VII SA/Wa 1283/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. i J. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w sprawie ze skargi A. P. i J. P. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]

W dniu 26 maja 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) A. i J. P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...], uchylającą w całości decyzję [...] Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...], umarzającą postępowanie w sprawie unieważnienia uzgodnienia w zakresie warunków ochrony przeciwpożarowej, i umarzającą postępowanie w całości. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, umotywowany narażeniem skarżących, jako mieszkańców budynku sąsiedniego, na realne niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia i mienia w przypadku pożaru. W ocenie skarżących nowa inwestycja pozbawi ich budynek możliwości dojazdu wozów strażackich oraz drogi ewakuacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy zatem tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 714/08). Do wykonania nie kwalifikują się natomiast te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonych nie wymagają czynności ze strony ich adresatów. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 470/14). Stwierdzić należy, że wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła decyzję organu drugiej instancji, umarzającą postępowanie w całości. Taka decyzja nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, nie może więc spowodować bezpośrednich zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.