VII SA/Wa 139/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy. Zgodnie z zrządzeniem z dnia 21 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę skarżącą na podstawie § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca odebrała powyższe wezwanie w dniu 11 lutego 2019 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł więc na dzień 18 lutego 2019 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 7 marca 2019 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność strony skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 ppsa.