VII SA/Wa 1218/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze sprzeciwu R. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2020 r., znak: [...], NR [...]Wojewoda [...]na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 104 k.p.a. ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. K. reprezentowanej przez adw. Ł. P. od decyzji Starosty [...]NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla R. M. obejmującego budowę budynku gospodarczo-inwentarskiego (chlewni) o obsadzie 39,9 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą - płytą pod silos paszowy o pojemności 25 ton, na działce o nr ew. [...]położonej w m. [...], gm. [...]-uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazuję sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podjętego orzeczenia organ wskazał, że decyzją NR [...]z [...]czerwca 2019 r. Starosta [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla R. M. obejmujące budowę budynku gospodarczo-inwentarskiego (chlewni) o obsadzie 39,9 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą - płytą pod silos paszowy o pojemności 25 ton, na działce o nr ew. [...]położonej w m. [...], gm. [...]. W związku z odwołaniem złożonym przez M. K. od ww. decyzji organu I instancji, Wojewoda [...]decyzją NR [...]z [...]września 2019 r. uchylił zaskarżoną decyzje Starosty [...]NR [...]z [...]czerwca 2019 r., znak: [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...], Starosta [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla R. M. obejmującego budowę budynku gospodarczo-inwentarskiego (chlewni) o obsadzie 39,9 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą - płytą pod silos paszowy o pojemności 25 ton, na działce o nr ew. [...]położonej w m. [...], gm. [...]. Odwołanie od ww. decyzji, w ustawowym terminie, wniosła M. K. reprezentowana przez adw. Ł. P.. Organ I instancji przy piśmie z [...]marca 2020 r. przekazał ww. odwołanie wraz z aktami sprawy Wojewodzie [...], które wpłynęło do tut. urzędu w dniu [...]marca 2020 r. Starosta [...]pismem z [...]marca 2020 r. przekazał do tut. organu również protest mieszkańców wsi [...]przeciwko wydanej przez organ I instancji decyzji NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...], pod którym podpisały się również strony tego postępowania niezadowolone z treści ww. rozstrzygnięcia. Następnie do organu odwoławczego [...]marca 2020 r. wpłynęło pismo Starosty [...], datowane na [...]marca 2020 r., przekazujące pismo złożone przez inwestora – R. M. w przedmiotowej sprawie. Wojewoda [...]wezwaniem z [...]kwietnia zobowiązał J. G. - stronę postępowania, a jednocześnie autora protestu, do dostarczenia zgodnie z art. 33 § 3 k.p.a. oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictw, z których wynika umocowanie do reprezentowania mieszkańców wsi [...], którzy złożyli swoje podpisy pismem z [...]marca 2020 r. stanowiącym protest w sprawie wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę lub wskazanie ich adresów do doręczeń. Organ odwoławczy wezwaniem z [...]kwietnia 2020 r. zwrócił się również do J. G., R.G. oraz S. K., o sprecyzowanie jakiego typu działań domagają się od organu wojewódzkiego tj. o jednoznaczne wskazanie trybu przewidzianego w k.p.a. , w związku z faktem, że jako strony postępowania podpisały się pismem z [...]marca 2020 r. stanowiącym protest w sprawie wydania decyzji Starosty [...]NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...]. W dniu [...]kwietnia 2020 r. do wpłynęło pismo J. G. stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie, w którym podnosi że nie jest on pełnomocnikiem mieszkańców wsi [...]podpisanych pod protestem. Nie wpłynęły natomiast odpowiedzi na wezwanie J. G., R. G. oraz S. K.. Rozpoznając odwołanie Wojewoda [...]wskazał, że zaskarżona decyzja Starosty [...]NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...], podlega uchyleniu, ponieważ organ I instancji nadal nie dokonał w sposób wyczerpujący sprawdzeń projektu budowlanego pod kątem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami, co mogło mieć istotne znaczenie na wynik rozstrzygnięcia sprawy. Wojewoda [...]zobowiązał uprzednio Starostę [...]do przeprowadzenia postępowanie wyjaśniającego, w szczególności w zakresie doprowadzenia inwestycji do zgodności z zapisami planu miejscowego tj. uchwałą Rady Gminy [...]Nr [...]z [...]kwietnia 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miejscowości [...], gm. [...], w odniesieniu do linii rozgraniczającej teren o różnym przeznaczeniu, ustaleniu czy dla niniejszego przedsięwzięcia wymagane jest uzyskanie decyzji środowiskowej poprzez wyliczenie faktycznej ilość DJP, a nie deklarowanej przez inwestora, a także do sporządzenia decyzji zgodnej w wymaganiami art. 107 k.p.a. Starosta [...]postanowieniem z [...]listopada 2019 r., działając na podstawie art.. