 r. skarżący złożył wniosek o uznanie go za stronę w przedmiotowym postępowaniu o pozwolenie na budowę. Pismem z 18 kwietnia 2024 r. organ poinformował skarżącego, że uznanie za stronę w postępowaniu o pozwolenie na budowę musi wynikać z konkretnych norm prawa materialnego, a na obecnym etapie postępowania nie występują ograniczenia w sposobie zabudowy nieruchomości skarżącego, aby uznać go za stronę w przedmiotowym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone być musi sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, tj. czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie posiada przymiotu strony, bowiem nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie został uznany przez organ za stronę przedmiotowego postępowania administracyjnego i nie została jemu doręczona kwestionowana decyzja, ponieważ jak ustalił organ, z wniosku o pozwolenie na budowę nie wynika, żeby projektowane zamierzenie inwestycyjne negatywnie oddziaływało na nieruchomość skarżącego, a obszar oddziaływania projektowanej inwestycji zamyka się w granicach działek inwestycyjnych nr [...] i [...] Jedyną stroną w przedmiotowym postępowaniu był inwestor J. W. sp. z o.o. z siedzibą w W. i tylko jej - reprezentowanej przez pełnomocnika - organ doręczył zaskarżoną decyzję. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego inkryminowaną decyzją, a skoro tak, to również nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez podmiot niemający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.