VII SA/Wa 1316/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisu rozporządzenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A. S, pismem z dnia 27 lutego 2018 r. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zadaniem skarżącej, potrzeba wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego zachodzi w sytuacji niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a w jej ocenie w niniejszej sprawie niezbędne przesłanki występują łącznie. Podniosła, że wykonanie decyzji oznacza nienależną zdaniem skarżącej, wypłatę kwoty 6.800 EUR 17-tu osobom oraz nałożenie na skarżącą kary finansowej w wysokości 17.000 zł. Radca prawny A. S. wskazała, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji odzyskanie wypłaconych kwot będzie bardzo utrudnione a nawet niemożliwe, w wielu przypadkach może zajść konieczność dochodzenia poszczególnych kwot w postępowaniach sądowych, narażając skarżącą oraz uczestników na dodatkowe koszty. Dodatkowo skarżąca stwierdziła, że orzeczona wobec niej kara negatywnie odbije się na wynikach finansowych spółki. Skarżąca uzasadniła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pogorszeniem się sytuacji finansowej spółki załączając na dowód sprawozdanie finansowe [...] sp. z o.o. za rok 2016 oraz wydruk z bazy danych przewoźnika. Skarżąca przytoczyła również argumenty uzasadniające pogorszenie się sytuacji finansowej spółki w wyniku nałożenia na nią [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kary finansowej oraz obowiązków wypłaty licznym pasażerom zryczałtowanego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Regulacja ta ma charakter fakultatywny i stanowi formę tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowiąc wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od tej zasady ustawodawca przewidział dwa wyjątki dotyczące aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie lub co najmniej uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia, na skutek wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno zawierać argumenty świadczące o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne w odniesieniu do konkretnych faktów i okoliczności. Skarżąca uzasadniła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pogorszeniem się sytuacji finansowej spółki załączając na dowód sprawozdanie finansowe [...] sp. z o.o. za rok 2016 oraz wydruk z bazy danych przewoźnika. Przytoczyła również argumenty wskazujące na pogorszenie się sytuacji finansowej spółki w wyniku nałożenia na nią kary finansowej oraz obowiązków wypłaty licznym pasażerom zryczałtowanego odszkodowania. Wymierzenie przez organ kary finansowej oraz obowiązków wypłaty poszkodowanym pasażerom zryczałtowanego odszkodowania związane jest niewątpliwie z powstaniem dla skarżącej negatywnych konsekwencji finansowych. Niemniej jednak wykonanie zaskarżonej decyzji, nawet przed rozpoznaniem skargi, i łącząca się z tym konieczność zapłaty przewidzianych w niej należności charakteryzuje się - co do zasady - całkowicie odwracalnym charakterem. Samo potencjalne ryzyko np. niewypłacalności lub upadłości pasażerów, którym skarżąca zapłaci zryczałtowane odszkodowanie, jak również ewentualne koszty związane z dochodzeniem od nich zwrotu tych należności w razie wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego, nie mogą zostać uznane za uprawdopodabniające możliwość wyrządzenia skarżącej szkody majątkowej w wyniku wykonania decyzji przed uzyskaniem przez nią waloru prawomocności (oceny przez sąd administracyjny). Trudności finansowe, na które powołuje się skarżąca również nie mogą przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu jej oceny przez sąd. W niniejszej sprawie należy uwzględniać okoliczność, iż decyzja Prezesa ULC dotyczy ochrony szczególnych podmiotów, jakimi są pasażerowie linii lotniczej, będący jednocześnie konsumentami. Końcowo Sąd wskazuje, iż z istoty art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wynika obowiązek udowodnienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej jednak strona wnioskująca o ochronę tymczasową jest zobowiązana do przedstawienia wszystkich argumentów wraz z ewentualnie istniejącymi dowodami, które świadczą za zasadnością przyznania ochrony tymczasowej tj. ziszczeniem się przesłanki trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji bądź znacznej szkody majątkowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest niekwestionowane, iż to na stronie spoczywa ciężar przedstawienia powyższych okoliczności. Reasumując ochrona tymczasowa przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie służy zabezpieczeniu strony przed wszystkimi skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio wiążącymi się z jej wykonaniem, mogącymi stanowić znaczną szkodę lub być trudnymi do odwrócenia. "Chodzi, więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu." (Bogusław Dauter, Komentarz do art.61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi LEX nr 498515). W razie wykonania decyzji i jej prawomocnego wyeliminowania z obrotu przez sąd, istnieją mechanizmy umożliwiające odzyskanie wypłaconych kwot. Potencjalne trudności w tym zakresie nie mogą uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji. Tym samym w rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki nie wskazują ani nie uprawdopodabniają, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia