VII SA/Wa 1291/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. T. T., również jako "skarżąca", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca ww. wezwania została prawidłowo doręczona w dniu 15 czerwca 2016 r. (k. 13). W odpowiedzi, pismem z dnia 16 czerwca skarżąca nadesłała 2 odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania odnośnie dołączania odpisów skargi zostały określone w art. 47 § 1 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W sprawie niniejszej, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. zostało prawidłowo doręczone w dniu 15 czerwca 2016 r. Skarżąca obowiązana była zatem nadesłać brakujące 4 odpisy skargi w wyznaczonym 7-dniowym terminie, tj. do dnia 22 czerwca 2016 r., a ponieważ w tym terminie nadesłała jedynie 2 odpisy, przez co nie uzupełniła braków formalnych skargi – uznać należy, że zachodzi podstawa do jej odrzucenia. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.