VII SA/Wa 1216/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego P. S. w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uwierzytelnienia odpisu notatki służbowej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu P. S. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT – łącznie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu J G. - za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2014r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J.G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W piśmie z dnia 29 lipca 2014r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego Ł. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy J.G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uwierzytelnienia odpisu notatki służbowej –wyrokiem z dnia 30 grudnia 2014r. oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015r. starszy referendarz sądowy postanowił przyznał ze środków budżetowych na rzecz radcy prawnego Ł. P. kwotę 295,20 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W dniu 13 marca 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego sporządzona przez radcę prawnego Ł. P. W dniu 15 marca 2016r. do Sądu wpłynęło pismo OIRP w Warszawie w którym poinformowano, iż wobec faktu zawieszenia prawa wykonywania zawodu przez radcę prawnego Ł. P. wyznaczono skarżącemu nowego pełnomocnika z urzędu radcę prawnego P. S. Radca prawny P. S. jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, reprezentował skarżącego na rozprawie przed NSA w dniu 16 grudnia 2016r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016r., sygn. akt II OSK 804/15 oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 19 grudnia 2016r. (data wpływu do Sądu 29 grudnia 2016r.) radca prawny P. S. wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Skarga kasacyjna nadana bowiem została przed wejściem w życie kolejnych rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. oraz z dnia 3 października 2016 r. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c ww. Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stanowi, że za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 16 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie radca prawny P. S. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącego brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Radca prawny P. S. w piśmie z dnia 19 grudnia 2016r. (data wpływu do Sądu 29 grudnia 2016r. ) złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia. Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu P. S. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.