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym. Przy piśmie z [...]grudnia 2019 r. inwestor przedłożył 4 uzupełnione egzemplarze projektu wraz z oświadczeniem wskazującym na dokonane w projekcie zmiany tj.: projekt zagospodarowania terenu sporządzono na aktualnej mapie do celów projektowych z naniesionymi liniami rozgraniczającymi terenu o różnym przeznaczeniu w planie; zwymiarowano miejsce postojowe; doprecyzowano powierzchnie kojców na stronie nr 4 - wyliczono właściwą obsadę w obiekcie, która wynosi 39,9 DJP; projekt budowlany uzgodniono z rzeczoznawcą do spraw higieniczno-sanitarnych; opisano warunki p.poż. obiektu; obiekt nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż wyliczona obsada nie przekracza 39,9 DJP; do projektu dołączono oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami na dzień sporządzania poprawek. Na tej podstawie, Starosta [...]decyzją NR [...]z [...]lutego 2020 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla R. M. obejmującego budowę budynku gospodarczo-inwentarskiego (chlewni) o obsadzie 39,9 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą - płytą pod silos paszowy o pojemności 25 ton, na działce o nr ew. [...]położonej w m. [...], gm. [...]. Wojewoda [...]wskazał, że ma obowiązek uwzględnić aktualny stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania decyzji drugo instancyjnej. Organ pierwszej instancji błędnie w uzasadnieniu decyzji powołuje się na rozporządzenie Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016 r., poz. 71), z uwagi na fakt, że obowiązywało ono wyłącznie do 10 października 2019 r., natomiast decyzja Starosty [...]NR [...]znak: [...]została wydana [...]lutego 2020 r. Organ I instancji powinien rozpatrywać przedmiotową sprawę na podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), które weszło w życie 11 października 2019 r. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 lipca 2017 r. sygn. akt II OSK 95/17 po 1 sierpnia 2013 r. zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko przy obliczaniu DJP dla danej inwestycji nie jest istotna obsada deklarowana przez inwestora, gdyż należy uwzględnić maksymalną możliwą obsadę inwentarza, którą winien ustalić organ. Nie ma zatem znaczenia deklarowanie przez inwestora jakie zwierzęta zamierza on hodować np. w cyklach produkcyjnych obejmujących zwierzęta o różnych DJP, lecz konieczne jest obliczenie, w oparciu o wielkość budowanego obiektu, ile maksymalnie zwierząt może on pomieścić. Podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 6 grudnia 2017 r., sygn. akt: IV SA/Po 200/17 i IV SA/Po 194/17 wskazując: "Jak wynika z definicji sformułowanej w § 2 ust. 1 pkt 51 (...) rozporządzenia, duże jednostki przeliczeniowe, o jakich mowa w tym akcie wykonawczym, dotyczą maksymalnej obsady zwierząt w danym obiekcie budowlanym a nie obsady deklarowanej przez inwestora. W przeciwnym razie przytoczone przepisy byłyby nieefektywne, gdyż wystarczałoby wskazanie we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę zaniżonej liczby zwierząt hodowlanych w celu uproszczenia procedury administracyjnej. Wyliczenia dotyczące dużych jednostek przeliczeniowych przedstawione przez inwestora nie są zatem wiążące dla organu administracji publicznej w toku postępowania o udzielenie pozwolenia (...). Należy przy tym zauważyć, że organy administracji architektoniczno- budowlanej nie mogą zweryfikować na obecnym etapie postępowania, jaka jest rzeczywista obsada obiektu budowlanego. Konieczne było zatem przyjęcie do dalszych rozważań maksymalnej obsady, na jaką pozwala ustawodawca". Starosta [...]był zatem zobligowany do wyliczenia faktycznej ilość DJP, czyli dużych jednostek przeliczeniowych zgodnie z rozporządzeniem, w celu sprawdzenia czy przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub też potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz czy wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.). Wprawdzie Starosta [...]zobowiązał inwestora postanowieniem z [...]listopada 2019 r. do wyliczeń maksymalnej możliwej obsady inwentarza, która znajduje się na str. 24 uzupełnionego projektu budowlanego, jednakże w żaden sposób nie zweryfikował oświadczenia inwestora, co ma odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, gdzie bezrefleksyjnie przywołano za wyjaśnieniami inwestora § 38 rozporządzenia z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 56, poz. 344 ze zm.), który odnosi się wymagań stawianych w przypadku hodowli kurcząt brojlerów, a nie jak wynika z przedmiotowej inwestycji polegającej na budowie chlewni – tuczników warchlaków. Wojewoda [...]wskazał, że zgodnie z obowiązującym na terenie inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka nr ew. [...]położona jest na terenie oznaczonym symbolami planu - [...], [...]oraz [...]