VII SA/Wa 1273/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Lucyna Staniszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewoda Mazowiecki z dnia 11 lutego 2025 r., znak: WIR-II.7840.6.17.2024.GGC w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

E. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 lutego 2025 r., nr 197/OPO/2025 utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 17 września 2024 r., znak: UD-XVIII_WAB.6743.106.2006.2024.KBU w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie stacji ładowania pojazdów. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 17 lutego 2025 r. zatem termin do złożenia skargi upłynął 19 marca 2025 r. Skarżący dnia 18 marca 2025 r. złożył skargę wnosząc ją na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 14 maja 2025 r. przesyłka została zwrócona przez operatora pocztowego z uwagi na niezgodność pomiędzy adresatem a rzeczywistym adresem przesyłki. Prawomocnym postanowieniem z dnia 2 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 7 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po terminie. Jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jak stanowi art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 z późn. zm., zwanej dalej "k.c.") termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast zgodnie z art. 112 k.c. termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której termin wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem wyrażonym w dniach, zatem zastosowanie do niego ma art. 111 § 1 k.c. Warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie, zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stanowiąc, że w takiej sytuacji Sąd skargę odrzuca. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 17 lutego 2025 r., t.j. dzień po dniu, w którym skarżący odebrał zaskarżoną decyzję. Zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 marca 2025 r. (środa). Tymczasem, skarga została prawidłowo wniesiona w dniu 15 maja 2025 r., tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia jednakże wniosek ten został przez Sąd rozpoznany postanowieniem z dnia 2 października 2025 r., w którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.