VII SA/Wa 1361/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonego postanowienia

Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. L. S. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] nakładające na L. S. obowiązek przedstawienia w terminie 2 miesięcy w PINB [...] oceny technicznej części przewodów wentylacyjnych aneksu kuchennego i łazienki wykonanych pod zabudową G-K w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...]. Pełnomocnik Skarżącej w piśmie z dnia 14 lipca 2017 r. wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie postanowienia grozi trudnymi do odwrócenia skutkami. Jak wynika z treści wniosku obowiązek wykonania oceny technicznej drożności przewodów wentylacyjnych stanowi znaczny wydatek, który uniemożliwiłby spłatę rat zaciągniętego przez L. S. kredytu narażając Skarżącą na nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek Skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w przepisie art. 61 p.p.s.a. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 cyt. ustawy Sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek Skarżącego, a wobec tego to Skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie Skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. Twierdzenia strony powinny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08). Innymi słowy, wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżąca na potrzeby wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oprócz ogólnikowego tylko uzasadnienia nie przedstawiła bliżej swojej sytuacji materialno-finansowej, co pozwoliłoby na weryfikację twierdzenia, że wykonanie postanowienia prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie postanowienia wiąże się ze stratami dla Skarżącej. Nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych dochodów, czy uzasadnionych kosztów jakie miałyby być poniesione w związku z nałożonym obowiązkiem przedstawienia oceny technicznej. Natomiast okoliczności powoływane przez Skarżącą Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.