. Planowana inwestycja zgodnie z Projektem Zagospodarowania Działki (str. 37 projektu budowlanego) została zlokalizowana na zachodniej części działki oznaczonej symbolem [...]. Zgodnie z § 5 Mpzp dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...]przeznaczeniem terenu jest zabudowa zagrodowa. Przedmiotowa inwestycja zgodnie z zapisem znajdującym się na str. 4 projektu budowlanego będzie stanowić "rozwinięcie prowadzonego gospodarstwa przez zamieszkującego w tej samej miejscowości w zabudowie zagrodowej Inwestora". Jak wynika z akt sprawy inwestor jest właścicielem działki nr ew. [...]w m. [...], znajdującej się po przeciwnej stronie działki drogowej oznaczonej nr ew. [...]w odniesieniu do działki, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja. Na działce nr ew. [...]w m. [...]poza budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi znajduje się również budynek gospodarczo-składowy z chlewnią do obsady 40 DJP w systemie chowu rusztowego, dla którego Starosta [...]wydał decyzją NR [...]z sierpnia 2013 r., znak: [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji dla R. M.. Starosta [...]dokonując sprawdzeń projektu budowlanego pod względem konieczności wymagania uzyskania decyzji środowiskowej, winien się również odnieść do § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia, który stanowi że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nie osiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakłady lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1 . Z akt przedmiotowej sprawy wprost wynika, że budowa budynku gospodarczo- inwentarskiego (chlewni) o obsadzie 39,9 DJP na działce nr ew. [...], stanowić będzie rozwinięcie prowadzonego przez R. M. gospodarstwa na działce nr ew. [...], na którym znajduje się już budynek gospodarczo-składowy z chlewnią do obsady 40 DJP w systemie chowu rusztowego, wobec czego po zsumowaniu parametrów charakteryzujących obywa przedsięwzięcia wynika, że w przedmiotowym gospodarstwie będzie prowadzony chów trzody chlewnej o obsadzie do 79,9 DJP, co w związku z § 3 ust. 1 pkt 104 rozporządzenia będzie stanowiło o zaliczeniu przedmiotowej inwestycji do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowiskowa. W ocenie Wojewody [...]Starosta [...], po raz kolejny nie przeprowadził postępowania zgodnie z przepisami prawa, przez co nie wypełnił w całości nałożonego przez Wojewodę [...]obowiązku wyczerpującego sprawdzeń projektu budowlanego pod kątem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami, co mogło mieć istotne znaczenie na wynik rozstrzygnięcia sprawy. Z uwagi na lakoniczne uzasadnienie decyzji Starosty [...]organ wojewódzki nie jest w stanie określić w sposób jednoznaczny, czy zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-inwentarskiego (chlewni), organ I instancji dokonał wszystkich niezbędnych sprawdzeń zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Wojewoda [...]wskazał, że organ I instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinien dokonać ponownego sprawdzenia projektu budowlanego zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a w przypadku stwierdzenia naruszeń nałożyć obowiązek ich usunięcia zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego lub też odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, jeśli nie zostaną zachowane wszystkie obowiązuje przepisy prawa. Wojewoda [...]podniósł też, że Starosta [...]w zaskarżonej decyzji nie wskazał adresatów decyzji czym naruszył ww. art. 107 § 1 k.p.a. W ocenie Wojewody [...]usunięcie omówionych powyżej naruszeń prowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności, a ponadto wykraczałoby poza zakres kompetencji organu odwoławczego. Sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł R. M.. Podniósł, że organ wojewódzki już weryfikował przedmiotową inwestycje. Wszystkie uwagi zostały uwzględnione przez organ pierwszej instancji ponownie rozpoznający sprawę. Organ wojewódzki w toku obecnego postępowania sięgnął po nową