VII SA/Wa 1238/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. w[...] w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić [...] Sp. z o.o. w [...] przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Spółka [...] Sp. z o.o. w [...] złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (wpisu od skargi). Argumentując wniosek ww. Spółka wskazała, że jest spółka celową powołana w celu wybudowania, a następstwie eksploatowania farm wiatrowych. Z uwagi na liczne postępowania administracyjne i nowelizację prawa sytuacja materialna spółki uległa pogorszeniu (spadek produkcji energii elektrycznej). Z formularza PPPr wynika, że Spółka posiada na koncie bankowym 5 000 zł. Wysokość kapitału/majątku wskazano na kwotę 19 000 zł. Wartości środków trwałych Spółki i wysokości zysku/strat nie podano. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. Rozpoznając wniosek należy wskazać, że nie jest zasadne przyznanie Spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Spółka posiada obecnie na koncie bankowym kwotę znacznie przewyższającą wysokość wpisu sądowego (200 zł.). Spółka nie wskazała, by posiadała zadłużenie, posiadała kredyty z których spłaceniem miała kłopoty. Należy również zauważyć, że spółka nie wyjaśniła w sposób rzetelny swojej sytuacji nie wypełniając wszystkich rubryk formularza PPPr z danymi dotyczącymi sytuacji finansowej (rubryki w których należy podać wartość środków trwałych, wysokość zysku/strat). Tym samym Spółka uniemożliwiła pełną ocenę sytuacji materialnej. W tej sytuacji nie ma podstaw do przerzucania ciężaru funkcjonowania Spółki, a wiec podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą ukierunkowaną na zysk, na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Spółki zostaje finansowana ze środków publicznych. Należy również wskazać, że koszty postępowania sądowego jako należności budżetu państwa należy uiszczać na równi z innymi wydatkami obciążającymi skarżącą spółkę. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.