VII SA/Wa 1288/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2024 r. skargi D. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2023 r. nr 347/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2023 r. nr 347/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki została doręczona D. R. (dalej: skarżącemu) 29 marca 2023 r. W dniu 8 maja 2023 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję – wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Po rozpoznaniu tego wniosku, postanowieniem z 8 listopada 2023 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Będąca przedmiotem skargi decyzja administracyjna została doręczona skarżącemu 29 marca 2023 r., w związku z tym trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w piątek 28 kwietnia 2023 r. Wniesienie skargi dopiero 8 maja 2023 r. nastąpiło zatem po upływie terminu na zaskarżenie ww. decyzji do sądu administracyjnego. W związku z tym, że nie doszło do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Sąd zobowiązany był odrzucić tę skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zdecydował o zwrocie skarżącemu całej kwoty uiszczonego wpisu sądowego od skargi, o czym orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.