argumentację skłaniającą go do ponownego uchylenia decyzji. Stąd wniosek, że jeżeli będzie trzecie odwołanie organ wojewódzki ponownie znajdzie inne błędy aby przedłużyć postępowanie administracyjne. Skarżący stwierdził ponadto, że wyliczenia maksymalnej możliwej obsady inwentarza nie były brane z powietrza tylko projektant wyliczał to z rozporządzenia w sprawie wymagań i sposobu przy utrzymywaniu gatunku zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej. Czyli te same, na które powołuje się starosta [...]przy sprawdzaniu dokumentacji inwestycji i wydawaniu decyzji. Organ wojewódzki stwierdza, że na działce [...]jest gospodarstwo rolne, w którym znajduje się budynek gospodarczo składowy z chlewnią do obsady 40DJP, nie przeprowadził jednak dowodu kto jest właścicielem, tego obiektu. Tymczasem, planowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do żadnej grupy przedsięwzięć znacząco odziaływujących na środowisko, wyszczególnionych w § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 2 ust. 1 pkt 51 oraz § 3 ust 1 pkt 104 rozporządzenia. Dla planowanego przedsięwzięcia nie ma wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Planowane przedsięwzięcie z mocy prawa nie podlega procedurze oceny odziaływania na środowisko. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sprzeciw należało uwzględnić. W myśl art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw - "sprzeciw od decyzji". Przepis art. 64e p.p.s.a. stanowi - rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie, podkreślmy – "ocenia jedynie", istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 151a § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). W sprawie niniejszej Sąd kontrolował decyzję kasatoryjną opartą na dyspozycji art. 138 § 2 k.p.a., która zapadła po rozpoznaniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji udzielającej pozwolenia na budowę, decyzji kolejnej po tym jak wcześniejsze orzeczenie uchylone zostało decyzją organu drugiej. Kontrola prawidłowości decyzji, w ramach rozpoznania sprzeciwu, oznacza konieczność dokonania oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ drugiej instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasatoryjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Wojewoda [...]słusznie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w myśl art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zdaniem Sądu, w okolicznościach sprawy organ odwoławczy nie miał podstaw do, podkreślmy ponownego, odstąpienia od rozpoznania sprawy co do istoty. Dla stwierdzenia legalności postępowania administracyjnego przeprowadzanego w obu instancjach nie ma znaczenia odmienna materialnoprawna ocena dokonana przez organy obu instancji tych samych okoliczności wynikających z akt sprawy. Zasada dwuinstancyjności wymaga, aby sprawa administracyjna była rozpatrzona w dwóch instancjach, nie zaś aby wszystkie dowody przeprowadzono i oceniono na etapie postępowania prowadzonego przed organem I instancji. Organ nawiązał do przewidzianej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postepowania administracyjnego ale nie dostrzegł, że jej istota polega na przeprowadzeniu postępowania administracyjnego przez organy obu instancji w odniesieniu do całokształtu sprawy, a zatem na podstawie materiału dowodowego (procesowego) uzyskanego w postępowaniu odwoławczym przy zastosowaniu art. 136 k.p.a. Organ mógł w trybie art. 136 k.p.a. po raz kolejny, wezwać do uzupełnienia dostrzeżonych nadal wad dokumentacji przedłożonej przez inwestorów albo ocenić, że nie uzupełniona mimo wcześniejszego wezwania, nie uzasadniała podjęcia orzeczenia jak w decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 136 § 1 k.p.a., organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Ograniczenie postępowania dowodowego przeprowadzanego w postępowaniu odwoławczym nie wyłącza dopuszczalności nowych dowodów i nowych okoliczności faktycznych. Powtórzmy - Sąd uwzględniając sprzeciw ocenił tylko naruszenie prawa w zakresie art. 138 § 2 k.p.a. Sąd nie miał ustawowych podstaw do badania innych merytorycznych zagadnień związanych z przedmiotowym postępowaniem. Na marginesie Sąd zauważa jednak, że wbrew stwierdzeniu Wojewody [...], organ pierwszej instancji określił w decyzji jej adresata wskazując, że zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę dla R. M.. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji, w trybie art. 151a § 1 oraz art. 200, art. 210 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 t.j. z 28 listopada 2019r.).