VII SA/Wa 1195/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. i Z.P. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] lutego 2022 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę.

T P i Z P (dalej: "skarżący"), pismem z 26 maja 2022 r., (data nadania: 27 maja 2022r.), wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z [...] lutego 2022 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] w ramach Programu: Poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego w województwie [...] na DK [...] na odcinku [...] w ramach PBDK- Program Likwidacji Miejsc Niebezpiecznych". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2022 r. (k.9) wezwano ww. skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. (słownie: pięćset złotych) – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono, że uiszczenie wpisu przez jednego skarżącego, zwalnia drugiego skarżącego z obowiązku jego uiszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k.15), zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego doręczono Z P w dniu 14 lipca 2022 r. Z kolei, przesyła sądowa zawierająca powyższe zarządzenie, skierowana do T P (pomimo prawidłowego przesłania na adres skarżącej) - nie została odebrana (koperta k.16). W dniu 2 sierpnia 2022 r. zwrócono przesyłkę do Sądu z adnotacją na kopercie ,,zwrot nie podjęto w terminie’’ oraz o podwójnym awizowaniu (w dniach 8 lipca 2022 r. i 18 lipca 2022 r.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 sierpnia 2022 r. (k.17), ww. przesyłkę (skierowaną do T P) uznano za skutecznie doręczoną w dniu 22 lipca 2022 r., ze względu na treść art. 73 § 4 p.p.s.a. W myśl bowiem art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie – o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia – w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Oznacza to, że siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi upłynął Z P bezskutecznie w dniu 21 lipca 2022 r., zaś T P bezskutecznie w dniu 29 lipca 2022 r. Skarżący nie dopełnili ww. czynności. Nie uiścili należnego wpisu sądowego. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Powyższe okoliczności uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę na podstawie oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.